บางทีมันก้หาเหตุผลไม่ได้
การที่เรารักหรือรู้สึกดีๆ กับใครคนหนึ่งแล้วนั้น
ไม่จำเป็นที่จะต้องทำเฉพาะกับคนที่รักกันเท่านั้น
การดูแลและได้รักใคร แค่ได้แอบมองเธอ
และดูแลเธออยู่ห่างๆ แค่นี้ก็สามารถทำให้เรามีความสุขได้
แม้ว่าการที่เรารัก หรือคอยเป็นห่วงใครแล้วเค้าไม่เคยมองเห็น
และไม่เคยได้อะไรตอบแทนกลับมา แต่เราก็พอใจในสิ่งที่เราทำ
การอยู่ในจุดทำให้เราสามารถมองเห็นเธอทั้งเวลาที่เธอมีความทุกข์
ความสุข ยามที่เธอสมหวัง หรือในที่เธอมีปัญหาและเสียใจ
ในยามที่เธอท้อ ถึงเราไม่อาจจะเข้าไปอยู่เคียงข้างเธอได้
แต่เราก็คอยเป็นกำลังใจ คอยเป็นห่วงเธอและดูแลเธอ
ในยามที่เธอเจ็บปวด หรือมีปัญหาทุกข์ใจ อยู่ห่างๆ
เราก็ดีความสุขแล้วถึงแม้เราอาจจะไม่ใช่คนที่เธอรัก
หรือเธอจะเห็นฉันเป็นอะไรก็ได้ในสายตาเธอ
แต่ขอเพียงแค่ในสายตาที่เธอมองจะมีฉันอยู่ในใจบ้าง
แค่เพียงเสี้ยววินาที ฉันอาจไม่ใช่คนในความทรงจำดีๆ
ของเธอ แต่เธอคือ ความทรงจำในใจฉันเสมอ
ในยามที่สายลมพัดผ่านไปขอเพียงให้เธอรู้ไว้
“ว่าสายลมนั้นจะทำให้เธอเย็นสบายและเป็นสุขเสมอ”
และฉันก็พอใจแล้วในวันนี้ ที่ฉันได้เป็นคนคนหนึ่งซึ่งรักเธอ
ณ ชีวิตหนึ่งไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข ล้วนแค่เพียงผลัดกันผ่านเข้ามาในความรู้สึกแล้วก็จากไป ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นมาแล้วจะคงอยู่อย่างนั้นตลอดไป ...อมิตพุทธ...
แต่มีบางคนยอมตาบอดเพราะว่าความรักนะคะ
คนเราเปลี่ยนแปลงตัวเองได้เมือ่มีความรัก
ขอบุคุณทุกกำลังใจนะคะ
หมู