วิถีชีวิต ไอ้เฉื่อย

ชีวิตผมเลยครับ lol. เว่อร์นิดนึงครับ เพราะไม่ได้นอนดูทีวี กับเล่นเกมส์ เพราะว่าไม่มี :-P. (ไม่ใช่ไม่อยากเล่น) <div>
</div><div>แดกด่วนก็จริงครับ พวก pizza ไม่ใช่อาหารแดกด่วน แต่อย่างใดเพราะต้องอบนาน แฮมเบอร์เกอร์ต้องซื้อ ผมพบว่ากินผักง่าย กับกล้วยด่วนกว่าครับ แต่ก่อนผมราดน้ำสลัดให้มันเปรี้ยวเค็มหน่อย เดี๋ยวนี้ผมเปิดตู้เย็น (สมัยเด็กๆไปเด็ดจากต้น แต่เดี๋ยวนี้ที่อาศัยมันเปลี่ยนไป) เด็ดผัก เดินเข้าห้องน้ำไปล้าง เอามือบีบๆ น้ำออกแล้วเอาเข้าปากเลย. (กล้วยคงไม่ต้องอธิบาย)  แล้วก็ดื่นน้ำ๊อกเดียวกับที่ล้างผักตาม. เนื้อกินยากเพราะต้องทำให้สุก หรือต่อให้ไม่สุกก็เหนียว. </div><div>
</div><div>วันๆ ก็เล่นเน็ต(โดยเฉพาะ blog) แต่ก็ต้องอ่านเอกสารวิชาการ เขียนโปรแกรมบ้าง เขียนรายงานได้ ไม่งั้นเดี๋ยวไม่มีเรื่องโพส.</div><div>
</div><div>ไปวิ่ง ไปโยนจานร่อน เล่นเปตอง ก็อาจจะพอแก้เฉี่อยไปได้บ้างหรือเปล่าครับ? อาบน้ำ ซักผ้า ก็น่าจะพอได้.</div>

อันตรายร้ายแรงครับ

• ขนาดครอบครัวลดจากสี่เหลือสาม มองจากมุมของ workforce ลูกต้องทดแทน productivity ของทั้งพ่อและแม่ ทั้งการงานและการดำรงชีวิต ถึงแม้เศรษฐกิจจะไม่ขยายตัวเลย productivity ต้องเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า จึงจะอยู่ในระดับเดิม แต่ถ้าเมืองไทยมีคุณเฉื่อยอยู่เยอะ... เหนื่อยครับ
  
• ประเทศไทยเป็นสังคมผู้สูงอายุ
• รวมเรื่องเล่า "เตรียมพร้อมสู่สังคมผู้สูงอายุ" ที่รัฐสภา
• แนวคิดของการศึกษา น่าจะเปลี่ยนจากการจับยัดตามหลักสูตร เป็นการเรียนรู้เสียที อาจช่วยได้บ้างครับ
• โรงเรียนกับความต้องการของเด็ก
• ดู Final Score ชีวิตเด็ก Entrance หรือยัง
• หลายๆ รัฐบาลที่ผ่านมา รัฐบาลไม่ได้ทำในสิ่งที่ต้องทำครับ การขับเคลื่อนประเทศ ไม่สามารถจะใช้เฉพาะองคาพยพของรัฐได้ หากเราจะรวมพลังขับเคลื่อนเมืองไทย ก็ต้องมีทิศทางที่ชัดเจน เพื่อที่ทุกภาคส่วน จะเห็นเป้าหมายเดียวกัน และมุ่งไปในทางเดียวกัน
• ทุกครั้งที่เปลี่ยนรัฐบาล เหมือนโลกเปลี่ยนแกนหมุน อันนี้ทำให้ขาดความต่อเนื่องครับ ไม่รู้ว่าผลงานของรัฐบาล กับความสูญเสียในการกลับหัวกลับหางเปลี่ยนทิศทางของประเทศนี้ อะไรจะสำคัญกว่ากัน
• เก็บภาษีมรดกในอัตราที่สูงกว่า bracket สูงสุดของ personal income tax (>37%) ความมั่งคั่งต้อง earn จึงจะเจริญครับ
• สอน wealth management ตั้งแต่มัธยมต้น
• การฝึกงานเป็นส่วนหนึ่งของหลักสูตร โครงงานเป็นส่วนของการรับเข้าเรียนต่อ/ทำงาน
• เปลี่ยนคุณค่าสังคม จากความรู้เป็น achievement (ทำอะไรมาแล้วบ้าง); เปลี่ยนจากคนเก่งเป็นคนที่มีค่าต่อส่วนรวม
  
