ในระหว่างเขียนเรื่องต่อไปนี้ มองเห็นใบหน้าท่านพระอาจารย์ ดร.วรภัทร ภู่เจริญ (เจ้าสำนักคนไร้กรอบ) และเจ้าลูกชายจอมจ๊าบ ดร.ขจิต ฝอยทองที่มีความข้องใจกับระบบการศึกษาเป็นนักเป็นหนา ให้ความเห็นมาแต่ละครั้ง ..ไม่มีหมัดแย๊ป มีแต่หมัดอัปเปอร์คัตเข้ากระโดงคาง
..สถานการณ์ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้มากนัก นอกจากผมจะขออาสาเป็นคนถือสารเข้าไปสู่ห้องประชุมของสภาการศึกษาแห่งชาติเป็นครั้งคราว ตกลงตามนี้ดีไหมจ๊ะรูปหล่อ
วันนี้มีเรื่องกรรมการสภาการศึกษาแห่งชาติ ชุดที่แล้ว (2546-2550) ครบวาระ บัดนี้มีการแต่งตั้งกรรมการชุดใหม่(2551-2554) จำนวน 41 คนดังนี้
1 กรรมการที่เป็นผู้แทนองค์กรเอกชน
1.1 นายวิทยา บริบูรณ์ทรัพย์
1.2 นายวัชรินทร์ ศรีบุรินทร์
2 กรรมการที่เป็นผู้แทนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
2.1 นายนุชากร มาศฉมาดล
2.2 นายนภดล ทองนพเก้า
3 กรรมการที่เป็นผู้แทนองค์กรวิชาชีพ
3.1 นายอำนาจ กุสลานันท์
3.2 นางสาวพรจันทร์ สุวรรณชาต
4 กรรมการที่เป็นพระภิกษุ ซึ่งเป็นผู้แทนคณะสงฆ์
4.1 พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมมจิตโต)
4.2 พระเทพปริยัติวิมล (แสวง ธมเมสโก)
5 กรรมการที่เป็นผู้แทนคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย
5.1 นายสุริยา ปันเจอร์
6 กรรมการที่เป็นผู้แทนองค์กรศาสนาอื่น
6.1 ศาสนาจารย์มาโนช แจ้งมุข
6.2 นายสุเทพ สุริยอมฤทธิ์
7 กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
7.1 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ เลขา ปิยะอัจฉริยะ ด้านการศึกษาปฐมวัย
7.2 ศาสตราจารย์สุมน อมรวิวัฒน์ ด้านการศึกษาขั้นพื้นฐาน
7.3 ศาสตราจารย์ไพฑูรย์สินลารัตน์ ด้านการอุดมศึกษา
7.4 รองศาสตราจารย์ชนะ กสิภาร์ ด้านอาชีวศึกษา
7.5 นายเจต ประภามนตรีพงศ์ ด้านการศึกษาเอกชน
7.6 นายอำพล จินดาวัฒนะ ด้านการศึกษาเฉพาะทาง
7.7 ศาสตราจารย์วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ ด้านการศึกษาพิเศษ
7.8 นายทองอยู่ แก้วไทฮะ ด้านการศึกษานอกระบบและตามอัธยาศัย
7.9 รองศาสตราจารย์พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์ ด้านบริหารการศึกษา
7.10 นายสุวัฒน์ เงินฉ่ำ ด้านการบริหารเขตพื้นที่
7.11 นายพนม พงษ์ไพบูลย ด้านการศาสนา
7.12 ศาสตราจารย์วิรุณ ตั้งเจริญ ด้านวัฒนธรรม
