แดนนั้นไซร้ไม่ควรอยู่ข้ามวันคืน.

ท่านผู้อ่านครับ...การมีชีวิตอยู่กับธรรมบ้างจะเห็นความสุขสงบกายใจได้เหมือนกันนะครับ...

แต่ในวิถีชีวิตที่ไร้ธรรมประจำใจจะส่งผลต่อการดำเนินชีวิตมากเลยเอาแค่การที่คนเราไม่มีศีลห้าข้อนี้ก็เรื่องใหญ่แล้วครับ  เช่นคนที่มีนิสัยชอบโกหกหลอกลวงผู้อื่นทำให้เขาได้รับความเดือดร้อนนานาประการ...

  หรือคนที่นึกว่าตนเองเก่งไม่มีใครสู้ได้ในทุกทาง  ตั้งตัวเป็นเจ้าพ่อเจ้าแม่ใช้วิชามารหักหานรานน้ำใจต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันให้ได้รับความเดือดร้อนไปทุกย่อมหญ้าอย่างนี้เป็นต้น  สะท้อนภาพให้เห็นคนในสังคมเริ่มห่างธรรมออกไปทุกที ๆ

อย่างนี้คนที่ปฏิบัติธรรมอยู่ใกล้ ๆ ก็พลอยลำบากไปด้วยเพราะเข้าไปอยู่ในรัศมีของความเลวร้าย  จึงเกิดมุมคิดสะกิดใจตามคำกลอนที่จำมาว่า...

ดินแดนใดกันดานท่านเศรษฐี 

อีกไม่มีนักปราชญ์ฉลาดอาศัย...

อีกไม่มีพระราชาชลาลัย...

แดนนั้นไซร้ไม่ควรอยู่ข้ามวันคืน...

 และด้วยเหตุดังกล่าวมาท่านผู้รู้จะกล่าวว่า...คนหลอกลวง  เย่อหยิ่ง  เพ้อเจ้อ  ขี้โอ่  อวดดี  และไม่ตั้งมั่น  ย่อมไม่งอกงามในธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแล้ว…นั้นเอง.