ครูเพื่อศิษย์คิดเพื่อสร้างสรรค์
ย่ำรุ่งเมื่อเช้า ตื่นมาไอ และ ต้มน้ำร้อนมาจิบ เปิดคอม ได้รับข้อคิดเห็น จาก ท่านอาจารย์หนานวัฒน์ จาก มรฏ ลำปาง น่าคิดครับ
ขออนุญาต นำมา ลปรร "ครูเพื่อศิษย์ ร่วมคิดสร้างสรรค์ ครับ"
"แรกๆที่มีงานด้านประกันคุณภาพการศึกษาเข้ามา ให้รู้สึกเหนื่อยกายทุกข์ใจจริงๆครับท่านอาจารย์ เฉพาะการจัดทำ sar นั้น ต้องใช้ต้องเตรียมเอกสารกันมากจริงๆ อาจารย์ผู้ใหญ่ซึ่งมีความรู้และประสบการณ์หลายท่านขอยอมแพ้ โบกธงเออลี่รีไทร์ไปก่อนหลายท่านทีเดียว ด้วยท่านเห็นว่า เกินกำลังที่คนในยุคของท่านจะทำไหว ท่านบอกผมว่า ท่านมุ่งผลเลิศที่ตัวศิษย์ หลักฐานที่ท่านจะนำไปแสดงได้มีเพียงตัวของศิษย์เท่านั้น ตัวบ่งชี้ใดๆที่ได้กำหนดไว้ แม้มิได้แปลกใหม่หากแต่เบียดบังเวลาพัฒนานศ.ของท่านเหลือเกิน ก่อนท่านออกไปได้ส่งไม้มาที่พวกอาจารย์รุ่นใหม่ ... สามปีผ่านไป ผลของการจัดการสาขาวิชาให้เป็นไปตามระบบและกลไกของมาตรฐานและตัวชี้วัดต่างๆเริ่มออกดอกออกผล ... แต่คำถามก็คือ เราจะอยู่ในสภาวะแบบนี้ได้อีกนานกันสักเท่าไหร่กัน ... อย่าได้เอาบริบทของที่ไหนมาเปรียบเทียบกันเลย...เพราะยิ่งจะคอยทำให้เลือดไหลออกไปเปล่าๆ... เห้อออออออ ขอมาระบายคงไม่ว่ากันนะครับผม"
ด้วยความนับถือ
ขออนุญาต แลกเปลี่ยนเคลีย์หัวใจ สำหรับ "ครูเพื่อศิษย์" เพื่อการพัฒนานะ ครับ
เรียนท่านอาจารย์หนานวัฒน์ แห่ง มรฏ ลำปาง
-
"การประกันคุณการศึกษา" ที่จริง คือ กระบวนการบริหารจัดการ เพื่อพัฒนาคุณภาพ และ มาตรฐานการศึกษา อันจะนำไปสู่การ "สร้างศิษย์ หรือ คนรุ่นใหม่ ให้ไปรับใช้สังคม ให้มีจิตวิญญาณ ของความเป็นวิชาชีพ" มากขึ้น
-
เคล็ดวิชาของการประกันคุณภาพ คือ Reflection หรือ สะท้อนเพื่อการพัฒนา
-
หากดำเนินการ ประเมิน หรือ ไวต่อการกระทำพอเพียง เราจะไม่ต้องมาโหมกระทำเมื่อจะมีมหกรรมการตรวจ จากผู้อื่น
-
เพียงแต่ว่าจะต้อง ทำให้กระบวนการประเมินเพื่อพัฒนาแทรกเข้าเป็นงานประจำ
-
จะทำให้เราสามารถ "เรียนรู้ จากกิจกรรม สร้างลูกศิษย์ ว่าได้มีการปรับ/ปรุง ไม่ให้ ถดถอยตลอดเวลา"
-
กิจกรรม ที่นำเครื่องมือ KM มาใช้โดยใช้ AAR+ALR+Passion Plan หากมีการรวบรวม หลักฐานเชิงประจักษ์ หรือ Evidence Base
-
โดยบันทึก เฉกเช่นใน Gotoknow หรือ ที่ใดที่ไม่สูญสลาย สามารถ ดึงกลับมา วิเคราะห์ เพื่อนำมาเรียนรู้ ก่อนดำเนินกิจกรรมอื่นๆ ต่อไป ไม่ให้ "ผลสัมฤทธิ์ถดถอย" นี่แหละครับ "หัวใจ ของการประกันคุณภาพการศึกษา ระดับอุดมศึกษา"
-
ไม่ได้ทำเพราะ "ต้องทำ หรือ ใครมาบังคับให้ทำ"
-
เป็นกิจกรรม ที่ "มืออาชีพ ทุกท่าน ที่เป็น ครูเพื่อศิษย์" ต้องดำเนินการ "ทุกขณะจิตของความเป็น ครู"
-
สกอ หรือ กก ชุดใดใด ก็ตาม "สร้างระบบ และ กลไก" เพื่อคนส่วนใหญ่ มีหนทางดำเนินงาน ไปอย่าง "ชัวร์ ไม่มั่วนิ่ม" ครับ


สวัสดียามเช้าค่ะ
สวัสดีครับยามเช้าครับท่านอาจารย์