• ขอความร่วมมือนักศึกษา อาจารย์วิชา สปช. และ ผอ.เรียนรู้ ส่งชื่อ นศ.ม.ชีวิตที่ "ชีวิตดีขึ้นระหว่างเรียน"

คนเฉื่อยนี่ คงเป็นคนละคนกับคนที่ตื่นตี 4 ตี 5 ขึ้นรถเมล์ไปโรงเรียน เรียนพิเศษ แย่งกันเรียน แย่งกันสอบ นะครับ.  ผมดูขัดแย้งกันอย่างไรชอบกล? <div>
</div><div>หรือว่าเป็นคนละกลุ่มกัน? </div>

• เมื่อเราวัดความเจริญที่วัตถุ
• เมื่อเราชื่นชมคนมีชื่อเสียง
• เมื่อเราเคารพคนมีเงิน
• เมื่อเราเอาชาติตะวันตกเป็น โมเดล (เฉพาะสิ่งที่เรามองเห็นภายนอก)
• เมื่อเรายึดภูมิความรู้ของชาวตะวันตก คือ ความถูกต้อง
• สุดท้าย เมื่อเราละทิ้งศาสนาออกจากชีวิตปฏิบัติของเรา (ศาสนาแม่แค่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยว)
• เมื่อนั้นก็จะเป็นอย่างที่อาจารย์ว่าไม่ยากครับ
• และถ้าปล่อยทิ้งไว้ คงไม่ถึง 20 หรอกครับ

ชื่นชนคนมีวัตถุ  มีชื่อเสียง  แล้วนอนดูทีวีอยู่บ้าน มันขัดๆ กันหรือเปล่าครับ? ชื่นชมก็น่าจะอยากมีบ้าง? อย่างน้อยที่สุดก็คงไปหาแบบไม่สุจริต เช่น ปล้น ขโมย ฯลฯ แต่จะนอนดูทีวีอยู่บ้าน คงไม่ได้?

มองตามความเป็นจริง บางทีอาจจะยากที่ต้านทานจะไม่ให้เกมส์ หรือ สิ่งบันเทิงสมัยใหม่เข้ามาสู่เยาวชน หรือคนไทยปัจจุบัน  ซึ่งเป็นตามยุคตามสมัย

ที่สำคัญคือ มันเป็นธรรมดาสิ่งเหล่านี้ไปผูกติดกับธุรกิจและ เศรษฐกิจ ที่ต้องมีผู้ผลิต และผู้ซื้อ  ผมเพียงมองว่าเกิดความไม่สมดุล (ยังไม่เป็นสังคมที่พอเพียง เพราะเรามีความสามารถผลิตน้อยมาก (ก็คงเหมือนที่อาจารย์ว่า เราเฉื่อย) ดังนั้นเราก็ต้องซื้อเพื่อบริโภคมากกว่า (ผมไม่ต้านการบริโภคที่พอดี) แต่ผมเพียงอยากหวังว่าเรามีความสามารถ ผลิตและสร้างสรรค์ที่ดีขึ้น

สร้างสวนสาธารณะ สนามกีฬา ปรับปรุงทางเท้า  จัดบริเวณสำหรับ แสดงดนตรี.  ถ้าคนเรามีที่ทางจะทำอะไรบ้าง คงไม่ขลุกนั่งเล่มเกมส์อยู่. แต่ดูเมืองไทยเดินๆ ไปรถก็จะชน. สนามฟุตบอลเล็กนิดเดียวคนเล่น ครึ่งร้อย. อนาถๆ.

