ครบรอบ ยาม GotoKnow หนึ่งเดือน มีเพื่อนมากมาย เชิญลงนามรัก G2K ได้ด้านล่างครับ

สวัสดีครับ

         ตั้งใจไว้ว่าจะเขียนบทความให้ได้หนึ่งเดือนต่อเนื่องทุกวัน เข้ามาได้ก็จะพยายามตอบเต็มที่ ที่ทำได้ เหมือนการที่ผมเข้ามาใน GotoKnow ผมรู้สึกว่าเหมือนเข้ามาทำภารกิจบางอย่าง แล้วเกิดการสานต่อเครือข่ายหลายอย่างที่ยังขาดและแยกกันอยู่ พร้อมกับเครือข่ายใหม่ที่เกิดขึ้น ที่แห่งนี้ตามที่เคยได้กล่าวไว้ว่า เข้ามา GotoKnow ให้อะไรผมมากกว่า Knowledge มาวันนี้ ครบหนึ่งเดือนบันทึกต่อเนื่องจาก 28 ก.พ. ถึง 28 มี.ค. ก็ได้พบอะไรมากมายใน ห้างแห่งนี้ ซึ่งพี่ไพศาลได้ เขียนเอาไว้ เกี่ยวกับ การชอพปิ้ง เรื่องเล่าจากดงหลวง 59 ไป shopping กันดีกว่า

        ตั้งแต่เข้ามา เริ่มต้นด้วยบันทึก ฤา โลกา จะวินาศ(จากที่หายไปเป็นปีหลักจากสมัครครับ ดูรายการเก่าได้ที่ http://gotoknow.org/blog/mrschuai/toc) แล้วหายไปอีกเดือน แล้วเข้ามาเอาปลาย ก.พ. 2550 แล้วได้ไปเจอบันทึกลูกเนียง ของพี่ ธวัธ อาหารประจำถิ่น : ลูกเนียง ไม่ทราบว่าไปเจอเอาได้อย่างไรตอนนั้นครับ แล้วก็เลยมาโพสต์บทความ เอาปลายเดือน ก.พ. นั่นเองมาถึงวันนี้

         ทำให้ได้รับรู้อะไรหลายๆ อย่าง หลังจากเข้ามาในช่วงแรกของ GotoKnow แล้วมาเข้ามาในช่วงที่ผ่านมา เห็นอะไรหลายๆ อย่าง แล้วคิดว่าสังคมไทยคงไปได้ด้วยการรวมศูนย์เครือข่ายใหญ่และเครือข่ายย่อยจากเรื่องต่างๆ มากมาย เข้าด้วยกัน

         ได้มีโอกาสเรียนรู้กลุ่มผู้อ่าน ว่าเรื่องใดผู้อ่านชอบแบบใด เขียนแบบไหนผู้อ่านไม่กล้าแสดงความเห็น ผมพยายามหาแนวทางในการซึมลึกกระบวนการเรียนรู้จากสิ่งที่เราคิดอยู่และต่อยอดจากท่านผู้อื่นที่มีประสบการณ์ทั้งทฤษฏีและปฏิบัติจริง ซึ่งอาจจะเป็นพื้นฐานที่ดีในการกลับไปทำงานต่อไป เมื่อก่อนผมก็คิดว่าเราจะหลุดพ้นการหายไปจากกลีบเมฆได้อย่างไร แต่มาเจอเครือข่ายนี้ผมว่าน่าจะทำให้อะไรหลายๆ อย่างแจ้งขึ้น ชัดขึ้น

          ได้เจอคนรักษ์ป่ารักต้นไม้หลายๆ คน อย่างท่านครูบา สุทธินันท์ http://gotoknow.org/blog/sutthinun/toc เจอนักพัฒนาชุมชนเข้มแข็งหลายท่าน เจอนักปฏิบัติจริงหลายท่าน เจอคนทำงานราชการ เอกชน ส่วนตัว ก็หลายๆ ท่านมากครับ 

         เจอคนทำงานสนับสนุนกิจกรรมเศรษฐกิจพอเพียง ทำงานเพื่อช่วยเสริมคนที่ขาดโอกาส นักจิตวิทยา นักศึกษา ตั้งแต่ นักเรียนตัวน้อยที่เขียนเรื่องเกมส์ ในชั้นประถม มัธยม ป.ตรี โท และหลายคนในปริญญาเอก ทั้งในและต่างประเทศ และเจอพระท่านด้วย

