เป็นภาพในอีกมุม ซึ่งเป็นบางมุม บางท่วงที ที่เห็นแล้วดิฉันต้องอมยิ้มตามไปด้วย

           ในการเดินทางไปออกหน่วยบริการเคลื่อนที่ฯ ครั้งที่ 1/2550  ที่ได้รายงานไปแล้วก่อนหน้านี้เพียงไม่กี่ชั่วโมง  ดิฉันขอรายงานด้วยภาพกันต่อเลยละกันค่ะ  แต่เป็นภาพในอีกมุม  ซึ่งเป็นบางมุม บางท่วงที ที่เห็นแล้วดิฉันต้องอมยิ้มตามไปด้วย  และคิดว่าคงมีอีกหลายๆ ท่านที่คิดเหมือนดิฉัน  ไปดูกันค่ะ ว่ามีภาพอะไรบ้าง

.

           หลายคนอาจจะ งง งวย ไม่น้อยเลยว่า....เอ๋...นั่นรถทหารมาเกี่ยวข้องอะไรด้วยล่ะเนี่ย  เหตุเกิดเพราะรถบัสคันใหญ่ของคณะแพทยศาสตร์  ที่เป็นพาหนะหลักในการเดินทางของพวกเราชาว Mobile เกิดเสียกระทันหัน  ทางมหาวิทยาลัยเลยขอความอนุเคราะห์ไปยังกองทัพภาคที่ 3  และได้รับความกรุณาอย่างสูง  ในการจัดรถบัสทหารจำนวน 2 คันมาให้พร้อมด้วยพลขับอัธยาศัยดีมากๆ อีก 4 ท่าน ต้องขอบพระคุณกองทัพภาคที่ 3 มา ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ

.

 

             บนรถบัสทหารเบาะไม่ใหญ่และไม่เล็กจนเกินไป  ทีมงานแอบสังเกตเห็นสองผู้นำทีม Mobile KM ปรึกษางานกันไปตลอดทาง  สงสัยคงจะตื่นเต้นกับการเริ่มงาน KM สัญจร เป็นครั้งแรก (ด้านซ้ายคือ ผศ.ดร. วิบูลย์ วัฒนาธร และผู้ที่กำลังร่วมสนทนาด้วยความสนใจคือ อาจารย์ Beeman ของเรานั่นเองค่ะ

.

            เชื่อได้เลยว่า  ถ้าใครที่เป็นแฟนพันธุ์แท้ Mobile Unit ของเรา เมื่อได้มาเห็นภาพนี้แล้ว  ต้องเกิดอาการสงสัยเป็นไก่ตาแตกแน่ๆ เลยว่า "อ๊าว...นั่นพี่แอ๊ด (พขร. คณะแพทย์ฯ) มาทำอะไร ไหนบอกว่ารถเสียยังไงล่ะ"  ตอนแรกดิฉันก็แปลกใจไม่น้อยเลยค่ะ  แต่น้าแอ๊ดแกบอกพวกเราว่า  "ถึงจะไม่ได้ขับรถในการออกหน่วยฯ ครั้งนี้ แต่ก็ขอมาให้กำลังใจนั่งไปด้วยก็ยังดี".....โหยยย  ทีมงานขอคาราวะด้วยใจจริงๆ ค่ะ น๊าแอ๊ดดดดดดด

.

               เห็นเฉพาะด้านหลัง...เอ๊...เค้าคือใครกันหนอ????  มีเฉลยในภาพถัดไปค่ะ

.

           แอ่น แอ่น แอ๊นน...อาจารย์ Beeman ของเรานั่นเองค่ะ  กำลังสัมภาษณ์สารทุกข์สุกดิบของชาวบ้านที่ประสบอุทกภัยเมื่อปี 2549  จนบ้านเรือนเสียหายไปทั้งหลังและต้องย้ายมาพักที่เต้นท์แทน

.

           อาหารเช้ายามเมื่อทีมงานเดินทางไปถึงโรงเรียนแล้ว...กาแฟร้อนๆ กับบรรยากาศที่เป็นมิตรระหว่างมหาวิทยาลัยกับพี่ๆ ทหาร  อย่างงี้นี่เอง ใครๆ เค้าถึงบอกกันต่อๆ มาว่า "กองทัพ...เพื่อประชาชน"

.

           จะเกิดอะไรขึ้นคะท่านผู้อ่าน...ถ้า ผศ. อัษฎางค์ พลนอก (เสื้อสีฟ้า) กำลังคิดว่าจะซ้อนรถต่อจากอาจารย์ Beeman (เสื้อสีเหลือง) เพื่อเข้าไปสำรวจพื้นที่ตำบลบ้านด่านนาขาม

.

           ยิ้มกริ่ม...ก่อนจะซ้อนรถมอเตอร์ไซค์ของ อพปร. เข้าไปสำรวจพื้นที่ความเสียหายของชุมชน

.

           "แม่จะรู้บ้างมั๊ยนะ...ว่าตอนนี้เราเริ่มหิวแล้วล่ะ"

.

           เมื่อพี่ช้างคนเก่ง (จากคลินิคเทคโนโลยี) ค้นหาแฝดคนละฝาจนเจอ...ทีมงานเลยขอเก็บภาพเอามาฝากชาวบล็อคให้ได้ดูกัน


.

               

"พ่อครับ...บาสหกล้มเจ็บจังครับ"             "ไม่เป็นไรแล้วลูก...เกาะพ่อไว้แค่นี้ก็ไม่เจ็บแล้ว"

.

"นอนหลับรอแม่...สบายกว่ากันเยอะเลยเรา"

.

"จริงๆ แล้ว...ผมเป็นคนกลัวความเร็วน่ะครับ ไม่ต้องซิ่งมากก็ได้"

.

หลังจากหายเจ็บจากการล้มครั้งก่อน...น้องบาสของพวกเราก็มานั่งคลุกดินรอพ่อทำงานต่อไป -_-"

.

สาธิตการทำกรอบรูปทั้งวัน...จนพี่ตุ่มจากคณะวิทยาศาสตร์มีสภาพอย่างที่เห็นนี่แหละค่ะ

.

           คนละไม้คนละมือ...ก่อนจะกลับช่วยกันขนข้าวขนของกลับมหาวิทยาลัย...แต่...สังเกตลำโพงสีดำที่อยู่หลังท้ายรถกระบะให้ดีนะคะ  นั่นเป็นลำโพงของโรงเรียนที่ทางทีมงานขนติดกลับมาด้วย  เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาเพิ่งจะเอากลับไปคืนโรงเรียนวัดแม่เฉย  หลังจากงงกันอยู่นานว่า ใครคือเจ้าของลำโพงอันนี้กันนะ