Take Two ครับ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว

• จะเฉื่อยหรือไม่ อาจจะยังไม่มีข้อสรุปอย่างชัดเจน แต่ผมคิดว่ามีแนวโน้มที่เห็นว่าเด็กที่โตในยุคที่ไม่ต้องต่อสู้อะไรมากมาย หนักเอาเบาสู้น้อยลง (จนในมีผู้สังเกตและสร้างเป็นทฤษฎีไม่รอดเกินสามชั่วอายุคน)
  
• ในขณะที่วิทยาการก้าวหน้าไปเรื่อยๆ และความรู้จะเจาะลึกลงในแขนงสาขา เป็นความรู้เฉพาะทางมากขึ้น แต่สิ่งหนึ่งซึ่งกำลังจะหายไปคือความสามารถในการสอดประสานความรู้เฉพาะทางเหล่านี้เข้าด้วยกัน ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ไม่ง่ายที่จะเข้าใจความซับซ้อนทั้งหมด
  
  
• สมมติว่ามีคนดี มีคุณธรรม มีความรู้ มีประสบการณ์ และตั้งใจทำงานเพื่อผู้อื่น แบบที่หากได้ยากขนาดเป็นหนึ่งในล้าน เมืองไทยจะมีคนแบบนี้ 64 คน ซึ่งยังไม่ดีพอ (โดยสัดส่วน) สำหรับเป็นรัฐมนตรีด้วยซ้ำไปครับ; รัฐมนตรีมีได้ 35 คน ดังนั้นต้องเป็นหนึ่งในสองล้าน
• หากรัฐมนตรีหนึ่งท่าน ต้องดูแลประชาชนสองล้านคน ก็จะมีความยุ่งเหยิงมากจนไม่สามารถจัดการได้แบบที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน; ดังนั้น ความคิดง่ายๆ โดยการเรียกร้องเอาจากผู้อื่นในสังคมที่ซับซ้อน (เรียกร้องเอาจากรัฐบาล) จึงไม่สามารถแก้ไขปัญหาใดๆ ได้อย่างยั่งยืน
  
  
• ทั้งหน่วยงานรัฐและเอกชน เปลี่ยนค่านิยมการแถลงข่าวของผู้ใหญ่เสียทีดีกว่าครับ แทนที่จะบอกว่าตัวท่านทำอะไรไป เปลี่ยนเป็นหน่วยงานของท่านทำอะไรดีกว่า; ถ้าไม่มีประเด็นอะไรจะแถลงก็ไม่ต้องแถลง หรือไม่ก็ตอบคำถามว่าเมืองไทยควรจะเป็นอย่างไร แล้วหน่วยงานของท่านทำอะไร/จะทำอะไรเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนั้น
• ต้องฝากสื่อมวลชนคิดด้วย แค่ต้องการคำตอบว่า what-when-where-how (สื่อไม่เคยถาม why เพราะไม่มีพื้นที่/เวลาพอ) ไม่ได้ตอบคำถามว่า "มวลชน" จะได้อะไรครับ แต่เปิดโอกาสให้แหล่งข่าวประชาสัมพันธ์ตัวเอง แทนที่จะเป็นข่าวสารของส่วนรวม
• สื่อมวลชนมีอิทธิพลต่อสังคมมากครับ สามารถสนับสนุนเรื่องไม่เป็นเรื่อง ให้เกิดเป็นเรื่องได้รวดเร็ว สร้างกระแสได้เร็ว จึงต้องกระทำการโดยความรัีบผิดชอบ
  
