ประเด็นแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับคุณอ้อ สุชานาถ และสาธารณะ
บันทึกนี้เขียนเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับ MSU-KM..อ้อ-สุชานาถ ที่ได้เขียนเป็นประเด็นไว้ว่า ความสำเร็จของการเขียนblogอยู่ที่จุดใด แต่ก็เพื่อสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้แล้วจึงได้นำประเด็นนี้มาร่วมแลกเปลี่ยนกับ สาธารณะ ด้วย ...ผมมีความเห็นในประเด็น ความสำเร็จของการเขียน Blog จะวัดกันด้วยอะไร มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับสาธารณะอีกบันทึก ทั้งนี้ขึ้นกับว่า ท่านนำเครื่องมืออะไรมาวัดความสำเร็จนั้น ดังเช่น
- ปริมาณ ...คนอ่าน...คนเข้ามา ลป.รร. (ที่จริงอยากเรียก เจ๊าะแจ๊ะ มากกว่า) เรียกว่า "แฟนคลับเยอะ" ...จะเขียนเรื่องเกี่ยวกับอะไร จะมีสาระหรือไม่ก็ตาม แต่ยังมีคนติดตามอ่านเชียร์ตลอด
- คุณภาพ...ของงานเขียน และคุณภาพของคนที่ให้สาระ ต่อยอดความรู้จริงๆ ..หมายถึงสอดคล้องกับบันทึกที่เขียน ...ประเภทนี้จะไม่สนใจเรื่องปริมาณ และจะเขียนได้อย่างสม่ำเสมอ ในที่สุดจะกลายเป็นแหล่งความรู้ที่สำคัญ (ขออนุญาตยกตัวอย่าง) เช่น งานเขียน Blog ของ ท่าน ศ.นพ. วิจารณ์ พานิช ที่เขียนเรื่อง km วันละคำ จนนำไปตีพิมพ์แล้ววางขาย (Blog to Book)
- รางวัล...เป็นส่วนหนึ่งของแรงจูงใจ นำสู่ความสำเร็จได้ แต่อาจไม่ใช่เครื่องวัดความสำเร็จทั้งหมดเสมอไป
- ความพอใจ...ที่บางท่านพยายามบอกกับประชาคมใน Gotoknow ว่า "KM อยู่ที่ใจ" หรือ "การเขียน blog อยู่ที่ใจ"
สรุปเองครับว่า ก็สุดแล้วแต่มุมมองแต่ละคน ถ้าสนใจมุมมองไหน ก็ใช้เครื่องมือนั้นวัดกันได้เลย และถือว่านั้นคือความสำเร็จ
สายน้ำแห่งความคิด
เข้ามาเยี่ยม...
เจริญพร
ตรงข้อแรก “ปริมาณ …คนอ่าน…คนเข้ามา ลป.รร.” ถ้าคนที่เข้ามาอ่าน Blog มีใจเป็นกลางก็ดีนะค่ะ เพราะสังเกตบางเนื้อหาไม่น่าสนใจเลย แต่มีคนโพสต์เยอะมาก ๆ ค่ะ หรือเรียกว่า”แฟนคลับ” นั่นหล่ะค่ะ ก็เอาใจช่วยคนเขียนทุก ๆ ท่านค่ะ อย่าท้อ เพราะการนำความรู้ของท่านมาเผยแพร่เป็นส่งที่ดีมาก ๆ ถึงแม้ว่าจะมีคนโพสต์น้อยก็ตาม
ขออนุญาติเพิ่ม นิดนึง...
" ความสุข " คะ ถ้าคนเขียน เขียนแล้ว
มีสิ่งนี้ คนอ่านก็ น่าจะมีด้วยนะคะ
แบบ พลังแฝง...
เห็นแบบเดียวกับคุณ <div class="picture">
</div><div class="picture">ความสุขใจของคนที่บันทึก + กับ คุณธรรมพื้นฐานที่มนุษย์ธรรมดาพึงมี </div>
กราบนมัสการท่าน
ขอบคุณ <div class="picture">
</div>
ขอบคุณ <table border="0"><tbody><tr><td><div class="picture">
</div></td></tr></tbody></table>และ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>…ที่เข้ามาต่อเติมเสริมการเรียนรู้ “ความสุข” ผมเห็นว่ายังคงอยู่ในประเด็นของความพอใจ เมื่อพอใจ มีใจรักที่จะทำสิ่งใด ภาษาพระท่าน
บอกว่า ฉันทะ นำพาสู่ความสุข ความปิติ ความปลื้มใจ อิ่มใจ… ได้ในที่สุด</p><p>เขียนใหม่จาก </p><ul><li>
ความพอใจ…ที่บางท่านพยายามบอกกับประชาคมใน Gotoknow ว่า “KM อยู่ที่ใจ” หรือ “การเขียน blog อยู่ที่ใจ” </li></ul><p>เปลี่ยนเป็น</p><ul><li>
ความพอใจ…ที่บางท่านพยายามบอกกับประชาคมใน Gotoknow ว่า “KM อยู่ที่ใจ” หรือ “การเขียน blog อยู่ที่ใจ” คือรัก และพอใจที่จะทำสิ่งใดย่อมทำให้ สุขใจ ในที่สุด</li></ul>
ขอบคุณ <div class="picture">
..ที่ถือเป็นต้นน้ำความคิดเรื่องนี้ครับ</div>
ผมเขียนไปเรื่อย แบบไม่มีจุดหมาย ไม่มุ่งหวังอะไรมาก ถ้าโดนก็ดี ไม่โดนก็ไม่เป็นไร แบบว่ามีความสุขที่ได้เขียน มีความสุขที่ได้แลกเปลี่ยน
สวัสดีครับ...
ผมเขียนด้วยความว่าง ข้อความว่างๆ เข้าไปดูที่บล็อกผมจะเห็นว่าเป็นแต่หน้าจอ ขาวๆ ว่างๆ เหมือนสมองน้อยๆของผมจะไม่ค่อยมีอะไร เห็นความคิดเลย...-_-"
...แต่ผมได้เข้าไปอ่านจากผู้รู้ศึกษาความคิดของผู้รู้ เอาความรู้จากประสบการณ์ของคนที่เคยทำจริง ซึ่งเอาไปใช้งานได้จริง...
ผมว่าความสำเร็จไม่ได้อยู่ที่คนเขียนนะครับ...อยู่ที่คนอ่านที่เข้ามาเก็บเกี่ยวความรู้ประสบการณ์ที่แตกต่างออกไป
**เพราะที่นี่เป็นแหล่งความรู้ อีกที่หนึ่ง**