7.13 นายสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ ด้านภูมิปัญญา
7.14 รองศาสตราจารย์ทองอินทร์ วงศ์โสธร ด้านนโยบาย และแผน
7.15 นายอมรวิชช์ นาครทรรพ ด้านมาตรฐาน ประกันคุณภาพ
7.16 ศาสตราจารย์ศรีราชา เจริญพานิช ด้านกฎหมาย
7.17 ศาสตราจารย์สุรพล นิติไกรพจน์ ด้านเศรษฐกิจ การเงิน งบประมาณ
7.18 ศาสตราจารย์ยงยุทธ ยุทธวงค์ ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
7.19 นายมานิจ สุขสมจิต ด้านการสื่อสาร
7.20 นายประทีป วีระพัฒนนิรันดร์ ด้านทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม
7.21 ศาสตราจารย์พงศักดิ์ อังกสิทธิ์ ด้านการเกษตร
7.22 ศาสตราจารย์เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์ ด้านการพัฒนาสังคม
7.23 นายประพล วิระพรสวรรค์ ด้านอุตสาหกรรม
7.24 รองศาสตราจารย์วุฒิสาร ตันไชย ด้านบริหารการเมือง การปกครอง
7.25 นายสมหมาย ปาริจฉัตต์ ด้านสื่อสารมวลชน
7.26 ศาสตราจารย์ธีรวุฒิ บุญยโสภณ ด้านเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา
7.27 นายนิพนธ์ สุรพงษ์รักเจริญ ด้านธุรกิจ
7.28 นายอมเรศ ศิลาอ่อน ด้านการบริหาร
7.29 นายชิงชัย หาญเจนลักษณ์ ด้านองค์กรเอกชน
7.30 นายไพฑูรย์ จัยสิน ด้านการกีฬา กิจการเยาวชน ลูกเสือ ยุวกาชาด และเนตรนารี
สวัสดีค่ะ ครูบา
*ได้อ่านเรื่องของสภาไม่ว่าการศึกษาหรือการเมือง บอกได้คำเดียวว่า "มึนตึ้บ" เพราะปกติเป็นคนไม่ชอบอ่านเรื่องวการเมือง การสภา อะไรนี่เลย แต่อย่างไร ก็ต้องขอบคุณ ครูบา ที่สรรหามาฝากสมาชิก จะได้ไม่ต้องไปหาอ่าน เพราะอยู่ที่ทำงาน เปิด"BLOG" ก็เจอแล้ว
ขอบคุณค่ะ
เรื่องนี้เข้าใจ ที่ไม่ชอบ
แต่ถ้เรายิ่งไม่สนใจ เขาก็ยิ่งทำอะไรบ้าๆบอๆ
สร้างปัญหาให้เรา เราจะทำยังไงละ อิอิ
ชุดนี้มีมือลุยหลายคน
นายอมรวิชช์ นาครทรรพ
ศาสตราจารย์ศรีราชา เจริญพานิช
ศาสตราจารย์สุรพล นิติไกรพจน์
นายอำพล จินดาวัฒนะ
เข้าใจผิดอะไรรึเปล่า การศึกษาฝากใครไม่ได้หรอก
ถือเป็นหน้าที่คนไทยทุกคน อิอิ
การศึกษาไทยกำลังถ่างสองขาระหว่างศึกษาชีวิตจริงกับศึกษาตำรา ต่างฝ่ายต่างก็ว่ากัน สุดท้ายกลัวบรรลัยทั้งคู่ คงต้องอยู่ที่เดินสายกลาง ระหว่างความจริงกับตำรา ผมจะขอครูบาทดลองจัดการศึกษาดู อยู่ในหลักสูตรของผม
สวัสดีครับท่านพ่อ ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์
ทุกวันนี้รัฐบอกว่าเรียนฟรีถึง ม.ปลาย แต่...