  
• ระบบการศึกษาเน้นไปที่ความรู้ตามหลักสูตร แต่ละเลยเรื่อง self-esteem ครับ
• ฝึกให้มี self esteem ที่ดี และภาคภูมิใจที่ทำได้
• self-esteem
  

Take Three ครับ ถึงแม้ความเห็นผมจะเหลวไหล เพ้อเจ้อ เลอะเลือนจนใช้ไม่ได้ และสิ่งต่างๆที่เขียนก็เป็นเพียงแค่ความเห็น แต่ก็ยังดีใจที่มีพื้นที่ให้แสดงความคิดเห็นครับ

• การจัดการเกี่ยวกับคนนั้น ไม่เหมือนกับสมการ ที่เราปรับตัวแปรแล้วรู้ผลแน่นอนว่าจะเกิดอะไรขึ้น; คนมีความแตกต่าง มีความต้องการ-มีพื้นฐาน-มีมุมมองไม่เหมือนกัน
• การทำให้คนเป็นไปแบบที่เราต้องการ คงจะไม่เหมือนเททอง-เทปูนลงในแบบหล่อ แล้วพอเคาะออกมาก็งดงามเหมือนกันหมดใช่ไหมครับ
• ถ้าทำให้ตนเองเป็นแบบอุดมคติที่ต้องการไม่ได้ จะทำให้คนอื่นเป็นแบบอุดมคติที่(เรา)ต้องการได้อย่างไรครับ -- ดังนั้นการวางแบบแผนสังคมในอนาคต (ถ้าเรามีสิทธิ์ทำอย่างนั้นโดยไม่ต้องถามตัวละคร) ก็ควรเป็นไปตามทฤษฎีพลวัตทางสังคมมากกว่าการแสวงหาคำตอบว่าใครทำอะไรครับ
• Group dynamics
• Self-efficacy
• Theory of Planned behavior
• Positive behavior
• Reinforcement
• ดูเผินๆ เหมือนสังคมไทยไม่ไปไหนเสียที เพราะขาดความต่อเนื่อง ไม่สามารถทำอะไรได้จบเสียที เดี๋ยวเดียวก็เปลี่ยนแล้ว แต่ผมคิดว่าที่จริงแล้ว เราขาดเป้าหมายร่วมกันครับ
• เมื่อเป้าหมายไม่ชัด บทบาทก็ไม่ชัด คุณค่าและแรงจูงใจก็ไม่ชัด หน้าที่ก็เลยไม่ชัดไปด้วย แล้วความต่อเนื่องก็ไม่มี
• อ่านข่าว ดูข่าว ฟังข่าว ก็แปลกดีนะครับ ไม่เห็นค่อยมีเรื่องที่เป็น success stories เลย ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องที่ขายไม่ได้ หรือว่าไม่ค่อยมีเรื่องอย่างนี้
• ในเมื่อไม่มีเรื่อง success stories สังคมก็ไม่มีค่านิยมชื่นชมต่อความสำเร็จ และไม่เข้าใจว่าก่อนที่จะประสบความสำเร็จนั้น ต้องฝ่าฟันอะไรมาบ้าง; เมื่อความสำเร็จเป็นเรื่องผิวเผิน ก็ไม่มีใครสนใจแล้วว่าจะได้ความสำเร็จนั้นมาอย่างไร แล้วก็มีคนเป็นจำนวนมากที่ใช้ทางลัดแบบที่เป็นอยู่ครับ
• ก่อนจะมี success stories ก็ต้องมีโอกาสเสียก่อน; ตอนนี้สังคมไทยเป็นสังคมที่ให้โอกาสเพียงใดครับ เรายอมรับความผิดพลาด/ความล้มเหลวได้เพียงใด
• บิล เกตส์ กับความไม่เท่าเทียม: สุนทรพจน์ที่ฮาร์วาร์ด

