เล่าสู่กันฟัง

   

ได้อ่าน เทศนาของพระพยอมแล้ว ....  อยากแบ่งปันให้เพื่อนๆอ่านบ้าง.......

 เริ่มเลยนะ……….พวกครูนี่… มีอะไรแปลกๆ เยอะ…วันนั้น ไปเทศน์ที่อยุธยา…อาตมาก็เทศน์ว่า…คนโบราณนี่… เก่งจริงๆ …จิตวิทยาสูงมาก…เขามีวิธีสอนเด็ก…สอนลูกหลาน ที่น่าทึ่งจริงๆ …การที่จะสอนเด็กให้รู้… ให้แยกแยะออกว่า …อะไรดี …อะไรไม่ดี…
ต้องใช้เวลาสอนกันนานมาก …สอนกันสิบๆ ปี ก็สอนไม่หมด…เขาเลยคิดหาวิธีง่ายๆ …ให้เด็กสามารถแยกแยะได้เอง…คิดเองได้…โดยอะไรก็แล้วแต่… ที่ไม่ดี … เขาก็ใช้คำว่า “ขี้” … นำหน้าหมด…ขี้เหล้า… ขี้ยา… ขี้ลัก …     ขี้ขโมย.. ขี้คุก…ขี้ตะราง… ขี้โกหก…
เด็กพอเห็นขี้… ก็เบือนหน้าหนี…ไม่ชอบ…เหม็น…สกปรก…
แต่ถ้าอะไรดีๆ… เขาจะเอาคำว่า …แก้ว…ต่อท้ายเข้าไป…เช่น…
พ่อแก้ว…แม่แก้ว…ลูกแก้ว…หลานแก้ว…
แก้ว… มันสวย…พอเด็กเห็น…เด็กชอบ…เด็กเลยสามารถแยกแยะออก…ว่าอะไีรดี …อะไรไม่ดี…
โดยที่ผู้ใหญ่ไม่ต้องมานั่งอธิบายมาก…
เป็นยังไง…ฉลาดไหม…อัจฉริยะไหม…คนโบราณเรา…?พอเทศน์มาถึงตรงนี้…ไอ้ขี้เมาคนหนึ่งมันยกมือ…
หลวงพ่อครับ…หลวงพ่อ…
ผมขอค้าน…
ว่าเรื่องที่หลวงพ่อพูดเนียะ…ไม่จริง…
ที่บ้านผมก็มี …ลุงแก้ว…หลานแก้ว…
แต่ไม่เห็นมันดี…เหมือนหลวงพ่อเทศน์เลย…อ้าว…มันเป็นยังไง?ลุงแก้ว …หลานแก้ว…เดี๋ยวเดียวหมดขวด… มันเมากันทั้งวันเลยหลวงพ่อ…

ดู..ดู..ไอ้ขี้เมา...
มันหาเรื่องเถียงพระจนได้...........