เศรษฐกิจพอเพียง

http://www.eduparty.com/cholor โทรศัพท์/โทรสาร 0-2441-0310

</div></td></tr></tbody></table></span>
<table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #ece9d8"><div><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right" class="MsoNormal" align="right">ฉบับที่ 8 ประจำเดือน มกราคม พ.ศ. 2550</p></div></td></tr></tbody></table> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">5</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>คำนำ การนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเข้าสู่กระบวนการบริหารจัดการหลักสูตรปฐมวัย 2546 และการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2544 เป็นนโยบายสำคัญหนึ่งของประเทศในการพัฒนาคุณภาพประชากร ให้มีพฤติกรรมในการดำเนินชีวิตในด้านความพอเพียง ซึ่งประกอบไปด้วย ความพอประมาณ ความมีเหตุผล และการมีภูมิคุ้มกันที่ดีในตัว โดยมีเงื่อนไขสำคัญในการพัฒนาคือ เงื่อนไขด้านความรู้ คือ ความรอบรู้ ความรอบคอบ ความระมัดระวัง เงื่อนไขด้านคุณธรรม มีความตระหนักในคุณธรรม มีความซื่อสัตย์ ความอดทน ความเพียร ใช้สติปัญญาในการดำเนินชีวิต ไม่โลภ ไม่ตระหนี่ แนวคิดการดำเนินงานตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงดังกล่าว เห็นได้ว่า ครูได้ดำเนินการอยู่แล้ว อาทิ เช่น การพัฒนาการคิด การใฝ่รู้ใฝ่เรียน กิจกรรมวิถีพุทธ วิถีไทยในการเรียนรู้ ดังนั้นจึงขอให้ครูได้น้อมนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ต่อยอดการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่รับผิดชอบ เพื่อนำไปสู่การพัฒนาร่วมกันอย่างสร้างสรรค์ สนองตอบต่อตัวชี้วัด “นักเรียนทุกคนมีวิถีการดำเนินชีวิตตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงที่เหมาะสมกับวัย (นายจำนงค์ ยอดขำ)ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครปฐม เขต 2 ความคิดรวบยอดการขับเคลื่อนหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงกับการบริหารจัดการหลักสูตรในเชิงต่อยอดประสบการณ์เดิม 1. การบริหารจัดการหลักสูตรทั้งหลักสูตรปฐมวัย 2546 และการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2544 ที่มีการปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรมาอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ปีการศึกษา 2546 โดยมีการจัดประสบการณ์ การเรียนรู้ดังนี้ ดร.ธีระพงษ์ ศรีโพธิ์ ศึกษานิเทศก์เชี่ยวชาญ สพท.นครปฐม เขต 2 1.1 ให้นักเรียนได้ใฝ่รู้ใฝ่เรียน แสวงหาความรู้ด้วยตนเอง ตามการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ ตลอดจนมีการบูรณาการความรู้เพื่อประยุกต์ใช้แต่ละหน่วยการเรียนรู้1.2 ให้นักเรียนได้รับการพัฒนาการคิดอย่างต่อเนื่องในการเรียนรู้อย่างน้อย การคิดวิเคราะห์สังเคราะห์ ประเมินค่า ทุกแผนการจัดประสบการณ์การเรียนรู้1.3 ให้นักเรียนได้เรียนรู้จากแหล่งการเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่น เรียนรู้จากสิ่งใกล้ตัว สู่ไกลตัว เชื่อมโยงความรู้สู่สากล ซึ่งจะนำไปสู่การใฝ่รู้ ใฝ่เรียน การคิดและการสร้าง องค์ความรู้ ด้วยตนเอง ตลอดจนการเรียนรู้ วิถีชีวิตของท้องถิ่น2. นำแนวทางวิถีพุทธและวิถีไทย สอดแทรกในทุกกิจกรรมการเรียนรู้ ตลอดจนการจัดกิจกรรมวิถีพุทธ เสริม ทั้งนี้ เพื่อให้ผู้เรียนเกิดคุณธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของความซื่อสัตย์ อดทน ความเพียร ไม่โลภ ไม่ตระหนี่3. การพัฒนานักเรียนอย่างรอบด้าน และสมดุล ทั้งในด้านใฝ่รู้ ใฝ่เรียน การคิด การสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง การใช่แหล่งการเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่น การนำวิถีพุทธ วิถีไทย สู่การจัดการเรียนรู้จะต่อยอดไปสู่การบูรณาการเพื่อการประยุกต์ใช้ในด้านปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง3.1 