         แต่ที่แน่ๆคือ ผม เจอผู้อ่าน (คุณนั่นหล่ะครับ) ทั้งที่ไม่กล้าเขียนแสดงความเห็น และฝากรอยสมอง เอาไว้ครับ จากได้ลองทำแผนที่การเข้ามาใน แผนที่นับ ด้านขวามือ ก็พบว่ามีคนหลายที่เข้ามา ตอนแรกก็ตื่นเต้นดีครับ ก็ทำให้ทราบว่าคนไทยกระจายอยู่ทั่วไปเหมือนกัน แต่หากจะให้ทราบว่าคนไทยอยู่ที่ไหนบ้าง ต้องไปดูแผ่นที่ของท่าน

         อ.วิจารณ์ พานิช   http://gotoknow.org/blog/thaikm/toc

         หรือ อ. beeman http://gotoknow.org/blog/beesman/toc

และท่านอื่นๆ ครับ แต่พี่บ่าวขจิต (http://gotoknow.org/blog/mrschuai/toc) บอกว่า ไม่ใช่แค่คนไทยนะอ่านบล็อก มีฝรั่งมาอ่านด้วย แสดงว่า ไม่ธรรมดา ทำให้ต่อยอดไปได้ต่อไป ใครจะไปรู้ มีสมองไทย เขียนงานวิจัย แปลไทยเป็นภาษาต่างๆ ได้ร้อยภาษา แปลอัตโนมัติได้ ก็คงไม่ธรรมดาใช่ไหมครับ

สังคมแห่งการ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ที่นี่ คงจะเปรียบเป็นอะไรก็ได้ซึ่งผมขอเปรียบสังคมนี้ เป็น ป่าแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ GotoKnow อยู่ที่พวกเรานี่หล่ะครับ พวกเราหมายถึงทุกท่านนี่หล่ะครับ ว่าจะช่วยกันปลูกป่าแห่งความคิด ณ ที่แห่งนี้ ให้เป็นป่าที่กระจายไปทั่วผืนแผ่นดินไทยได้อย่างไร ตลอดจนเก็บเกี่ยวและนำไปใช้ในพื้นที่ของตัวเอง เข้ามาเก็บเมล็ดที่นี่ ไปปลูกในชุมชนของตัวเอง หรือว่าเข้ามาเอายอดที่ปลูกไว้แล้ว ไปเสียบยอดต่อกับต้นพันธุ์เดิมที่มีอยู่ หรือว่าจะมาตอนกิ่งเอาไปปลูกแล้วเลี้ยงให้เกิดในชุมชน ก็ได้ ตามวิธีการที่ถนัด

หลายๆ ท่านก็ทำงานอยู่ในองค์กร ที่นำไปสู่การพัฒนา เพื่อให้นักเรียนของท่านได้มีมุมมองที่กว้างขึ้นครับ มีจินตนาการมากขึ้นในการพัฒนาและสร้างแรงจูงใจต่อการเรียนรู้ต่อไป

   ผมเองก็ได้ไปแลกเปลี่ยนในหลายๆบล็อก แต่ด้วยขีดจำกัดหลายๆ อย่างในตอนนี้ ไม่สามารถจะวิ่งเข้าไปได้ทุกบล็อก คงต้องขออภัยด้วยนะครับ และขอโทษด้วยครับ ที่ไม่สามารถจะกล่าวชื่อทุกคนได้ในบทความนี้ ไม่งั้น บทความนี้จะต้องยาวเป็นล้านบรรทัดครับ

    ตอนนี้ก็กำลังบ่มวิธีการใหม่ในการช่วยเสริม GotoKnow ให้ขยายหรือวิ่งไปยังการบริการที่ตอบรับและสนองตอบต่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบอัตโนมัติอยู่ครับ หากผมบ่มสุกแล้วในสมอง จะนำเสนอต่อ ท่าน อ. ธวัชชัยและ อ.จันทวรรณ ในครั้งถัดไปครับ

        กราบนมัสการ กราบขอบพระคุณ กราบขอบคุณ ขอบพระคุณ ขอบคุณ ขอบใจ และ Thank you very much ทุกๆ ดวงใจนะครับ มีอะไรจะแสดงความเห็น ประเมินผล(ผม) ก็เชิญวาดลวดลายสมองกันได้เลยด้านล่างนี้นะครับ คงได้มีโอกาส แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอีกต่อไปมากมายครับ ผมยังไม่ได้ทำอีกอย่างหลายในที่นี่ แต่ขอเก็บฝันไว้ก่อนครับ

ด้วยมิตรภาพทุกๆดวงใจ

มิสเตอร์ช่วย