กราบเรียน อ.หมอวิจารณ์ที่เคารพ

      ผมหมายมั่นปั้นมือไว้ดิบดี ว่างานนี้ต้องไปให้ได้  แต่แล้ว มีรายการอบรมเป็นวิทยากรเดี่ยว ที่การรถไฟ3 วัน16-18 กค. ครับ
    สุดแสนเสียดายแต่ก็คิดว่าสิ่งที่จะไปร่วมแจม ร่วมนำเสนอ โดยแนวคิดแล้ว  สอดคล้องกับที่ท่านอาจารย์นำเสนอในบันทึกนี้และที่อื่นๆทุกประการ
     ผมจึงคิดว่าจะขอใช้พื้นที่ตรงนี้ ตอกย้ำสิ่งที่ เคยคิด พูด ทำ มาแล้วด้วยความคิด ความเชื่อดังกล่าวไว้ตรงนี้ เท่าที่พอจะนึกได้ครับ .. แน่นอนว่า คำ ในวาทกรรม คงไม่อาจใช้คำอ่อนหวาน นุ่มนวลได้สักเท่าไร เพราะคงไม่เหมาะกับเรื่อง

   .......................... 

• ธรรมชาติอันอุดมจากอดีต  ทำร้ายคนไทย บ่มเพาะนิสัย ง่ายๆ สบายสบาย ไม่ต้องคิดอะไรไกล เพราะอย่างไรก็ไม่มีทางอดตาย
  คนญี่ปุ่น โชคดีที่ธรรมชาติโหดร้าย  แปรปรวน เอาแน่ไม่ค่อยได้ คนจึงคุ้นชินกับการ มีวินัย ทำงานเป็นทีมได้ดี ตื่นตัวอยู่เสมอ และ ไม่ประมาท .. ฯลฯ
• หากค่านิยมในสังคม และระบบเศรษฐกิจ บ้านเรายังเป็นแบบโบราณ ก็ไม่น่าจะมีปัญหา แต่มันหนักตรงที่เรา หลงตามก้นเขา  ไปเอาแต่เปลือกเขามา ทำการศึกษาผิดเพี้ยน ต่อเนื่องยาวนาน
      กล่าวคือ ระบบสังคม เศรษฐกิจ แบบทุนนิยม  วัตถุนิยม บริโภคนิยม มันเข้ามา  ตอบสนอง ความง่ายๆ ของคนไทย ให้เป็นนักบริโภคที่ยิ่งใหญ่ด้วยความเคยชินเดิมๆ .. พอเทคโนโลยีอันหลากหลายเข้ามาอีก  มันมาพร้อมความง่ายไปทุกอย่าง  ทั้งง่าย  ทั้งเร็ว  ทั้งสะดวก รวมๆกันแล้ว  กลายเป็นสันดานของ คนรุ่นใหม่ส่วนมาก ที่ วิ่งเข้าหาของง่าย  หนักหน่อยไม่ได้ ไม่รักการเรียนรู้  ไม่สู้สิ่งยาก ก็วิถีชีวิตล้วนแต่แวดล้อมด้วยของที่ง่ายๆ เร็วๆ สะดวกๆ คนเป็นพ่อ-แม่ไม่น้อยแก้ปัญหาการเลี้ยงลูกด้วยการ โยน ของสะดวกสบายให้เขา จนร่างกาย - จิตใจ และทักษะชีวิตหลายอย่าง สูญหายไป  ไม่ได้รับการพัฒนาในวัยอันสมควร 
      ตัวอย่างเช่น เด็กบ้านนอกที่ยังพูดไม่ค่อยชัด เอาเงิน 100 บาทเดินไปซื้อแผ่น Cd เกมส์ หรือหนังรบราฆ่าฟัน จากตลาดนัดหน้าบ้าน ได้ 3 แผ่น ขึ้นบนบ้าน ใส่แผ่นเข้าเครื่อง Vcd เปิดเล่นเอง นั่งจ้องทีวีได้หลายชั่วโมง
      ร่างกาย-จิตใจ ขาดโอกาสที่จะได้รับการพัฒนาไปมากมายด้วยเหตุทำนองนี้ แทนที่จะมีเวลาวิ่งเล่น สมาคมกับเพื่อนเด็กวัยเดียวกัน เรียนรู้ความสุข ความทุกข์ ความสนุก  ความเจ็บปวด ตามธรรมชาติ ธรรมดา
     
