กลียุคกำลังทวีความร้อนแรง น้ำกำลังจะท่วมโลก ความวิปริตกำลังมาเยือนโลก ต่อไปอีสานจะมีสภาพคล้ายสวิตเซอแลนด์ มีหิมะตกปรอยๆ ชวนสาวน้อยไปเล่นสกี อิอิ..

 

(บรรยากาศห้องเรียนของคนหลายวัย)

ตลอดระยะเวลา 20 กว่าปี ที่บ้านป่าแห่งนี้มีคนแวะเวียนมาเที่ยว มาชม มาเจราจาต้าอวย มาศึกษาดูงาน มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และมาจัดการความไม่รู้ไม่ชี้  บางคนโดนไฟล์บังคับ บางคนมาเพราะอยากมา แต่ก็มีบ้างที่หลงมา อย่างเช่น รถขายโอ่ง รถขายสินค้าเร่ ที่แปลกเคยมีรถขายฆ้องขนาดใหญ่ เขานึกว่าเป็นวัดจะขนฆ้องมาขายให้ ที่จริงก็อยากช่วยซื้อ แต่ราคาหลายหมื่นจึงแนะนำให้ไปขายที่วัดป่า ที่นี่ไม่ใช่วัด แต่ก็มีคนประหลาดที่เรียกขานว่าครูบา ที่จริงแล้วน่าเล๊ย ทำให้คนภายนอกสับสนไปหมด คนที่ไม่เคยรู้จักมักจี่มาก่อน ยังมีโทรศัพท์มานมัสการพระคุณเจ้า หาเรื่องให้เหาขึ้นศีรษะแท้ๆ จะถอยก็ยาก จะเดินหน้าก็ยุ่ง คนนอกระบบก็ยังงี้ละครับ  ทำไงดี.. 

%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%b3%e0%b8%97%e0%b9%88%e0%b8%a7%e0%b8%a1%e0%b9%82%e0%b8%a5%e0%b8%81%28small%29   

(อาจารย์บอกว่า จะเหลือภาคเหนือกับอีสาน ภาคอื่นจะเป็นอาหารปูปลา)

เมื่อวานนี้ระหว่างที่ยืนส่งนักเรียนบ้านเม็กดำกลับบ้าน รถตู้ใหม่เอี่ยมแว๊บมาจอด หนุ่มสาวเสื้อเหลืองลงรถพรึบพับ ได้ยินเสียงแว่วๆว่า..ในป่าก็มีอย่างนี้ด้วย หลังจากนั้นหัวหน้าทีมเป็นกำนันหญิง พร้อมผู้บริหารเทศบาลอำเภอจอมพระบอกว่าแวะเวียนมามิได้นัดหมาย บอกว่าพาสมาชิกมาตระเวนดูกิจกรรมทำมาหากินของชาวบ้าน จะได้กลับไปวางแผนเขียนโครงการชุมชนเป็นสุข  

ผมชวนไปนั่งที่ลานไผ่ ไต่ถามสารทุกข์สุกดิบว่าทำอะไรกันบ้าง เขาขอคำแนะนำว่าควรจะทำอย่างไร ผมไม่รู้จะแนะนำอะไรเพราะเป็นเรื่องความคิดของแต่ละคน อันดับแรกเขาควรคิดก่อนว่า ตัวข้าพเจ้านี้คือใครð สภาพครัวเรือนเป็นอย่างไรð ทำอะไรมาบ้างð ควรจะทำอะไรให้ดีขึ้นð จะเริ่มต้นตรงไหนð เรื่องพวกนี้ต้องเริ่มที่ใจð สนใจð เข้าใจð แล้วพัฒนาเป็นความตั้งใจ หลังจากนั้นให้มือทำ ไม่ใช่ไปเห็นตรงโน้นตรงนี้เขาทำดี แล้วก็ไปก๊อปปี้เขามาแบบไม่ดูตาม้าตาเรือให้ดีเสียก่อน วิธีพัฒนาแบบนี้เจ๊งไปเท่าไหร่แล้วไม่จดจำ ยังดื้อด้านทำกันอยู่นั่นแหละ ไม่รู้จะเรียกทฤษฎีอะไร  ทฤษฎีอย่างหนาตราช้างละมั๊ง..ทนทานกับความไม่รู้ไม่ชี้กันเหลือเกิน 

