เช่นเดียวกับสิ่งต่างๆ ในโลก การเลือก บล๊อกเกอร์ในดวงใจ สำหรับสมาชิก G2k แต่ละท่าน คงเป็นไปด้วยเหตุผลที่แตกต่างกัน

  • เป็นไปด้วยความเข้ากันได้ของเนื้อหาของบันทึกของผู้รับการเสนอชื่อ กับความรู้-ประสบการณ์ของบล๊อกเกอร์ที่เสนอชื่อ จึงติดตาม
  • เป็นไปด้วยมุทิตาจิต ที่อยากให้บล๊อกที่เราอ่านแล้วเห็นคุณค่า ได้รับการเผยแพร่ เพื่อให้เป็นประโยชน์ต่อสมาชิกอื่นๆ
  • เป็นเครือข่ายสังคมอย่างหนึ่ง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าบล๊อกเกอร์แต่ละท่านมีความสนใจหลากหลายในเรื่องราวต่างๆ รอบตัว โดยไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะแต่การงานในวิชาชีพเท่านั้น

บันทึกแต่ละบันทึกในทุกๆ บล๊อก มีค่าอยู่เสมอ ("งาน" ตามหลักวิชาเศรษฐศาสตร์ จะมี "ความคุ้มค่า" เป็นแรงกระตุ้นหลัก; หากเขียนบันทึกแล้วไม่คุ้ม เช่นไม่ได้เพื่อน ไม่ได้ระบาย ไม่ได้ชื่อเสียง ไม่ได้สร้างคน/สร้างแนวร่วมทางความคิด ฯลฯ ก็จะไม่เขียน) ส่วนจะมาก จะน้อย จะสำเร็จหรือไม่ ก็ขึ้นกับว่าสามารถเล่าเรื่องจนผู้อ่านหาความหมาย เก็บเกี่ยวประเด็นที่แต่ละบันทึกนำเสนอออกมาได้มากน้อยแค่ใด

สำหรับผมแล้ว มอง กิจกรรมบล๊อกเกอร์ในดวงใจ เป็นระบบป้อนกลับ (feedback) ที่ช่วยให้เราเข้าใจว่าผู้อื่นมองเราอย่างไร มองงานของเราอย่างไร เพราะว่าภาพที่เรามองตัวเอง ไม่จำเป็นต้องเหมือนกับภาพที่ผู้อื่นมองเรา; ช่วยให้เข้าใจกลุ่มเป้าหมายผู้ที่ติดตามข้อเขียน-ความคิดของเรา นอกจากนั้น target group profiling ยังช่วยให้เข้าใจถึงพื้นฐานที่จำเป็นต้องเล่าในบันทึก เพื่อประโยชน์ของกลุ่มผู้อ่านอีกด้วย

ระบบป้อนกลับแบบนี้ เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับคนเป็นนาย เพราะว่าการบริหารงานที่ดี คงไม่ใช่ระบบที่มีการสื่อสารทางเดียวจากบนลงล่าง (สั่งลูกเดียว) เปรียบเหมือนเอาคนสายตาไม่ดีมาขับรถ

ในขณะที่เขียนบันทึกนี้ ผมเขียนบล๊อกอยู่สามบล๊อก แต่คาดว่าคงจะเป็น คนเป็นนาย นี้เองที่มีผู้อ่านมากที่สุด (อีกสองบล๊อกเป็นเรื่องเฉพาะทางมาก แต่จำเป็นต้องเขียนเพื่อรวบรวมเรื่องสำคัญไม่ให้กระจัดกระจาย)

เท่าที่สังเกตดูจากที่เขียน คนเป็นนาย ไปเพียง 17 บันทึก (ไม่นับบันทึกนี้) หากเขียนแล้วเกินสามวันทำงาน ก็จะมีผู้อ่านเกินร้อยครั้งเสมอในทุกบันทึก มีบล๊อกเกอร์รับ คนเป็นนาย ไปเข้าแพลนเน็ต 26 ท่าน

บางบันทึกมีข้อคิดเห็นมาก ส่วนบางบันทึกกลับไม่มีข้อคิดเห็น แต่เฉลี่ยอยู่ที่ 6.88 ข้อคิดเห็นต่อบันทึก (ผมคิดว่าสูงพอสมควรเมื่อคิดว่าตัวเองเป็นสมาชิกใหม่ไม่มีชื่อเสียง ที่เขียนแต่เรื่องหนักๆ และเจตนาเขียนบันทึกเป็น niche เรื่องแนวคิดเกี่ยวกับการจัดการทั่วไปโดยไม่ได้พุ่งไปสู่เรื่อง KM อันเป็นวัตถุประสงค์ดั้งเดิมของ G2k)

ในส่วนคุณภาพของข้อคิดเห็นนั้น รู้สึกยินดีที่สุดที่ผู้อ่านไม่ยอมปล่อยให้ประเด็นดีๆ หลุดรอดไป และทำให้เห็นว่ายังมีอีกหลายอย่างที่สามารถจะปรับปรุงได้ เช่นมีบางเรื่อง-บางประเด็น ที่ต้องอธิบายเพิ่มเติมในข้อคิดเห็น