      สุดท้าย สิ่งที่ได้คือ ความมักง่าย ของคนในชาติครับ ... ผมเลยพูดเป็นคำคล้องจองไว้นานแล้วว่า ...
       อันว่าความง่าย กับ ความมักง่ายนั้นอยู่ใกล้กันจนน่ากลัว
  
• ความง่ายที่มีให้ และมากเกินพอดี จะปิดโอกาสแห่งการเรียนรู้ คนเป็นพ่อแม่ ครู และนักการศึกษา พึงตระหนักเสมอว่า กิจกรรม และสื่อการเรียนรู้ สำหรับพัฒนาคนนั้น ต้องไม่ใส่ความง่ายเข้าไปจนเขาไม่ได้คิด ไม่ได้ต่อสู้ดิ้นรน ต้องวางแผนและ ออกแบบอย่างแยบยล  ไม่ให้กระบวนการเรียนรู้ เป็นตัวทำลายการเรียนรู้เสียเอง
  
• สิ่งที่ควรทำอย่างยิ่งเรื่องหนึ่ง  แต่จะต้องต้านกระแสคัดค้านของคนส่วนมากให้ได้ เพราะเขาจะบอกว่า " ไม่ทันสมัย" "เชย"  "โบราณ" "ไม่ทันกิน" ฯลฯ
      สิ่งนั้นคือ  การถอยหลังกลับไปใช้ กระบวนการ  วิธีการ  ตลอดจนเทคโนโลยี เก่าๆ  อย่างมีเป้าหมาย ให้คน คือนักเรียน นักศึกษาได้ทดลองทำ  ทดลองใช้ โดยให้เขาได้มีโอกาส พบความยาก  ความท้าทาย รู้จักคิด ดัดแปลง หาวิธีการแก้ปัญหา  หาทางออก เกิดความคิดสร้างสรรค์ ที่เป็นของตัวเอง  และนำมาถ่ายทอด แลกเปลี่ยนกัน  โดยไม่ต้องแข่งกันทันสมัย  ไม่ต้องสนใจว่าของใครจะเร็วกว่า  สะดวกกว่า  มองคุณค่าของสิ่งที่คิด ที่ทำให้หลายด้าน หลายมิติ ชื่นชมความรู้ความสามารถอันหลากหลายที่เขาได้แสดงออก .. ฯลฯ  ซึ่งมีเรื่องให้ทำได้มากมาย  ไม่รู้จบ
• ขอยกตัวอย่าง เช่น ...
       กิจกรรมที่ต้องมีการบันทึกเสียง .. ลองให้เขาอัดเสียง โดยใช้เครื่องมือ ที่หาได้รอบๆตัว ตั้งเป็นโจทย์ว่า จะนำเสียงที่บันทึกไว้มาฟังกันให้ได้ นั้นจะทำวิธีไหน ใช้วัสดุอุปกรณ์อะไรได้บ้าง ... เราจะได้เห็นอะไรแปลกๆ เช่นเสียงที่มากับกล้องดิจิตอล โดยเขาตั้ง Mode ถ่าย Video แต่ใช้เป็นเครื่องอัดเสียง  อาจจะมีบางคนได้เทปโบราณ แบบ Reel to Reel บันทึกเสียงมา  อาจมีบางคน ทุลักทุเล อัดเสียงเข้าเครื่อ VTR แบบม้วน VHS ที่กำลังเป็นขยะ ที่มีราคาหลายพันล้านบาท และรอการทิ้ง-ทำลาย อย่างน่าเสียดาย ทั้งๆที่ยังใช้งานได้ เพราะใครต่อใครก็หันไปเล่น VcD และ DVD
  
       หรือจะลองปัดฝุ่นเรื่อง สไลด์อิเล็กทรอนิกส์  ที่ผมเคยทดลองทำและเผยแพร่ จนมติชน นำไปลงด้วยความชื่นชมมาแล้วเมื่อ 7-8 ปีก่อน มาให้เขาได้ฝึกทำกันก็น่าจะดี เอาของเก่าที่มี มาใช้งานแบบผสมผสาน  แม้จะโบราณ แต่ในกระบวนการ เราได้ฝึกคนไปด้วยครับ 
      ระบบดังกล่าวคือการสร้างสื่อภาพนิ่งประกอบเสียง โดยไม่ใช้คอมพิวเตอร์ช่วย
     ไม่ต้องล้างฟิล์มให้สารเคมีต้องเปื้อนโลก กล้องดิจิตอลสักตัว แค่ 0.3 Megapixel ก็ได้แล้ว  เอาที่มีช่อง Video out คือต่อดูภาพนิ่งทางทีวีได้
     เครื่องเล่น/บันทึก Video ชนิดม้วน VHS เป็นตัวบันทึกภาพนิ่ง .. กดภาพนิ่งจากกล้องใส่เข้าไป อัดเสียงบรรยาย+เสียงดนตรีประกอบเข้าไป .. เอาเทปวิดีโอมาเปิดใหม่  ได้เป็นสไลด์ประกอบเสียง ที่ผมเรียกมันว่า สไลด์อิเล็กทรอนิกส์ นั่นเอง
       เรื่องสนุกและท้าทายยังมีอีกมาก ในด้านการทำอย่างไรให้ได้เสียงชัด โดยใช้เครื่องมือประหยัดรอบตัว ทั้งใช้โดยตรง และดัดแปลง ผสมผสานกัน FM. Wireless Mic. ทำเอง สักตัว มูลค่า 40-50 บาท วิทยุเทปสักเครื่อง ซาวด์อเบ้าท์โบราณสักเครื่องไว้เล่นเพลงประกอบ  สุดท้าย ระบบการบันทึกเสียงที่หลากหลาย ที่ต้องใช้ความรู้ความสามารถในการทำ  ในการแก้ปัญหา  ได้อดทน  ได้มีสมาธิ และอะไรอีกมากมาย .. และที่สำคัญได้พิสูจน์ว่าเขา คิดได้  ทำได้ .. แล้วนำมาช่วยกันยกย่อง  ชื่นชม  ให้เขามีพลัง  มีใจรักที่จะเรียนรู้ สร้างสรรค์ต่อไป
• ฯลฯ
• ขอจบแค่นี้ก่อนครับ .. ขออภัยที่ ยาว และอาจดูสับสน วกวน คิดไป พิมพ์ไปครับ.
• หวังว่าคงจะมีอะไร แม้แต่เล็กน้อย จากที่นำเสนอมานี้ ไปควบรวม กับแนวคิดที่ท่านอาจารย์จะไปนำเสนอได้บ้างนะครับ
• ด้วยความเคารพ

Take Four ครับ คงเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อกี้ไปโดนเจี๋ยนมา (ผ่าตัดย่อย) เดี๋ยวจะนอนพักก่อนยาชาหมดฤทธิ์ครับ

