ขอบพระคุณทุกท่านที่ให้เกียรติอ่านคำรำพึงจากใจที่อ่อนแอค่ะ
พยายามหาทางออกแล้วค่ะ
ขอมติให้มีการประชุมหมู่บ้าน เพื่อแก้ปัญหาร่วมกันค่ะ จะมีการประชุมกันเร็วๆ นี้ค่ะ
อย่างน้อยระหว่างนี้ "จรจัด" ก็ยังมีที่ว่างที่ไม่ใช่บนถนนนอน อย่างน้อยก็ยังปลอดภัยจากรถบนถนนใหญ่
ยังปลอดภัยจากยาบางชนิด (เพราะมีมติการประชุมเรื่องนี้อยู่ ...แสดงว่ายังมีคุณธรรมกันอยู่ค่ะ)
ในความเห็นส่วนตัวของดิฉัน คงจะเสนอให้เขาอยู่ต่อไปที่นี่ แต่จะอยู่ร่วมกันอย่างไรให้ปกติสุข
ก็คงจัดที่ว่างให้เขาอยู่ คุมกำเหนิด ป่วยก็เรียกมุลนิธิมารักษา จะไม่มีมากกว่านี้แล้ว และให้ รปภ.สังเกตุ
ห้ามใครนำมาทิ้งที่นี่อีก ....
* หากดิฉันแก้ปัญหาโดยการส่งรูปไปให้คนใจบุญอาสารับไปเลี้ยง ก็ต้องใช้เวลา และปัญหาก็ยังไม่สิ้นสุดอยู่ดี เพราะจะมี "จรจัด " รุ่นใหม่ๆ เข้ามาอีกแน่นอน ...และปัญหาบางปัญหาเราไม่สามารถแก้คนเดียวได้ ต้องอาศัยน้ำหนึ่งใจเดียวกัน รวมทั้งคุณธรรมประจำใจที่ควรต้องมาก่อนเหตุผลอื่นๆ เพราะชีวิตที่เกิดมาแล้ว " สำคัญทุกชีวิต"
ขอบพระคุณทุกท่านที่กรุณาให้ดอกไม้กำลังใจ และมีเมนต์ช่วยเติมเต็มบันทึกนี้ค่ะ
