เมื่อคราวที่อายุน้อยกว่านี้   พลิกดูปฏิทินด้วยความระทึก  ระยะยาวว่า.....เมื่อไรจะได้หยุด  และหยุดแบบชดเชย  มีกี่ครั้งกี่หน 
เกิดการวางแผนแบบระยะยาว  ที่จะได้ไปเที่ยวพักผ่อน  หาความสุขมาเติมต่อให้ชีวิตรื่นรมย์ 
แต่...เมื่อคราวอายุปูนนี้   พลิกดูปฏิทินด้วยความเศร้า  ระยะสั้นๆ  .....เมื่อไรจะได้หยุด  และหยุดยาวๆ  เพื่อที่จะได้ไปตามที่อยากไป     และก็เศร้าใจทุกครั้ง....  
เพราะปฏิทินนั้นที่จะต้องพลิกดูนั้น  มีหลายแผ่นเหลือเกิน  
ยังมีอีกแผ่นหนึ่งที่พิเศษ..และต้องทำให้ได้ก็คือ....คุณพ่อคุณแม่
ท่านแก่เฒ่า   ต้องเวียนกันเข้าโรงพยาบาล   เป็นเรื่องสำคัญใช่ไหม   ที่จะทำให้เวลาในปฏิทินเพื่อพักผ่อนนั้น..หมดสิ้นไป   
แผนการระยะยาว..ได้หมดลงไป  
ด้วยภารกิจแห่งใจและรักด้วยความอภิมหาศาล..