ประโยชน์ของความตาย

อ่านบทความของพระไพศาล วิสาโล เกี่ยวกับเรื่องนี้ เผชิญความตายอย่างสงบ

ในบทความพระอาจารย์สอนถึงประโยชน์ของความตาย

จึงนำมาเป็นชื่อบันทึกค่ะ

ประโยชน์ของความตาย เมื่อเรากล้าและรู้จักคิดคำนึงถึงความตายทุกเวลานาที วันนี้ไม่ผัดผ่อนไม่คิด หรือกลัวไม่อยากคิดถึงความตาย โดยพระอาจารย์ยกคำคมชาวธิเบตมาไว้ในบทความด้วย

"ไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้หรือชาติหน้าใครจะมาถึงก่อน"

เราจะเกิดปัญญา ความสงบ และความตระหนักรู้ในเรื่องจริง สัจธรรม มิตรแท้ของทุกคนซึ่งก็คือ ความตาย นั่นเอง

เราจะเริ่มที่ตระหนักและกระทำการต่อไปนี้

ทำให้เราลงมือขวนขวายในเรื่องที่เคยผัดผ่อน ทำงานสำคัญ ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ไปเยี่ยมดูแลพ่อแม่ พูดคุยกับลูกรัก สำนึกรู้คุณค่าความดีคนแห่งความรัก และทะนุถนอมน้ำใจกัน

ทำให้เราปล่อยวางสิ่งหรือวัตถุที่ชอบยึดติด ทรัพย์สมบัติ แก้วแหวนเงินทอง บ้านเรือน เราเอาไปไม่ได้ ใคร ๆ ก็รู้

ทำให้เห็นคุณค่าของสิ่งที่เรามีอยู่แล้วมากขึ้น คนในครอบครัว เพื่อน พี่น้อง เราอาจต้อง จาก กันโดยไม่ทันได้ร่ำลา ไม่มีแม้คำสัญญาว่าจะพบกัน ไม่มีแม้อ้อมกอด ก่อนลาไกลนิรันดร์

“ทำไมความตายจึงเป็นเรื่องที่ควรเรียนรู้ ?
คำตอบคือ มันคือความจริงแท้ของชีวิต
ต้องเกิดขึ้นกับทุกคนแน่นอน
แต่ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดขึ้นเมื่อไร
วันนี้หรือพรุ่งนี้ก็อาจเป็นได้
แต่คนเรากลับพยายามทำเป็นหลงลืม
หรือไม่อยากนึกถึงความตายเพราะกลัว
จนทำให้เราไม่กล้าเผชิญหน้ากับความตาย”

(จากบทความของพระอาจารย์)

เมื่อเรานั่งตรึกตรอง คิด

เราเองทำงานวนเวียนอยู่กับ ร่างกายของผู้ตายอย่างใกล้ชิด ผ่าศพพิสูจน์หาสาเหตุการตายเชิงวิชาการเมื่อครั้งวัยทำงานเยาว์กว่านี้ จำได้ว่า การทำงานตามหน้าที่ หาสาเหตุของความตายให้ได้ และศึกษาย้อนหลังถึงประวัติที่ผู้ป่วยมีอาการของโรค การรักษาที่ได้รับ ส่วนใหญ่เป็นคนไข้เรื้อรัง เบาหวาน โรคความดันสูง โรคหัวใจ ป่วยด้วยโรคที่เกิดจากเชื้อโรคแปลก ไม่ธรรมดา หรือป่วยเป็นโรคมะเร็งทำให้เรา ปลง ได้

เรารู้สึกว่า บางครั้ง บ่อยครั้งหรือจริง ๆ แล้วทุกคน มีวิบากกรรม มีหน้าที่ มีชีวิตที่ถูกโปรแกรมมาแล้ว เราฝืนชีวิตไม่ได้โดยเด็ดขาด

แต่เราเลือกที่จะดำเนินชีวิต ให้ถูกต้อง ได้

เราเลือกที่จะพยายามดูแลรักษาร่างกายตน ชีวิตจิดใจของตนให้ดี อยู่บนทางสายกลางได้

จำได้ว่า เราเกิดปัญญาระดับต้น ในวัยขนาดนั้น วัยเริ่มทำงาน

มาวันเวลาห้วงนี้

เมื่อโชคดี เปิดพบบทความนี้ เผชิญความตายอย่างสงบ เมื่ออ่านและจดบันทึกออกมาไว้เป็นข้อคิดเตือนตน เตือนใคร ๆ ที่ใกล้ชิด ไว้เขียนเป็นจดหมายส่งเพื่อให้ลูกชายได้อ่านบ้าง จึงคิดว่า เขียนบันทึกด้วยน่าจะดี

เพราะถ้าเราระลึกรู้และไม่หลงลืมถึงสัจธรรม ความจริง มิตรแท้ซึ่งคือ ความตาย

เราจะสงบ อ่อนโยน มีความสุขได้ง่าย ๆ กับสิ่งใกล้ตัว

ไม่ต้องรอ

เพราะไม่แน่ว่า วันพรุ่งนี้และชาติหน้าใครจะมาถึงก่อน

ความตาย มิตรแท้ที่เราทุกคนมี