• ประเด็น วิถีชีวิตอุบัติใหม่ ตั้งหัวข้อไว้ห้าอย่างคือ
• การครอบงำของระบบทุนนิยม
• การเปลี่ยนแปลงกระบวนการคิด พฤติกรรม การบริโภค
• การพัฒนาระบบบริหารจัดการชุมชน
• การปรับสมดุลทางสังคม
• การส่งเสริมและปลูกฝังแนวคิดที่ทำให้ธุรกิจเป็นส่วนหนึ่งของสังคมและชุมชน
• อนาคตของเมืองไทย ขึ้นกับคนรุ่นหลังจะเลือกอย่างไร ไม่ได้อยู่ในการควบคุมของคนรุ่นก่อนอีกต่อไป
• ไม่ว่าคนรุ่นถัดไปจะเลือกทางเลือกที่เตรียมไว้ให้ ต่อเติมเสริมสร้างทางเลือกนั้นให้ดีขึ้น หรือเลือกทางของเขาเอง ก็เป็นสิทธิของเขาครับ เป็นผลที่เขาจะต้องรับเองในอนาคต
• พ่อแม่ ถึงอย่างไรเมื่อเห็นลูกหลานมีแนวโน้มจะหลงออกนอกลู่นอกทาง ก็อดเป็นห่วงไม่ได้; แต่หากเราไม่เชื่อวุฒิภาวะของคนรุ่นใหม่ อนาคตที่ เรามองเห็น คงมีแต่ความมืดมน เป็นความทุกข์ที่เราหามาใส่ตัวเองจากการคิดไปเอง
• พจนานุกรมฉบับเขียนเอง
  
• ถูกใจ = ถูกใจเรา ซึ่งไม่ได้แปลว่าเขายังจะทำอย่างนั้นเมื่อเราจากไป
• ถูกต้อง ย่อมาจากประโยคที่ว่า ฉันคิดว่าถูกต้อง; สิ่งที่ถูกต้องจากมุมมองของเรา อาจไม่ถูกต้องในมุมอื่น แม้แต่ในโลกปัจจุบันนี้
• to impose = กำหนด บังคับ ยัดเยียด สิ่งที่ผู้มีอำนาจคิดว่าดีให้ผู้อื่นปฏิบัติ
• แม้ผมชี้มาในประเด็นของอิสระในการเลือก ก็ไม่ได้ชี้ว่าช่างหัวมัน แล้วอะไรๆ ก็จะดีเอง -- ความคิดแบบนั้น ไม่เหมาะกับสมัชชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติครับ
• เมืองไทยไม่มีอนาคต หากผู้ใหญ่คิดว่าเด็กจะเป็นเด็กตลอดไป ไม่เชื่อในวุฒิภาวะ ไม่เชื่อใจ ไม่ให้โอกาส
  
• วิถีของเมืองจะเจริญเติบโตต่อไป แต่วิถีชนบทก็จะคงอยู่เช่นกัน
• เมืองจะคงอยู่เพราะเป็นแหล่งรวมโครงสร้างพื้นฐาน มีความสะดวก มีธุรกิจ มีความมั่งคั่ง มีโอกาส
• ชนบทจะคงอยู่เพราะ
• ไม่ใช่ทุกคนที่ชอบชีวิตในเมืองที่เร่งรีบ เห็นแก่ตัว
• หลายคนอาจอยากเข้าเมือง แต่ทำไม่ได้เนื่องจากขาดโอกาสในชีวิต (การศึกษา ทักษะสำหรับงานในเมือง ทุน)
• ช่องว่างจะกว้างขึ้นเรื่อยๆ หากไม่ทำอะไร
• Income disparity
• Economic inequality
• Cosmopilitanism (Stanford Encyclopedia of Philosophy, Wikipedia)
  
• ความไม่เท่าเทียม สร้างแรงกดดัน จึงต้องเปิดช่องทางสื่อสารให้เรียนรู้ เข้าใจในความแตกต่างนั้น ก่อนจะเกิดเป็น culture shock และระเบิดออกแบบควบคุมไม่ได้ เช่นกรณี 19 ล้านเสียงซึ่งถูกใช้เพื่อสร้างความชอบธรรมทางการเมือง
• ทางเลือกของสังคม: สู่กระบวนทัศน์ใหม่แห่งการร่วมมือกัน (ข้อมูลอื่น)