สร้างบุญกุศล ทำได้หลายทาง นอกจาก การตักบาตร การถวายทรัพย์ , ปัจจัย การถวายสังฆทาน หลายคนอาจไม่เคยรู้ ผูเขียนได้รับข้อคิดนี้มาจากเพื่อนของผู้เขียนเอง
<div class="O">บุญ</div><div class="O">
ชาวพุทธเราส่วนใหญ่ยังเข้าใจผิดเกี่ยวกับเรื่องของ “บุญ”คิดว่าการทำบุญก็คือการตักบาตรการถวายทรัพย์,ปัจจัยการถวายสังฆทานฯลฯเพียงเท่านี้ เป็นต้น <div class="O">
บุญ”หรือ“ปุญญ”แปลว่าชำระหมายถึงการทำให้หมดจดจากมลทินเครื่อเศร้าหมองอันได้แก่โลภะโทสะและโมหะ
ตามพระไตรปิฎกเราสามารถสร้าง
“บุญ” ได้ถึง ๓ อย่างคือ
๑.ทาน ๒.ศีล ๓.ภาวนา
๑.ทาน คือการให้เช่นที่กล่าวมาแล้วคือการตักบาตรบริจาคทรัพย์ถวายสังฆทานเป็นต้นถือเป็นจาคะหรือการให้นับเป็นบุญอย่างหนึ่งแต่มีการให้บางประการที่ไม่นับเป็นบุญเช่นสุรา
มหรสพให้สิ่งเพื่อกามคุณเป็นต้น
๒.ศีลคือความประพฤติที่ไม่ละเมิด
หรือรักษาความสำรวมทางกายวาจาการรักษาศีลสำหรับฆราวาสได้แก่ศีล๕
และอุโบสถศีล(มี๘ข้อ)
๓.ภาวนาภาวนาคือการอบรมจิต
ทางสมถะและทางวิปัสสนา
การนั่งสมาธิเรียกว่าสมถะภาวนาส่วนการนั่งวิปัสสนา(สติรู้ถึงรูป–นาม)
เรียกว่าวิปัสสนาภาวนา
“บุญ”ยังมีอีก๗อย่างตามอรรถกถาหรือข้อปลีกย่อยนอกเหนือจากพระไตรปิฎกนับถัดไปเป็นลำดับที่๔ดังนี้
๔.อปจายนะความเป็นผู้นอบน้อม
ต่อผู้ที่ควรนอบน้อม
๕.เวยยาวัจจะความขวนขวายในกิจหรืองานที่ควรกระทำ
๖. ปัตติทาน การให้บุญที่ตนถึงแล้วแก่คนอื่น เช่นการ อุทิศส่วนกุศล การกรวดน้ำ
๗.ปัตตานุโมทนาคือการยินดีในบุญที่ผู้อื่นถึงพร้อมแล้วเช่นเห็นผู้อื่นทำบุญตักบาตรเมื่อเราพลอยปลื้มปิติยินดีกล่าวอนุโมทนาเพียงเท่านี้ก็ได้บุญแล้ว
๘.ธัมมัสสวนะหรือการฟังธรรมไม่ว่าจะฟังธรรมโดยตรงหรือจากสื่อวิทยุโทรทัศน์ฯลฯ
๙.ธัมมเทศนาหรือการแสดงธรรมเมื่อได้ศึกษาธรรมะแล้วการถ่ายทอดให้แก่ผู้อื่นนับเป็นบุญประการหนึ่งด้วย
๑๐.ทิฏฐุชุกรรมคือการกระทำความเห็นให้ตรงหรือสัมมาทิฏฐินั่นเอง
บุญทั้ง๑๐ประการนี้บางที่เรียกกันว่าบุญกิริยาวัตถุ๑๐จะเห็นว่าบุญทำได้ถึง๑๐อย่างมีเพียงข้อแรกเท่านั้นที่ต้องใช้ทรัพย์อีก๙ข้อล้วนไม่ต้องใช้ทรัพย์รู้ว่าบุญทำได้อย่างนี้แล้ววันนี้คุณทำบุญแล้วหรือยัง
</div></span></div>
สาธุ สาธุ
สวัสดีครับ คุณใบบุญ ต้องขออภัยด้วยครับที่ตอบช้า
งานค่อนข้างจะรัดตัวครับ : นี่ก็ยังค้างไม่ได้ตอบครูอ้อยเลย ไม่รู้ว่าไปมหาชีวาลัยอีสาน....เป็นอย่างไรบ้าง...ส่วนเรานะอาทิตย์...ทั้งอาทิตย์ปั่นงานส่งเจ้นายแทบไม่ได้หยุดเลย....แบบว่าอิจฉานะ...(ผมก็ยังไม่บันลุนะ...เอาเป็นว่าคงต้องบำเพ็ญตะบะอีกหลายชาติครับ)...คุณใบบุญ
เสียดายไม่ได้ไปมหาชีวาลัยเพราะปั่นงานเช่นกัน ตอนนี้ หางหมูที่พอกไว้ค่อยหายไปบ้างค่ะ
ยินดีที่ได้มาอ่านข้อความดีๆ นะคะ
ขอบคุณครับ อาจารย์อ้อ ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ติดตาม Blog ของอาจารย์ อยู่เหมือนกัน แต่เฮ้อ ...ชีวิตผมคงต้องแต่งกับงานเสียละมั้ง หาเวลามา ลปรร ที่ g2k ที่ผมรักยากเสียเหลือเกิน ทั้งงานราษทั้งงานหลวง
ขอบคุณครับที่เป็นกำลังใจ