เสียเงิน แล้วงง
หรืองง เพราะเสียเงิน อิอิ
อุดหนุนกันไปนิดๆหน่อยๆ
ฟรีแบบมีเทคนิคไง
อาจารย์ที่ ราชภัฏ สวนสุนันทา ท่านหนึง เคย คุยกับผม สมัยที่ ไป สอน ISO กันที่ จุลดิส เขาใหญ่ ผมจำชื่อท่านไม่ได้ น่าจะเป็น อธิการบดีไปแล้วมัง ป่านนี้
ท่านบอกว่า การศึกษามันเป็นเรื่องของ "ความเชื่อ" เพราะ กว่าจะรู้ผล ว่า เราทำอะไรลงไป กับผู้เรียน ผิดหรือถูก ก็หลายปีไปแล้ว
ผมเอาคิดเสมอเลยเรื่องนี้ คำตอบ คงอยู่ที่ การเคารพความแตกต่าง
ส่วนกลาง เปิดใจ ให้ กับ ความเชื่อทางการศึกษาของกลุ่มคนต่างๆ แค่นี้ ก็น่าจะ ง่ายขึ้น
กลุ่มแนวธรรมชาติ ก็ ส่งเสริมเขา
กลุ่มจิตวิวัฒน์ ก็ ส่งเสริมเขา
ส่วนกลาง อย่า คิดแบบนักกฏหมายที่ "ครอบ" ก็พอแล้ว
อย่าคิดแบบ one size fit all อะไร อะไร ก็จะดีขึ้น
ผม เชียร์ เรื่อง สอนแค่ สามชั่วโมง ในระบบก็พอ บ่ายๆ ทางใคร ทางมัน ความเชื่อใคร ก็ว่ากันไป
แต่ อย่าทำลาย ชาติ ศาสน์ กษัตริย์ ก็ โอเค
จีน สอนแค่ สามชั่วโมงเช้า คือ วัฒนธรรม ภาษาจีน ภาษาอังกฤษ บ่ายๆ เข้าวัง วัง คือ แหล่งเรียนรุ้ โดย ผู้รู้จริงๆ ตามศักยภาพของผู้เรียน เขารู้ว่าใครจะเป็นหมอ ก็เรียนหมอจีน ดู "จิตอาสา" พอโต ค่อยเรียนแผนตะวันตก ผสมผสานได้ทั้งสองอย่าง ไม่สุดโต่งแบบตะวันตกล้วนๆ หมดค่ายา ค่า ฯลฯ ไปเพียบเลย
เกาหลีก็สอน เช้า วิชาความรู้ทันโลก บ่ายๆ ก็ตามอัธยาศรัย เช่นกัน ใครชอบ ฟุตบอล เตะมันอย่างเดียวไปเลย
พวก นักการศึกษาประชุมกัน ก็ จะ คิดแต่ จะผสมกัน คิดแบบ "แยม" คือ ทั้งห้อง เอามา ปั่นๆๆๆๆๆ หา มาตรฐานแยมออกมา นี่แหละ เละ มา ห้าสิบปี หกสิบปีแล้ว ผู้ยิ่งใหญ่ การศึกษาไทย ...
คิดแบบ แยม คือ ทั้งห้อง ต้อง ถกกัน หน้าดำ หน้าแดง เอาให้ตรงกันให้ได้ จบลงด้วย เลื่อนประชุม แค้น ฯลฯ ทุบโต๊ะ มั่วเอาไปทำ ประธานมั่วเอง
คิดแบบ ฟรุตสลัด สลัดผลไม้ คือ ผสมลงไป แต่ ทุกผลไม้ ยังคงรสชาติเดิมเอาไว้
ขอฝาก อีกเรื่อง คือ ....
การศึกษาไทย แย่ง พื้นที่ ใน หนังสือพิมพ์น้อยไป ใน ทีวี น้อยไป
คนในกระทรวงศึกษา ดีๆ เก่งๆ เยอะ แต่ เอามา เชียร์ น้อยไป
วารสาร มีแต่ คนวงในอ่านกันเอง แบบนี้ การศึกษา ก็ไม่เป็น ของทุกคนสักที
มีเวที มีแหล่ง มีหนทาง ฯลฯ ให้ คนในสังคม ได้คิด ได้ แจมความคิด ติ ชม คนในวงการศึกษาบ้าง
และ สุดท้าย คำว่า คนในวงการศึกษา จะหายไป เพราะ ทุกคน นั่นแหละ คือ คนในวงการศึกษา
เราต้อง อบรม ให้ การศึกษา แก่ คนที่จบแล้ว ผู้ใหญ่ คนมีอิทธิพลมากๆ เช่น วปอ เป็นเรื่องดี แต่ เก็บคนได้น้อย หัวข้อจำกัดไปหน่อย ไม่เน้น การเรียนรู้ การศึกษา ว่า เป็น อาวุธสำคัญ เป็นปัจจัยหมายเลขหนึ่ง
มหา ฯ เที่ยงคืน
มหา ฯ คนหลากวัย
วปอ คนยากจน ก็ควรมี ไม่ใช่ วปอ ผู้ใหญ่ๆๆๆ อย่างเดียว
วปอ เยาวชน วปอ คนพิการ วปอ คนไข้ วปอ ฯลฯ
คาราวะท่านเล่าซือ