เรื่อง บล๊อกเกอร์ในดวงใจนี้ ผมได้รับเกียรติเป็นอย่างมากจาก ดร.บัญชา ธนบุญสมบัติ ซึ่ง characterize ผมไว้ว่า บันทึกมีพลัง และ ตั้งใจตอบ (หากมีบล๊อกเกอร์ท่านอื่นคิดจะให้เกียรติอีก ก็ขอขอบคุณครับ แต่อยากเรียนว่าแบ่งๆ กันไปดีกว่า ถ้ากรุณาใส่ชื่อผมอีก ก็จะชี้มาที่บันทึกนี้โดยไม่เขียนใหม่แล้วครับ แฮ่ะ แฮ่ะ)

เรื่องบันทึกมีพลังนี้ ต้องให้ผู้อ่านประเมินผลเอาครับ แต่หลักการเขียนบันทึกนั้น ผมเลือกประเด็นที่จะเขียนก่อน ถ้าไม่มีประเด็น-ก็ไม่เขียน-ไม่ยอมอยู่ใต้ความกดดันใดๆ เขียนเฉพาะสิ่งที่รู้ มั่นใจว่าตอบคำถามที่เกี่ยวกับเรื่องที่เขียนได้ มีข้อมูลอ้างอิงตามสมควร หลังจากนั้นจึงตั้งชื่อบันทึกตามประเด็นหลัก (มีคนบอกว่าอ่านยาก ทั้งยาวและมีลิงก์มากกว่าบันทึกส่วนมากใน G2k -- ผมเรียนว่าความยาวเป็นระดับปกติที่ใช้ในบล๊อกของบริษัท ส่วนจำนวนลิงก์นั้นน้อยกว่าระดับปกติแล้วครับ) เป็นเรื่องยากที่จะสื่อสารในประเด็นที่ต้องการจะสื่อ กับผู้อ่านที่มีพื้นฐานหลากหลาย ดังนั้นก็ต้องกลั่นเอาเฉพาะแก่นความคิดออกมาเพื่อให้ผู้อ่านนำไปประยุกต์กับสิ่งที่ตนสนใจอยู่ได้ง่ายขึ้น แต่พอเป็นเรื่องของแก่นความคิดแล้ว กลับอ่านยากมากขึ้นเสียอีก!!

ส่วนเรื่องตั้งใจตอบนี้ ยอมรับครับว่าตั้งใจจริงๆ ทันทีที่มีข้อคิดเห็นมา ผมจะรู้ตัว/ได้รับแจ้งบน instant messenger ทันที และสามารถจะตอบได้ทันทีเช่นกันถ้าไม่ติดงานอื่นอยู่ การตอบทันทีนี้ มีอานิสงส์อยู่สองอย่างคือ คำตอบไม่ต้องปรุงแต่งมากนัก และบางทีผู้ที่ให้ข้อคิดเห็นก็ยังอ่านอยู่เลย จะทำให้เกิดความคิดต่อเนื่อง; มีข้อคิดเห็นที่ผมตอบหลายอัน-รู้สึกว่ามีเนื้อหาและประเด็นเพียงพอที่จะเปิดเป็นบันทึกใหม่ แต่ผมก็เลือกเขียนเป็นข้อคิดเห็น-หากว่าอยู่ในประเด็นเดียวกันกับบันทึกต้นเรื่อง

ที่เขียนมาทั้งหมดนี้ ไม่ได้ตั้งใจจะเขียนเรื่องตัวเองครับ เพียงแต่อยากจะบันทึกวิธีคิด วิธีเขียน เผื่อว่าท่านผู้อ่านพิจารณาแล้วเห็นดี จะได้นำไปปรับใช้ตามแต่จะเห็นสมควร

ตามพันธะ ก็ต้องเลือกบล๊อกเกอร์ในดวงใจต่อ แต่ผมจะเริ่มโกงเลยก็แล้วกันครับ หวังว่าท่านผู้อ่านคงไม่ถือสา

การอ่านแพลนเน็ต ก็อ่านตามสะดวกครับ ไม่ฝืนตัวเองเพราะหน้าที่การงาน ก็เจอกับข้อมูลข่าวสารที่ต้องย่อย-ต้องคิดมากมายอยู่แล้ว

ท่านผู้อ่านคงเห็นว่าผมไม่ได้เลือกบล๊อกของใครเลยครับ เดิมทีจะบอกว่า YOU ก็เหมือนเป็นการมักง่ายเกินไป คราวที่แล้วโดน Blog-Tag ก็ไม่ยอม tag ต่อมาครั้งหนึ่งแล้ว ด้วยความที่นิสัยเสีย คือเป็นคนที่ไม่ชอบให้ระบบมาจำกัดความคิด ก็เลยขอเอาข้างเข้าถูอย่างนี้ก็แล้วกันครับ ขอเสนอแพลนเน็ตที่ผมติดตามอ่านแทน