ยินดีมากครับที่ท่านจิตเจริญ นำความเห็นของผมมาให้เพื่อนพ้องน้องพี่ร่วมแบ่งปันกัน โดยส่วนตัวผมเองได้พบเหตุการณ์สูญเสียเพื่อนอาจารย์อันเนื่องจากมาจากยอมแพ้แก่งานประกันในสองลักษณะครับ (เริ่มเสียวสันหลัง...ฮ่าๆ) อย่างแรกคือ อาจารย์ผู้ใหญ่ขอรีไทร์ออกไปก่อนเวลา และประการที่สองคือ อาจารย์รุ่นใหม่ย้ายไปอยู่ที่อื่น ไม่ขอเล่ารายละเอียดนะครับ เพราะเหตุผลส่วนลึกนั้นผมไม่ทราบจริงๆ อย่างไรก็ดี ผมเองอยากขอความรู้ถึงวิธีบริหารจัดการให้การทำงานประกันฯ ได้ดำเนินไปอย่างที่หลายๆท่านได้ทำสำเร็จ (ของผมเองไม่เคยได้ในระดับ ดีมาก สักที....จับมา3ปีได้ผลเท่าเดิมคือ ระดับ ดี เริ่มละอายแก่ใจที่ย่ำอยู่กับที่มานาน) หวังว่าท่านผู้มีประสบการณ์จะได้ช่วยให้ข้อเสนอแนะและข้อคิดเห็นที่เป็นประโยชน์ต่อผมด้วยครับ
ด้วยความนับถือ
เรียนท่านอาจารย์พิชชา เป็นกำลังใจให้ทุกสถาบันครับ ร่วมประเมินตนเอง Learn เพลิน เพื่อพัฒนา ครับ
เรียนท่านอาจารย์หนานวัฒน์ ต้องขออนุญาตนำกระทู้ท่านมาเป็น "แรงบันดาลใจ ให้กับ ครูเพื่อศิษย์ คิดสร้างสรรค์ ทุกท่าน เตรียมตัว เตรียมกาย และ เตรียมใจ ก่อน เปิดเรียนรู้ ปีการศึกษา ๒๕๕๔" ครับ
เรียน อ.จิตเจริญ ที่เคารพ
ผมได้ยินท่าน... บางท่าน พูดขึ้นมาทำนองว่า การประเมินต่างๆที่เกิดขึ้นมาในขณะนี้ ทั้ง QA, TQA, TQF หรือ SAR เกิดจากพวกที่ไม่มีอะไรจะทำ หาเรื่องทำให้คนอื่นๆต้องมาปวดหัว ต้องมายุ่งยากกับงานเอกสาร ซึ่งผมฟังแล้ว ก็มองได้ทำให้คิดถึงว่าหลายคนชอบ การทำงานแบบไปวัน ทำเฉพาะกิจ มีอะไรมาก็ทำไป จึงทำให้ขาดการพัฒนา โดยเฉพาะผู้บริหารระดับต่างๆ หากลงมือทำอย่างมืออาชีพจริง ย่อมเกิดประโยชน์แน่นอน ทำให้เป็นนิสัย ไม่ใช่ตัวเองสบายแล้ว ไม่เดือดร้อน ก็พอแค่นี้
การประกันและประเมินคุณภาพ หากมอง หากทำด้วยความตั้งใจ ใส่ใจ โดยเนื้อแท้ผลลัพท์ก็จะตกกับตัวเอง ผู้รับบริการ ผู้เกี่ยวข้อง เชื่อมโยงถึงประเทศชาติด้วย คงต้องรอการเปลี่ยนแปลง ปรับปรุง ไปเรื่อยๆ
หลายคนอาจจะเหนื่อย กับการพัฒนา แต่ไม่อย่าท้อครับ ความสุขที่ได้ทำด้วยความตั้งใจ ทำดี ผลต้องเกิดต่อไปในอนาคต เพื่อลูกหลาน และประเทศของเราต่อไป ครับ
ใจสั่งทำ >> งานได้ผล คนเป็นสุข สนุกสร้างสรรค์>>ทำแล้วตัวเอง/งาน/สังคมดีขึ้น พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ ก็น่าจะโอ แล้วนะคะ^^
ส่วนหลัก เกณฑ์ ต่างๆ เอามาจับคู่ดูว่าอันไหนทำได้ อันไหนได้ทำ อันไหนไม่ได้ทำ แล้วก็ค่อยๆ ปรับกันไป ก็น่าจะพอไหว ทำให้ไม่รู้สึกเหนื่อยหรือถูกบังคับ อะ นะคะ>>> เข้าใจว่า เราถ้าประเมินตามความเป็นจริง ไม่ปลูกผักชี เราน่าจะเห็นผลการพัฒนาตนเองหรือพัฒนางานหรือองค์กรได้มากกว่าที่จะทำเพื่อ KPI หรือคะแนน อย่างเดียว ไม่ได้มุ่งที่จะพัฒนาจริงๆ ไม่รู้ว่าเข้าใจผิดหรือเปล่าหนอ???
เรียน อ.ต้อม พอสรุปได้ว่า "จิต วิญญาณ ของความเป็น ครูเพื่อศิษย์ มีโอกาส พัฒนา"ครับ
เรียนชาดา การประเมิน หลัก เพื่อการพัฒนา เพื่อการเรียนรู้ ครับ
เรียนท่านพี่ใบบุญ
สวัสดีค่ะอาจารย์
มาอ่านบันทึกที่ให้ข้อคิดและเป็นองค์ความรู้ค่ะ ขอบคุณค่ะ
เรียนท่านปริญาภรณ์ ขอบพระคุณครับ ที่พอมีประโยชน์ครับ
เป็นกำลังใจค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ
เรียนท่านนิว ขอบพระคุณครับ นอนตั้งแต่สามทุ่มทุกวัน ถนอมเสียง อะ