มันอาจจะสวยหรูเหมือนปูด้วยพรหมแดงโรยด้วยกลีบกุหลาบ หรืออาจจะเป็นสิ่งที่ยากเย็นแสนเข็ญเกินกว่าที่คนธรรมดาจะเข้าใจ

ครั้งแรกกับคนอาสา ฉันเป็นนักศึกษาฝึกงานคนหนึ่งที่ได้เข้ามาฝึกงานที่มูลนิธิกระจกเงา  ซึ่งเป็นงานเกี่ยวกับการพัฒนาสังคม  ฉันยอมรับแบบตรงๆเลยว่า  ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่าการที่ได้เข้ามามีส่วนร่วมในโครงการโรงพยาบาลมีสุขของมูลนิธิกระจกเงาแห่งนี้นั้นเป็นอย่างไร  มันอาจจะสวยหรูเหมือนปูด้วยพรหมแดงโรยด้วยกลีบกุหลาบ  หรืออาจจะเป็นสิ่งที่ยากเย็นแสนเข็ญเกินกว่าที่คนธรรมดาจะเข้าใจ  แต่นั่นมันคงจะไม่สำคัญหรอก  พเราะว่าสิ่งที่อยู่เหนือกว่าสิ่งอื่นใด  คือการถามใจของตัวเราเองมากกว่าว่า  เราพร้อมหรือยังที่จะทำสิ่งดีๆให้กับสังคม            บ่ายวันหนึ่งของเดือนพฤศจิกายน  ฉันได้เริ่มต้นในการทำหน้าที่ของคนอาสาเป็นครั้งแรก  ด้วยการที่ฉันได้เข้าไปเยี่ยมเด็กป่วยที่นอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเด็ก  ในการลงพื้นที่ของฉันในครั้งนี้  ฉันได้พบกับเด็กป่วยที่นอนพักอยู่ที่เตียงคนไข้หลายเตียง  ฉันบอกเลยว่า  นี่เป็นภาพที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน  สายตาทุกคู่ที่ยังดูไร้เดียงสา  มันช่างไม่ยุติธรรมเหลือเกินกับการที่ต้องให้เด็กที่มีวัยกำลังซน  ต้องมานอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งนี้  ด้วยโรคที่ร้ายแรงเกินกว่าที่เด็กในวัยนี้จะรับไหว  โอกาสที่บรรดาเด็กป่วยเกล่านี้จะได้เล่นสนุกและทำกิจกรรมสันทนาการอื่นๆ  ที่สามารถทำให้พวกเค้าเล่านี้ได้สนุกสนานสมวัย  ได้ได้เรียนรู้ทักษะต่างๆจึงถูกกีดกั้นด้วยตัวแปรทางสุขภาพ  จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ทางอาสาสมัครในครั้งนี้  ได้ร่วมกันทำกิจกรรมกับเด็กป่วยกันอย่างสนุกสนาน  มีการเล่นเกมเพื่อเป็นการฝึกทักษะในด้านต่างๆ  การวาดภาพระบายสี  การโรยทรายสีเป็นภาพ  การต่อเลโก้  เป็นต้น  เหล่าบรรดาเด็กป่วยสนุกสนานกับการร่วมกิจกรรมมาก  แต่ใครจะรู่ล่ะว่ารอยยิ้มที่เราเห็นอยู่นี้  มันจะยาวนานและยืนยาวได้อีกนานเท่าไหร่  เมื่อถึงคราวที่ความเจ็บปวดได้คืบคลานเข้ามา  น้ำตาก็อาจเข้ามาแทนที่ความสุขเหล่านี้ได้            ฉันไม่รู้หรอกว่าลำพังสองมือน้อยๆของฉัน  จะสามารถสร้างความสุขสร้างความสุขให้กับเด็กป่วยที่นี่ได้มากน้อยแค่ไหน  แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันรู้  คือฉันทำด้วยความบริสุทธ์ใจ  และเต็มใจที่จะร่วมทำกิจกรรมกับเด็กป่วยเหล่านี้  เพราะว่ามันไม่ใช่เพียงแค่เด็กป่วยเท่านั้นที่จะได้รับความสุข  แต่มันก็คือความสุขของอาสาสมัครอย่างฉันด้วย  การที่เราได้เห็นรอยยิ้ม  ได้ยินเสียงหัวเราะของเด็กป่วยเหล่านั้น  ฉันก็ขอเปรียบได้ว่าตัวฉันเองก็ได้ประสบความสำเร็จไปแล้วระดับหนึ่งในงานที่ทำ  และถ้าคุณได้อ่านบทความนี้ของฉันแล้ว  และอยากจะมาร่วมสร้างความสุขให้กับเด็กป่วยอย่างฉันแล้วล่ะก็  ฉันเชื่อค่ะ  ว่าคุณก็สามารถที่จะสร้างความสุข  รอยยิ้ม  และเสียงหัวเราะได้เช่นกัน  มาร่วมทำความดีกับเราสิคะ