แต่ชุมชนบางแห่งก็น่าสงสาร อยู่ดีๆก็มีเสาปูนต์ซีเมนต์มาวาง พร้องกับยางรถยนต์ 2 คู่ มาวางหน้าบ้าน พวกที่เอามาบอกว่าเป็นของจัดให้จากอำเภอ ต้องการให้ทุกครัวเรือนเอาเสาปูนนี้ฝังดิน แต่กลับด้านล่างที่มีตีนช้างขึ้นข้างบน แล้วเอายางรถยนต์ที่ประดิษฐ์เป็นเหมือนกระถางขนาดใหญ่ เอาดินใส่แล้วให้ปลูกผักบนนั้น เรียงเป็นแถวนหน้าบ้าน บางหมู่บ้านก็บ้าทาสีเข้าไปอีก ทำกันเป็นระเบียบแล้วก็เขียนป้าย “ชุมชนเป็นสุข” คิดได้ไง ..จะเป็นสุขเพราะยางรถยนต์2เส้นนี่นะ อีโธ่อีถังเอ๋ย.. 

เนื่องจากชาวบ้านไม่ได้คิดเอง ทำตามใบสั่ง แรกๆก็ดูแลบ้าง ตอนหลังน้ำปุ๋ยก็ไม่ได้รด ต้นหอมผักยี่หร่าสระแหน่ที่ปลูกก็เหี่ยวเฉา มีหญ้าแห้งๆขึ้นแทนกระจุกหนึ่ง กรณีอย่างนี้เห็นดาษดื่นในหมู่บ้านแถบอีสาน ที่ประจานงานยัดเหยียดการพัฒนาแบบวัดครึ่งหนึ่งกรรมการครึ่งหนึ่ง  ราชการอยากให้เกิดกิจกรรมพึ่งตนเอง แต่ไม่ยอมให้โอกาสชาวบ้านคิดและทำจากความคิดเขาเอง รวบรัดจัดซื้อจัดจ้างงานแล้วมาคุยเรื่องการพึ่งตนเอง มันท่าจะบ้ากันมากขึ้นทุกที 

อย่างที่กล่าวไว้แต่แรกว่า มีคนแวะเวียนมาที่นี่เยอะแยะ แต่รายการสิ้นเดือนนี้เจ้าบ้านเป็นฝ่ายอยากให้มา ถ้าพวกตลกพูดกันเขาก็จะว่า..คุณแม่ขอร้อง จึงเชิญชวนเจ้ายุทธจักรบล็อกเกอร์ทั้งหลาย มาปลอบใจเจ้าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของผม นอกจากเขาไม่มีแฟนคอยให้กำลังใจแล้ว ยังจะจากเราไปทรมานความหนาวยะเยือกที่โอเรกอน  เพื่อตอบแทนน้ำใจคนดี จึงชวนคนดีมาชื่นชมชนดี ก่อนที่จะไม่มีคนดีมาเหลียวแลคนดี ปล่อยให้คนดีถูกกระทำ ยกขบวนเอาก้อนอิฐไปขว้างปาด่าทอ แบบนี้บ้านเมืองจะไปเหลืออะไรละครับ

 ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ นักวิทยาศาสตร์อธิบายว่า ผีป่าแห่กันมาเกิดมากมาย กลียุคกำลังทวีความร้อนแรง น้ำกำลังจะท่วมโลก ความวิปริตกำลังมาเยือน ในขณะที่คนภาคกลางคนกรุงเทพฯตกน้ำป๋อมแป๋ม ที่อีสานจะมีสภาพคล้ายสวิตเซอแลนด์ มีหิมะตกปรอยๆ หนุ่มๆจะชวนสาวน้อยไปเล่นสกี อิอิ..