บันทึกความทรงจำที่ดีๆไว้.....
(พฤหัสที่ 30 พ.ย. 49.....)
ระหว่างเรา รอเช็คอิน รอดินเนอร์
ได้พบเจอ สาวหน้ามล คนหน้าหวาน
นึกขึ้นได้ เห็นรอยยิ้ม พริ้มเจือจาน
เดินพ้นผ่าน นึกได้นี่ คุณปวีณา
ได้พบเจอ สาวหน้ามล คนหน้าหวาน
นึกขึ้นได้ เห็นรอยยิ้ม พริ้มเจือจาน
เดินพ้นผ่าน นึกได้นี่ คุณปวีณา
(ศุกร์ที่ 1 ธ.ค. 49.....)
แล้วจัดแจง แต่งตัว ไม่มัวหมอง
มาชั้นสอง จองบุฟเฟต์ เท่นักหนา
ได้พบพาน ท่าน JJ ทักเฮฮา
ได้พบหน้า น้องกะปุ๋ม กระชุ่มกระชวย
พบกลุ่มใหญ่ ใส่เสื้อทีม เดินยิ้มหล่อ
ชาว มอ.นอ. ท่านหล่อเริ่ด เฉิดสุดสวย
อ.beeman แอนด์คุณบอย คอยคุยด้วย
อุ๊ยสุดสวย ทั้งคุณตูน นู่น..คุณโอ(ใช่ไหมหนอ?)
ชาว มอ.นอ. ท่านหล่อเริ่ด เฉิดสุดสวย
อ.beeman แอนด์คุณบอย คอยคุยด้วย
อุ๊ยสุดสวย ทั้งคุณตูน นู่น..คุณโอ(ใช่ไหมหนอ?)
ขึ้นรถตู้ เหลียวดูข้าง เอ๊ะ..ช่างคุ้น
อ๋อ..ก็คุณ ชาญวิทย์ ที่คิดสน
เดินเข้างาน ก็พานพบ ครบเรียงคน
ครูนงโน่น คุณยุทธ์นั่น สุขสันต์จริง
อ๋อ..ก็คุณ ชาญวิทย์ ที่คิดสน
เดินเข้างาน ก็พานพบ ครบเรียงคน
ครูนงโน่น คุณยุทธ์นั่น สุขสันต์จริง
พอใกล้เที่ยง เห็นเดินเอียง มาแล้วนั่น
จำได้พลัน ท่านขจิตไม่คิดนิ่ง
เดินมาไป มือไม้ขวัก กวัก...ระวิง
เดินแกมวิ่ง มือถือกล้อง ไว้ส่องคน!
ถึงเวลา หน้าระรื่น ตื่นเต้นนัก
ก็ได้ทัก ท่านHandy ดีเหลือล้น
โอ๊ยตื่นเต้น ตันตื้น ชื่นใจจน
เอ่อท่วมท้น เป็นรอยยิ้ม อิ่มเอิบเอม
ก็ได้ทัก ท่านHandy ดีเหลือล้น
โอ๊ยตื่นเต้น ตันตื้น ชื่นใจจน
เอ่อท่วมท้น เป็นรอยยิ้ม อิ่มเอิบเอม
จวบเย็นย่ำ ต้องอำลา เพื่อมาใหม่
ประทับใจ แสนสนุก สุขเกษม
พรุ่งนี้เรา จะพบใคร ให้ปรีด์เปรม
ขอใช้เกม รอผัดผ่อน ตอนต่อไป.....
ขอบคุณครับ .. มีเวลาจะมาต่อกรครับ .. โอ๊ย .. ไม่ใช่ .. ต่อกลอนน่ะครับ.
เพิ่มความทรงจำด้วยภาพ.......
สวัสีดค่ะพี่เม่ย คนสวย ..
พี่เม่ยน่ารักมาก ๆ เลย เห็นทั้งทีมของพี่เม่ยไกล ๆ แต่ไม่กล้าเข้าไปทัก ยังคุยกะตูนอยู่ว่า คนนั้นชื่อนี้ คนนี้ชื่อนั้นกันอยู่เลย
เพิ่งมารู้จากพี่บอยตอนขึ้นรถกลับว่า พี่เม่ย เป็นรุ่นพี่ของโอกะตูนที่เฉลิมขวัญด้วย ยังคุยอยู่ว่าพี่เม่ยเป็นคนใต้หรอเนี่ยทำไมขาวจัง แถมตัวจริงก็ดูน่ารักกว่ารูปใน blog ซะด้วย
^_^
ขอบพระคุณมากครับกับบทกลอลำนำblogger เยี่ยมมากครับ
พี่เม่ยศิลปินสุดๆ ไปเลยค่ะ เสียดายที่พี่เม่ยไม่ได้เข้ารวมพลคนบล็อก มีการแต่งกลอนกันสดๆ ด้วยค่ะ
ปล. อ. Handy อย่าลืมมาต่อกร เอ้ย ต่อกลอนกับพี่เม่ยนะค่ะ
คณเม่ย
คุ้มค่าการการรออ่าน(กลอน)
สุขใจ ๆ ๆ (1)
กลอนยาวยาว เขียนอย่างไร คิดไม่ออก
แต่อยากบอก บันทึกนี้ มีค่าหลาย
ร้อยเรียงนาม ผู้คน ไว้มากมาย
คนทำได้ นับว่าไม่ ธรรมดา
บรรจงร้อย เรียงคำ ทำได้เยี่ยม
หาใครเทียม ได้ลำบาก ยากนักหนา
อิ่มอารมณ์ ผ่อนคลาย ไร้มายา
ความจริงใจ แทรกมา ในบทกลอน.
(.... เห็นมั้ย เต็มไปหมดเลย ครับ )
<div> ชอบท่อนนี้มากครับ ……</div><div> …..พอใกล้เที่ยง เห็นเดินเอียง มาแล้วนั่น
จำได้พลัน ท่านขจิตไม่คิดนิ่ง
เดินมาไป มือไม้ขวัก กวัก…ระวิง
เดินแกมวิ่ง มือถือกล้อง ไว้ส่องคน!…….</div><div> สื่อได้ตรงเผงเลย ควรให้รางวัลสำหรับ อ.น้องขจิต คนนี้สักรางวัล…คิดยังไม่ออกว่าน่าจะเป็นรางวัลอะไร………ช่วยคิดหน่อย</div>