อนุทินล่าสุด


มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

ชอบวลีนี้นะ   ของคุณ  ดังตฤณ<p></p><p>ยามมีสุข ยามมีแรง .. ไม่สั่งสมบุญกุศล  มาตะเกียกตะกายทำบุญ ขอพรพระ ยามมีเคราะห์ก็เหมือนคนหัดว่ายน้ำตอนเรือล่ม .. มันจะไม่ทันการณ์ </p>



ความเห็น (1)
อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

จะเอาอกเอาใจใครๆก็ตามใจแต่ต้องอย่าลืมห่วงใยตัวเอง เกิดมาชีพหนึ่งอายุคงไม่ยาวนานเป็นล้านปี<p></p><p>เตือนตัวเองหน่อยนะ “รักตัวเองให้มากๆ” แล้วเราจะมีค่าต่อตนเอง และผู้อื่นมากขึ้นเช่นกัน</p>



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

ลูกสาวสอบเข้าเรียนต่อโรงเรียนจุฬาภรณ์ฯนครศรีธรรมาราชได้ ชั้น ม.4 กำลังลังเลการยืนยันสิทธฺิ์ อยากขอความคิดเห็นหน่อยค่ะ



ความเห็น (1)
อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

ข้าพเจ้านางมนตรี รัตนมณี รองผู้อำนวยการศูนย์การศึกษาพิเศษเขตการศึกษา4จังหวัดตรัง พร้อมด้วยคณะครู บุคลากร นักเรียน และผู้ปกครองต่างสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระราชทานต่อพสกนิกรชาวไทยมายาวนานนับเนื่องแต่เสด็จฯเถลิงถวัลยราชสมบัติ ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่เปรียบมิได้ จึงขออัญเชิญพระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พระราชทานแก่คณะกรรมการมูลนิธิอนุเคราะห์คนพิการในพระราชูปถัมภ์ของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ณ พระตำหนักจิตรดารโหฐาน เมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2517 ความตอนหนึ่งว่า "..งานช่วยเหลือคนพิการนี้ ก็มีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะว่าผู้พิการไม่อยากจะเป็นผู้พิการ และอยากช่วยเหลือตนเอง ถ้าเราไม่ช่วยเขาให้สามารถที่ปฏิบัติงานอะไร เพื่อชีวิตและเศรษฐกิจของครอบครัว จะทำให้เกิดสิ่งที่หนักในครอบครัว หนักแก่ส่วนรวม ฉะนั้น นโยบายที่จะทำก็คือช่วยเขาให้ช่วยเหลือตนเองได้ เพื่อจะทำให้เขาสามารถเป็นประโยชน์ต่อสังคม..." เพื่อพัฒนาศักยภาพคนพิการให้มีความเติมเต็มในศักยภาพของความเป็นมนุษย์อย่างสมบูรณ์ ตลอดจนปฏิบัติตามพระบรมราโชวาท พระราชดำรัสที่พระองค์พระราชทานไว้ตลอดไป..

ปวงข้าพระพุทธเจ้าขอน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณหาที่สุดมิได้ ข้าพระพุทธเจ้าผู้บริหาร ครู บุคลากร นักเรียน และผู้ปกครอง ศูนย์การศึกษาพิเศษเขตการศึกษา4 จังหวัดตรังศูนย์ฯ4ตรัง.mp4



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

นั่งคิดทบทวนในหลายเรื่อง
พบว่า ทุกคนเกิดมาเป็นมนุษย์เหมือนกันแต่ความเป็นปัจเจกบุคคลแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงจริงๆ


ถ่ายภาพนี้เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2559

ณ ริมทุ่งนา ต. นาโยงใต้ อ เมือง. จ ตรัง

เวลา18:00 โดยประมาณ



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

"ขับรถไป _กลับ บ้านในเส้นทางนี้ทุกวันเพราะชอบบรรยากาศของถนนสายนี้ไม่ว่าจะยามเช้าหรือยามเย็นจะสวยงามเสมอวันนี้กลับบ้านผ่านมาทุ่งนานี้ยามเย็นกลับมองเห็นท้องฟ้าหม่นหมอง ยามมองไปไกลจึงต้องจอดรถแวะถ่ายภาพยามเย็นวันนี้ไว้เพื่อย้ำใจว่ายามเย็นเป็นยามที่เรามีความหวังหวังว่าจะมีวันพรุ่งนี้ อยู่ร่ำไปและเป็นวันที่เราจดจำไปจนชีวิตเราจะหาไม่"

ถ่ายภาพนี้เมื่อวันที่13ตุลาคม2559
ณ ริมทุ่งนา ต. นาโยงใต้ อ เมือง. จ ตรัง
เวลา18:00 โดยประมาณ



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

การสอนนักเรียนให้ห้องเรียนวอลดอร์ฟ และฤดูกาลนี้ที่ขาดไม่ได้คือฤดูกาลทำนา เพื่อฝึกนักเรียนให้มีความสดุลในการดำเนินชีวิตจึงพานักเรียนร่วมดำนากับชาวบ้านที่นาพละ ณ บ้านอดีตกำนันเชือน สงชู เป็นกิจกรรมข้าวคืนถิ่นลุ่มน้ำนางน้อยครั้งที่2



ความเห็น (3)

เป็นกิจกรรมที่ดีมาก ๆเลยครับ...ชอบใจเด็กดำนาครับ

แนวคิดในการจัดการศึกษาน่าสนใจมากๆครับ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

คำสอนของพ่อแม่มีคุณค่ายิ่งเสมอแม้จะไม่เสนาะโสตบ้างก็ตามเพราะเป็นคำสอนที่กลั่นออกมาจากใจที่ประเสริฐบริสุทธิ์ กลั่นมาจากความรักความปราถนาดีและกลั่นมายากความห่วงใยในสายเลือดคือ ลูก



