ดิฉันชอบงานวาดรูปการ์ตูนผู้หญิง ให้วาดรูปประเภทอื่นก็ไม่ได้ เพราะยังไม่เคยฝึกเลยคะ และเมื่อเกือบห้าปีที่แล้ว ดิฉันสร้างจินตนาการและวาดรูปเหล่านี้ออกมาผ่านโปรแกรม MS PhotoDraw ด้วยเม้าส์ธรรมดาๆ นี่เอง ไม่ได้ใช้ Pen tablet (Pen-based mouse) อะไรเลย  แต่ถ้าให้ลองมาวาดอีกครั้ง ก็คงทำไม่ได้แล้วคะ

ดิฉันใช้เวลาวาดรูปหนึ่งประมาณ 2 ชั่วโมง แต่ถ้าไม่มีอารมณ์ก็จะวาดไม่ได้เอาเสียดื้อๆ จำได้ไม่ผิดเลยว่า อารมณ์ในขณะที่วาดกำลังแย่ๆ เพราะอยู่ในช่วงกำลังพัฒนาโปรแกรมสำหรับงานวิจัยตอนปริญญาเอก ว้าวุ่น เหนื่อย และใจค่อนข้างสับสน แต่พอวาดเสร็จแล้ว ก็สามารถรวบรวมสมาธิเพื่อทำงานหลักต่อได้ดีคะ

ถามตัวเองเองว่า คิดอย่างไร วาดอย่างไร ใช้เทคนิคอะไร มันตอบยากคะ เพราะ "วาดจากใจ" มันเป็นความรู้สึกของ Passion และ Enthusiasm ผสมผสานกัน แม้จะให้บอกตอนที่วาดนั้น ก็คงบอกได้แค่ว่าถ้าจะวาดส่วนนี้ให้ใช้เครื่องมือนี้แล้วใส่แอฟเฟ็คแบบนี้ 

แต่ถ้าถามว่าคิดอย่างไร รู้ได้อย่างไรว่าต้องวาดอย่างนี้ อะไรต่างๆ ดิฉันตอบไม่ได้เลย เรียกว่า จับความคิด หรือ capture knowledge ตัวเองออกมาไม่ได้คะ 

ถ้าจะพยายามเขียนออกมา ก็จะได้แค่เป็นขั้นตอนการทำอาจจะละเอียดหรือไม่ก็ตาม แต่ถ้าใครเอาไปปฏิบัติต่อ เขาก็อาจจะพัฒนาเทคนิคในแบบฉบับของเขาที่ไม่เหมือนกับดิฉันออกมาก็เป็นได้

แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขียนออกมาก็ไม่สามารถแสดงกระบวนการคิดของดิฉันออกมาได้ ซึ่งนี่ ก็คือความยากและท้าทายของศาสตร์ด้าน Machine Learning ที่พยายามทำให้ Robot คิดได้เหมือนคน แต่คงอีกนานคะที่ Robot จะมีความรู้ได้เอง เพราะเขาไม่สามารถ "วาดภาพจากใจ" ได้อย่างดิฉัน

เอาเป็นว่า ดิฉันรู้สึกอยู่ลึกๆ ในมุมหนึ่งว่า ผลงานทางอ้อมเหล่านี้ช่วยให้ดิฉันจบปริญญาเอกได้ทันตามกำหนดเวลา และถ้ามีเวลาจะฝึกทักษะการวาดภาพ digital อีกครั้ง แต่คราวนี้จะวาดด้วย Pen tablet แล้วละคะ และที่สำคัญดิฉันต้องเรียก Passion และ Enthusiasm ของการวาดภาพกลับมาให้ได้ซะก่อนคะ เพราะดิฉันเชื่อมั่นว่า สิ่งเหล่านี้เป็นต้นกำเนิดของการเรียนรู้แบบ active คะ

จันทวรรณ