ทุกอาชีพล้วนมีเกียรติและศักดิ์ศรี

กลุ้มใจจังเลย วันนี้พี่สาวบอกว่า แม่บ้านที่เค้าเคยบอกว่าอยากมาช่วยดูแลพ่อเค้าปฏิเสธไปเสียแล้ว

ตอนนี้เวลาเราไปทำงาน พ่อต้องอยู่คนเดียว บางวันก็มีน้าๆอาๆ คนข้างบ้านแวะเวียนมาเยี่ยมเยียน บางวันก็อยู่คนเดียวทั้งวัน พ่อคงจะเหงาน่าดูเลย

โชคดีหน่อยคุณพ่อยังพอจะช่วยเหลือตัวเองได้ดีพอสมควร แต่ดื้อจังเลย ไม่ยอมอยู่เฉย อยากปลูกดอกไม้ อยากดายหญ้า แต่ไม่อยากออกกำลังกายยืดเส้นสาย ให้ผ่อนคลาย เลยอยากได้คนมาอยู่ด้วยช่วยดูแล พร้อมกับทำงานบ้านให้ด้วย

แม่บ้านสมัยนี้หายาก จะเรียกคนใช้ คนรับใช้ ก็ไม่ได้ มีโกรธ แม่บ้านคนก่อน ต้องบอกเลิกไป แม้ว่าจะเบิกเงินล่วงหน้าไปก่อนแล้ว แต่ทนรับต่อไม่ไหว เพราะ บังอรก็เอาแต่นอน บ้านช่องก็ดูรกเชียว บางวันก็ออกไปไหนต่อไหน ทิ้งให้คุณตาอยู่คนเดียว ตัดใจบอกเลิก พ่อเลยได้อยู่คนเดียวแบบถาวรจริงๆ

ถ้าจะพูดไป อาชีพแม่บ้าน ดูจากหลายบ้าน รวมถึงดูจากละคร เค้าก็ดูเหมือนจะทำตัวให้เป็นวิชาชีพเลยนะ ต้องมีนายหน้า ต้องมีการอบรม ต้องมีมาตรฐาน อย่างเช่น ต้องนินทาเจ้านายเจ้าของบ้านให้เก่งๆเข้าไว้ ต้องมีปัญหาทางบ้านมากมายที่ต้องเบิกเงินเดือนก่อนล่วงหน้า และอื่นๆอีกมากมาย

ความจริงเราก็ไม่ได้นึกดูถูกดูหมิ่นอะไรเค้าหรอกนะ กลับต้องเอาอกเอาใจมากกว่าพ่อเราซะอีกแน่ะ มาครานี้ พอหาแม่บ้านไม่ได้ ก็เป็นทุกข์เลยเชียว

 

เฮ้อออ.................."คนเราทุกคนต่างมีเกียรติและศักดิ์ศรี มีคุณค่า อยู่ที่ว่าเราจะทำให้คุณค่าของเราให้มีคุณค่าแค่ไหนเท่านั้นเอง"