ชอบของใหญ่...

คนเดี๋ยวนี้...

ชอบอะไรใหญ่ๆ...

ชอบทำบุญกับวัดใหญ่ๆ..

พระที่มีตำแหน่งใหญ่ๆ...

มีพระองค์ใหญ่..สร้างเจดีย์ใหญ่..

วัดสวนแก้ว...ไม่สร้างอะไรใหญ่ๆเลย..

โบสถ์...วิหาร...ศาลาการเปรียญ...เจดีย์...ไม่สร้างใหญ่...

เอาแค่พอทำศาสนกิจได้

อาตมาเอาเงิน...และเวลาส่วนใหญ่

ไปสร้างอนาคตให้คนด้อยโอกาศ...

คนเราเดี๋ยวนี้..มันนิยมของใหญ่..ชอบสร้างของใหญ่..

วัดโน้น..สร้างพระใหญ่...

วัดนั้น..สร้างโบสถ์ใหญ่...

วัดนี้...สร้างเจดีย์ใหญ่...

เพื่อดึงลูกค้า...ให้มาทำบุญ...

วัดที่นครปฐม...คิดไม่ออกว่าจะสร้างอะไรใหญ่ดี...

เลย..ทำธูปที่ใหญ่ที่สุดในโลก...

คนที่นิยมของใหญ่...ก็แห่กันไปทำบุญ...

อยากได้บุญเยอะ..อยากได้บุญใหญ่ๆ...

ฝนตก...ธูปเปียก

ฐานของธูปรับนํ้าหนักไม่ไหว...

ล้มลงมาทับคนทำบุญ...

ตาย...

อย่างนี้...เขาเรียก...

บุญหล่นทับ...

อยากได้บุญจากการสร้างของใหญ่...

บุญใหญ่หล่นทับ...ตาย...เป็นการตายที่ยิ่งใหญ่...

ตายเพราะคิดผิด...

พระพุทธเจ้า...สอนให้ทำตัวกู...ของกูเล็กลง..

แต่นี่...มันพยายามทำทุกอย่างให้ใหญ่ขึ้น...

มันคิดสวนทางกับพระพุทธเจ้า...

มันเลยถูกของใหญ่...กัด...