เมื่อวันวานหลังบ่ายห้าโมงเย็นไปแล้วถึงสองทุ่มครึ่งยูมิอยู่ในตัวเมืองสงขลา ยามเย็นอย่างนี้รถติดยาวเหยียดมีผู้คนหนาแน่น เมื่อสังเกตดูสีหน้าท่าทางของคนส่วนมากยังสบายดีเป็นปกติเหมือนเมืองใหญ่ ๆทั่วไป ...
ทำให้ผมคิดถึงคำพูดของท่านผู้ใหญ่เคยบอกกับยูมิว่า เมืองสงขลาเป็นเมืองน่าอยู่คือมีพร้อมทุกสิ่ง แม้การทำหนังสือเดินทางคนทั่วภาคใต้ก็ต้องมาทำเรื่องนี้ที่ศาลากลางจังหวัดสงขลานี้ว่าด้วยส่วนราชการ ...
ด้วยมีเหตุที่ยูมินำทางรถยนต์จากที่ญาติเดินทางมาจากนครศรีธรรมราชเพื่อมาคลีนิกคุณหมอเฉพาะทางแต่เขาไม่รู้เส้นทาง ยูมิจึงต้องนำทางเข้าสู้ใจกลางเมืองสงขลาดังกล่าว ...การพึ่งพากันในยามยากเช่นนี้มักจะเห็นมีในมวลญาติที่ชิดใกล้...หรือแม้แต่ความคุ้นเคยกันก็เป็นญาติอย่างยิ่ง...เหมือนกัน...
เมื่อไปถึงหน้าบ้านคุณหมอ เห็นคนมาเต็มเลย ส่วนมากเป็นญาติ ๆ ผู้ป่วยทั้งนั้น เราได้คิวที่ 32 ต้องปรับแผนหาข้าวมื้อค่ำทานกันก่อนเพราะรอนานแน่ ๆ กว่าคุณหมอจะเรียกตรวจ ...
ได้เห็นความเก่งเฉพาะทางของคุณหมอก็งานนี้ นั่งทำงานอยู่ที่บ้านก็มีเงินไหลเข้าบ้านอย่างนี้ตั้งตัวได้เร็ว เพราะความเชื่อถือที่คนป่วยให้ความไว้วางใจคุณหมอสั่งอย่างไรคนป่วยก็ต้องทำตาม นี้คืออำนาจที่คุณหมอมีอยู่ ...
ขอเพียงแต่หวังอยู่ในใจลึก ๆ ว่า จิตใจคุณหมอมีศีลธรรมก็พอแล้วครับ. ฮาๆ เอิก ๆ.
