...ดูเผินๆคล้ายจะสามัคคีกัน....ช่วยกันทำงานบ้าน...แต่เบื้องหลังคือเครื่องซักผ้าเสีย ส่งซ่อม...รออะไหล่...เป็นเดือนแล้ว(สงสัยสั่งจากต่างประเทศมั้ง)....

 เมื่อเสาร์ที่ผ่านมาเราสามคน พ่อ..แม่...และลูกคนเล็กช่วยกันซักผ้า 

...ดูเผินๆคล้ายจะสามัคคีกัน....ช่วยกันทำงานบ้าน...แต่เบื้องหลังคือเครื่องซักผ้าเสีย  ส่งซ่อม...รออะไหล่...เป็นเดือนแล้ว(สงสัยสั่งจากต่างประเทศมั้ง).... 

ก็ดีเหมือนกันแฮะ...เพราะมันทำให้พ่อบ้านไม่ออกไปตีกอล์ฟ  แต่อยู่บ้าน   ตกแต่งกิ่งไม้  และได้ช่วยภรรยาซักผ้าด้วย...ต๊ายตาย!....ดูน่ารักๆยังไงก็ไม่รู้...แต่ที่ไม่ดีเลยคือ...ฉันอดคุยกับเพื่อนๆในblog...ออกจะนานไปหน่อย..... 

น้องกีตาร์ออกมาช่วย...ไม่ใช่ซักผ้า...แต่เธอนั่งเล่นในกะละมังเอาอุปกรณ์ของเด็กเล่นเก่าๆ  บรรดาเครื่องครัวมาลอยน้ำ...เล่นขายของ...ช้อนฟองใส่กะละมังเล็ก   ใส่ปลอกปากกาเมจิกสีต่างๆลอยในน้ำ  รวมถึงขวดแบรนด์เล็กๆที่สมมุติเป็นภาชนะใส่ให้ลูกค้า 

“แม่...จะสั่งอะไร...มีน้ำส้ม...น้ำสัปปะรด... น้ำมะนาว...หรือน้ำผึ้ง ” 

“เอาน้ำส้ม” ฉันตอบ 

“เอา10 บาทหรือ 20 บาท...10 บาทครึ่งขวด  20 บาทเต็มขวด” 

“10 บาท” 

“เอาสิบบาทก็ครึ่งขวด...เอ้า  เสร็จแล้ว  อร่อยไหมแม่”

 “เปรี้ยวไปหน่อยค่ะ”  ฉันทำให้ดูสมจริงสมจัง ... เข้าทางเธอ… 

“งั้นต้องใส่น้ำผึ้งอีกนิด” เธอทำท่าทางปรุงเพิ่ม   

“อร่อยไหมแม่” 

“ซู๊ดดด...ฮ้า.....อืม....อร่อยแล้ว” 

....เท่านั้นเอง....น้ำอะไรต่อมิอะไรก็ตามมาเรื่อยๆ....เป็นระยะ....ฉันเริ่มตอบมั่วๆ  เพราะชักจะเบื่อ….. 

“เอาน้ำมะนาว  ออกหวานๆ  ครึ่งขวด...นี่เป็นคำตอบสุดท้ายแล้วนะ  เพราะแม่ขี้เกียจเล่นแล้ว” ฉันบอกเธอ 

“ก็ได้” เธอตอบสั้นๆ  

ไม่มีเซ้าซี้หรือแสนงอนให้เห็น เมื่อเธอเสิร์ฟอาหารขวดสุดท้ายให้ฉันเสร็จ   เธอก็หันไปทางเจ้าคอปเปอร์...  สุนัขโกลเด้นท์...คู่หูของเธอที่กำลังนอนเล่นน้ำอยู่ใกล้ๆ…

“คอปเปอร์  จะเอาน้ำอะไร...มีน้ำส้ม...น้ำสัปปะรด... น้ำมะนาว...แล้วก็น้ำผึ้ง ” 

ฉันหันไปมอง  แล้วคิดในใจด้วยความสงสัยว่า  เธอจะเล่นกับสุนัขพูดไม่ได้ยังไง

“ถ้าหันทางซ้ายน้ำส้ม...หันทางขวาน้ำสัปปะรด... แหงนหน้าขึ้นน้ำมะนาว...หรือก้มหน้าลงน้ำผึ้ง ...เออๆ....หันขวา...น้ำสับปะรด…OK…OK…แล้วเอาครึ่งขวดหรือเต็มขวด....หันซ้ายครึ่งขวด...หันขวาเต็มขวด”  

เจ้าแมวข้างบ้านเดินผ่านรั้วพอดี  เจ้าคอปเปอร์หันมองซ้าย

“หันมองซ้าย...ครึ่งขวด....OK….OK….อร่อยไหม๊...แหงนหน้าขึ้น...อร่อย...ก้มหน้าลง...ไม่อร่อย” เธอพูดต่อ

เจ้าแมวกระโดดขึ้นบนหลังคาพอดี...เสียงมันวิ่งครื้นๆบนหลังคา  เจ้าคอปเปอร์แหงนขึ้นมองบนฝ้าหลังคา

“เอ้อ....แหงนหน้าขึ้นแปลว่าอร่อย...ใช้ได้ๆ....คอปเปอร์” เธอว่า  ฉันหัวเราะเสียงดัง  เพราะอดขำเธอไม่ได้

 

“ไม่ได้เล่นกับคน....  เล่นกับหมาก็ได้” เธอพูดน้ำเสียงราบเรียบ  ดูธรรมด๊า ธรรมดา  คล้ายๆไม่ได้ประชด....

 ......คราวนี้ฉันปล่อยก๊ากๆๆๆ......(แอบคิดว่า...หล่อนต้องประชดแน่ๆ....) 

.....แต่กระนั้น...เธอก็ยังสร้างความสุขให้กับฉัน...ผู้เป็นแม่....