หลักเศรษฐกิจพอเพียง กำหนดเงื่อนไข ในการพัฒนาอย่างยั่งยืน โดยให้ความสำคัญกับวิธีการใช้ความรู้อย่างรอบคอบ และระมัดระวัง ตลอดจนคำนึงถึงคุณธรรม ได้แก่ ความซื่อสัตย์ ความไม่โลภ ความรู้จักพอ ความขยันหมั่นเพียร การไม่เบียดเบียนกัน การรู้จักแบ่งปันและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ซึ่งระบบคุณค่านี้เป็นพื้นฐานของวิธีปฏิบัติ ที่จะนำไปสู่การพัฒนาที่สมดุลและยั่งยืน และก่อให้เกิดสังคมพอเพียงในที่สุด3.2 ความพอเพียง หมายถึง ความพอประมาณ ความมีเหตุผล รวมถึงความจำเป็นที่จะต้อง มีระบบภูมิคุ้มกันในตัวที่ดีพอสมควรต่อการมีผลกระทบใด ๆ อันเกิดจากการเปลี่ยนแปลง ทั้งภายนอกและภายใน ทั้งนี้ต้องอาศัยความรอบรู้ ความรอบคอบ และความระมัดระวังอย่างยิ่งในการนำวิชาการต่าง ๆ มาใช้ในการวางแผนและการดำเนินการทุกขั้นตอน และขณะเดียวกัน จะต้องเสริมสร้างพื้นฐานจิตใจของคนในชาติ ให้มีสำนึกในคุณธรรม ความซื่อสัตย์ สุจริต และให้มีความรอบรู้ที่เหมาะสม ดำเนินชีวิตด้วยความอดทน ความเพียร มีสติปัญญา และความรอบคอบ เพื่อให้สมดุล และพร้อมต่อการรองรับ การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว และกว้างขวางทั้งด้านวัตถุ สังคม สิ่งแวดล้อม และ วัฒนธรรมจากโลกภายนอกได้เป็นอย่างดี3.2.1 ความพอประมาณ หมายถึง ความพอดีที่ไม่น้อยเกินไปและไม่มากเกินไป โดยไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น ความพอดี ยืนบนขาของตนเอง พึ่งพาตนเองเป็นหลัก3.2.2 ความมีเหตุผล การตัดสินใจเกี่ยวกับความพอเพียงนั้นจะต้องเป็นไปอย่างมีเหตุผล โดยพิจารณาจากเหตุปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนคำนึงถึงผลที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจากการกระทำนั้น ๆ อย่างรอบคอบ มีความรอบคอบ มองระยะยาว คำนึงถึงความเสี่ยง3.2.3 การมีภูมิคุ้มกันที่ดีในตัว การเตรียมตัวให้พร้อมรับผลกระทบ และความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงด้านต่าง ๆ ที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคตทั้งใกล้ และไกล3.3 เงื่อนไขเพื่อให้เกิดความพอเพียง3.3.1 เงื่อนไขความรู้ความรอบรู้ ความรู้เกี่ยวกับวิชาการเพื่อใช้เป็นประโยชน์พื้นฐานเพื่อนำไปใช้ในการดำเนินชีวิตอย่างพอเพียงความรอบคอบ การวางแผนโดยสามารถที่จะนำความรู้และหลักวิชาต่าง ๆ มาพิจารณาเชื่อมโยงสัมพันธ์กันความระมัดระวัง ความมีสติรู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลง3.3.2 เงื่อนไขคุณธรรมมีความตระหนักในคุณธรรม เช่น มีความซื่อสัตย์สุจริต ความอดทน ความเพียร ใช้สติปัญญาในการดำเนินชีวิต ไม่โลภ/ไม่ตระหนี่3.4 การจัดประสบการณ์การเรียนรู้แต่ละหน่วยการเรียนรู้ จึงมีความจำเป็นที่ครูต้องใช้สถานการณ์ต่าง ๆ เพื่อกระตุ้นการเรียนรู้ของนักเรียน ให้มีพฤติกรรม การพอประมาณ พอดี มีเหตุผล รอบคอบ มีภูมิคุ้มกัน คือ การนำองค์ความรู้ ประยุกต์ใช้ สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลง ไม่เดือดร้อนต่อสังคมและตนเอง อันจะนำไปสู่พฤติกรรมการเรียนรู้ ของนักเรียนตามมาตรฐานหลักสูตรปฐมวัย 2546 และการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2544 ในเชิงการต่อยอดประสบการณ์เดิมที่สมดุล มั่นคง ยั่งยืน และมีความสุขในที่สุด3.4.1 การพอประมาณพอดี คือ หลักการดำเนินงานตามแนวทางวิถีพุทธ วิถีไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณธรรมในด้านความซื่อสัตย์ อดทน ความเพียร ไม่โลภ ไม่ตระหนี่3.4.2 การมีเหตุผล รอบคอบ คือ การมีองค์ความรู้ รู้รอบ รอบคอบ ระมัดระวัง โดยมีการคิดในเชิงวิเคราะห์ สังเคราะห์และประเมินค่า3.4.3 มีภูมิคุ้มกัน คือ การนำองค์ความรู้ที่ได้ผสมผสานกับการคิด ผนวกกับการพอประมาณ พอดี นำไปสู่การประยุกต์ใช้สถานการณ์ต่าง ๆ ที่สอดคล้องกับ การเปลี่ยนแปลง ไม่เดือดร้อนต่อสังคม / ตนเอง 4. การนำสาระการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจ สังคม สิ่งแวดล้อม วัฒนธรรม ศาสนา การเมือง มาเป็นสถานการณ์ในการเรียนรู้ของนักเรียน โดยบูรณาการกับรายละเอียดดังที่กล่าวมาเพื่อก่อให้เกิดการเรียนรู้ตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ระบบการศึกษาบนพื้นฐานของเศรษฐกิจพอเพียง จะต้องสอนให้นักเรียนคำนึงถึงความพอประมาณในการดำเนินชีวิต ไม่โลภ ไม่ฟุ้งเฟ้อ มีการตัดสินใจบนพื้นฐานของเหตุผล ไม่ใช้อารมณ์ ฝึกให้มีการมองไปข้างหน้า และเตรียมตัวให้พร้อมกับความผันผวนของเหตุการณ์ต่าง ๆ อย่างรู้เท่าทัน รวมถึงการหมั่นแสวงหาความรู้ เพื่อให้เกิดความรอบรู้ในด้านต่าง ๆ ฝึกฝนตนเองให้มีความรอบคอบและระมัดระวังโดยใช้สติปัญญาในการทำงานและดำเนินชีวิต เศรษฐกิจพอเพียง ยังเน้นให้นักเรียนมีคุณธรรม มีความอดทน ความขยันหมั่นเพียร ความซื่อสัตย์ การไม่เบียดเบียนผู้อื่น การแบ่งปันและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เป็นพื้นฐานในการดำเนินชีวิต เนื่องจากความรู้ต่าง ๆ จะไม่สามารถก่อประโยชน์ให้กับตนเองหรือผู้อื่นได้อย่างเต็มที่และถูกต้อง หากผู้นำไปใช้ ขาดคุณธรรม การพัฒนาระบบการศึกษาไทยบนพื้นฐานเศรษฐกิจพอเพียง ควรมุ่งไปสู่การทำให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้ที่มีการบูรณาการความรู้ ทั้งเนื้อหา วิธีการ แหล่งเรียนรู้ และผู้รู้อย่างกว้างขวาง ซึ่งไม่จำเป็นต้องจำกัดอยู่เฉพาะในระบบโรงเรียนแบบเดิม แต่ควรพัฒนากระบวนการเรียนรู้ไปพร้อม ๆ กับการสร้างวัฒนธรรมแห่งการเรียนรู้ที่มีความหลากหลาย และต่อเนื่องตลอดชีวิตให้เกิดขึ้น เป็นการศึกษาตามศักยภาพของผู้เรียน ซึ่งก็คือ การเรียนแบบมีเหตุ มีผล หรือความพอดี พอประมาณ ไม่บังคับให้เรียนในสิ่งที่ผู้เรียนไม่มีศักยภาพ รวมทั้งการปลูกฝังระบบคุณค่างต่าง ๆ ที่สังคมต้องการ เพื่อทำให้เกิดสติปัญญา ความรอบรู้และศีลธรรมอันจะเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้สังคมดำรงอยู่ได้อย่างเข้มแข็งและพอเพียงภายใต้กระแสโลกาภิวัตน์ <div style="border-right: medium none; padding-right: 0cm; border-top: medium none; padding-left: 0cm; padding-bottom: 1pt; border-left: medium none; padding-top: 0cm; border-bottom: windowtext 1pt solid"> การจัดประสบการณ์การเรียนรู้ สามารถดำเนินการในเชิงต่อยอดประสบการณ์เดิม พัฒนานักเรียนให้เกิดการเรียนรู้ตามการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ปกติ ตั้งแต่การสร้างองค์ความรู้ด้วยตนเองจากสาระ การเรียนรู้ตามหลักสูตร ผสมผสานกับการคิด ใฝ่รู้ ใฝ่เรียน และวิถีพุทธ เพื่อให้นักเรียนมีพฤติกรรม การเรียนรู้ในเงื่อนไขของความรู้ คือความรอบรู้ ความรอบคอบ ความระมัดระวัง เงื่อนไขของคุณธรรมคือ ตระหนักในคุณธรรมนำชีวิต มีความซื่อสัตย์ สุจริต ความอดทน ความเพียร ใช้สติปัญญาในการดำเนินชีวิต ไม่โลภ ไม่ตระหนี่ ซึ่งจะนำไปสู่องค์รวม ด้านความพอประมาณ ความมีเหตุผล และมีภูมิคุ้มกัน </div>อ้างอิง. สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.(2549) เศรษฐกิจพอเพียงคืออะไร กรุงเทพฯ. “ ” (2548) การสร้างขบวนการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง กรุงเทพฯ. “ ” (2548) นานาคำถามเกี่ยวกับปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง กรุงเทพฯ. <table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%"><tbody><tr><td style="background-color: transparent; border: #ece9d8"><div class="shape" style="padding-right: 7.2pt; padding-left: 7.2pt; padding-bottom: 3.6pt; padding-top: 3.6pt"><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p></div></td></tr></tbody></table>

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน