เคยมีความทุกข์...จนบอกใครไม่ได้....บ้างไหม  
ความทุกข์นั้นได้เกิดขึ้นกับ...ครูอ้อยแล้ว  
บอกได้เพียง  ...กำลังมีความทุกข์อยู่   แต่บอกใครไม่ได้เลย...ว่า...เรื่องอะไร 
ในความเป็นจริงๆแล้ว  คนเราต่างก็เกิดมาเพื่อ...บำเพ็ญเพียร  ทำความดีนั่นเอง   
แต่หากเมื่อถึงจุดจบ....ซึ่งจุดจบของแต่ละคนก็ไม่เท่ากัน   จำนวนของความทุกข์ก็ไม่เท่ากัน  สรุปไม่ได้ว่า  ใครมีความทุกข์ทุกข์ยาวนานกว่ากัน 
ความทุกข์ที่เกิดจากการกระทำของตนเอง    ยังพอที่จะบำบัดขจัดปัดเป่าไปได้   
แต่ความทุกข์ที่เกิดจากคนอื่นมาทำให้   นอกจากจะหลีกเลี่ยงไม่ได้  ยังไม่รู้ว่าจะถูกกำหนดเมื่อไร 
เผลอไม่ได้เลย....คอยที่จะใส่ความทุกข์ให้ตลอดเวลา  ยัดเยียดความทุกข์ให้คนอื่น    เอาตัวเองรอดไปอย่างไม่มีศักดิ์ศรี 
ครูอ้อยบ่นมาถึงตรงนี้   ท่านผู้อ่านก็คงจะไม่เข้าใจ  เพราะครูอ้อยยังไม่ได้บอกว่า.....เรื่องอะไร   เพราะความทุกข์นี้ที่บอกใครไม่ได้   
ครูอ้อยเคยมีเพื่อนที่นับถือต่างศาสนา   เขาบอกว่า...อ้อย ไปสารภาพบาปสิ    เผื่อว่า...ความทุกข์จะได้เบาบางหรือหมดไป   
แต่ครูอ้อยคิดว่า    ความทุกข์จะหมดไปได้อย่างไร   เพราะทุกข์นั้นเกิดขึ้น...ที่ใจ  
หากว่าใจและสมองยังครุ่นคิดอยู่  ความทุกข์นี้ก็ไม่มีวันหมดไปได้ 
แล้ว...จะทำให้ใจและสมองไม่ครุ่นคิดได้อย่างไร   
ครูอ้อยกำลังจะหมดปัญญา..ที่จะทำอะไรต่อไป
ซ้ำแล้วซ้ำอีก...ชักจะทนไม่ได้....สะใจไปเลยสิเจ้าความชั่ว