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

มึคำถามที่เจอบ่อยมากคือ

"เรียนร่วม"กับ "เรียนรวม"เหมือนกันหรือไม่

เพื่อกันความผิดพลาดในการตอบคำถามจึงได้ศึกษาความหมายของ2คำนี้จากนักการศึกษาและจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษาเรียนร่วมและเรียนรวม สรุปได้ว่า
เรียนร่วม เป็นรุูปแบบการจัดการศึกษาเพื่อเปิดโอกาสให้กับนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษหรือเด็กพิการมีโอกาสเข้าเรียนร่วมกับนักเรียนทั่วไปในหลักสูตรปกติโดยสามารถจัดการเรียนการสอนได้หลายรูปแบบแตกต่างกันออกไปและสามารถ รองรับการเรียนการสอนสำหรับนักเรียนทุกกลุ่มเป้าหมาย รวมทั้งนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษหรือเด็กพิการเรียนร่วมให้สามาถดำรงชีวิตในสังคมได้อย่างเป็นสุขและเป็นที่ยอมรับของสังคมปกติ

เรียนรวม เป็นการเปิดโอกาสการปฎิบัติอย่างเท่าเทียมกันในการจัดการศึกษาและความหลากหลายการให้การศึกษาจนบรรลุตามศักยภาพของแต่ละคนบนความเชื่อที่ว่าอยู่รวมกันได้แม้จะมีความแตกต่าง เรียนรู้ด้วยกันในโรงเรียน เรียนรู้ในการใช้ชีวิตร่วมกัน ร่วมมือกันทำงาน มีความรับผิดชอบและอยู่ร่วมกันได้ในการดำเนินชีวิตปกติแม้จะมีความแตกต่าง



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

ความจริงความถูกต้อง

การตัดสินใจกระทำบางสิ่งบางอย่าง หรือสิ่งใดๆ ก็ตาม...ต้องคำนึงถึง.. .คือ... ความจริง. (คือความแน่นอน) และความถูกต้อง...(คือความดีงาม) ที่อยู่บนพื้นฐานของจิตใจทีี่มองเห็นธรรม ..มากกว่า..ความถูกต้องที่ตนเองได้ตัดสินใจเพราะคิดว่ามวลประสบการณ์ที่ตนเองเจอกับบางคนแล้วพบว่าเขาทำไม่ถูกต้อง...และไม่เป็นไปตามเป็นจริง....แล้วคุณได้ชี้แนะความจริงให้เขาทำให้ถูกต้องไหม?..แต่กลับไปบิดเบือนความจริงเพื่อให้ทุกคนได้ทำให้ถูกต้องตามความเชื่อในความคิดของตนเอง.....ทั้งๆที่การกระทำนั้น..เป็นการลิดรอนความจริงบนความถูกต้อง...ตามสิทธิที่พึงได้รับของคนทุกคนบนพื้นฐานของความจริงและความถูกต้อง



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

มีโอกาสไปศึกษาดูงาน ณ ศูนย์การเรียนรู้เด็กพิการด้อยโอกาสจังหวัดแม่ฮ่องสอน (ศูนย์สาขาอำเภอแม่สะเรียง)

ขอชื่นชมผู้บริหาร(นายเอนก ไชยวงค์ ผอ. ศูนย์การศึกษาพิเศษประจำจังหวัดแม่ฮ่องสอน)มีการบริหารจัดการแบบเชิงรุกโดยความร่วมมือของทุกภาคส่วนทำให้เด็กพิการด้อยโอกาสได้เข้าถึงโอกาสในการได้รับการฟื้นฟูความพิการแบบบูรณาการจากบุคลากรทั้งคุณหมอ คุณครู นักกายภาพ/นักกิจกรรมบำบัด มองเห็นรอยยิ้มของเด็ก รอยยิ้มของครู การพูดคุยของเด็กพิการที่ไม่ตื่นกลัวของคนแปลกหน้า สัมผัสได้ว่าพวกเขาได้รับความอบอุ่นทั้งกายและใจ ขอขอบคุณโอกาสที่ได้มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทำให้สำนึกได้ว่าเรายังต้องทำงานให้มากกว่านี้อีกหลายเท่านัก





ความเห็น (1)
อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

อาทิตย์คล้อยต่ำลงเป็นลำดับ จนลับขอบฟ้า เหลือแต่ความมืดมิด ลองจินตนาการน้อมภาพเหล่านี้เข้ามาใส่ตัวเรา ว่าชีวิตของเราก็เหมือนกับดอกไม้ที่สักวันหนึ่งก็ต้องร่วงโรยเหี่ยวเฉา เช่นเดียวกับอาทิตย์ที่ลับขอบฟ้า ไม่นานเราก็ต้องลาจากโลกนี้ไปสักวันหนึ่งเราต้องจากโลกนี้ไป ไม่มีใครรู้ว่าวันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่ อาจจะเป็นปีหน้า เดือนหน้า หรือพรุ่งนี้ก็ได้



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
มนตรี รัตนมณี
เขียนเมื่อ

เบาเบา

อะไรที่มัน "เยอะไป" ก็เบาๆ ..!!อะไรที่มัน "ว่างเปล่า" ก็เติมเต็ม ..!!อะไรที่มัน "บดบัง" จงเพ่งเล็งให้เห็น ..!!อะไรที่มัน "ไม่จำเป็น" ก็ เว้น วาง ..!!** หยุดคิด..หยุดดูบ้าง บางอย่างจะได้ "พอดี"



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี