วันครอบครัวสุขสันต์กินกันวันเสาร์ที่แล้ว ป้าเจี๊ยบทำขนมจีนน้ำเงี้ยวกับข้าวซอยไก่ ทุกคนกินกันชนิดที่ทำให้ป้าเจี๊ยบมีกำลังใจทำอาหารเลี้ยงได้ทุกวันเสาร์เช่นเคย
แพทริคกินข้าวซอยชามเดียว แล้วมาบอกป้าเจี๊ยบว่าอยากกินหมั่นโถว? ป้าเจี๊ยบก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหลานชายคิดอะไรในใจ ถามว่าจะกินกับอะไร แพทริคบอกว่ากินเปล่าๆ แล้วนี่ป้าเจี๊ยบจะหาหมั่นโถวที่ไหนให้ล่ะ จึงบอกว่าเอาไว้เสาร์หน้าก็แล้วกัน
พอถึงวันเสาร์นี้ (26 พฤษภาคม) ซึ่งป้าเจี๊ยบตั้งใจจะทำข้าวต้มกุ๊ยกับ "กับข้าวห้าร้อยอย่าง" ก็เลยเปลี่ยนใจไปทำข้าวหน้าไก่หน้าแยกกับเกาหยกแทน เพราะกินกับหมั่นโถวได้ แต่เกาหยกของป้าเจี๊ยบไม่ได้ใช้หมูสามชั้นอย่างเดียวค่ะ เพราะมันย่องเกินไป จึงใช้ซี่โครงหมูซะครึ่งหนึ่ง
ตอนไปซื้อกับข้าวที่ตลาดก็มองหาหมั่นโถวค่ะ แต่ไม่เห็นเลย ก็ไม่เป็นไร ทำเองก็แล้วกัน..
ตอนบ่ายๆ ผ้าแพรแวะมา พอได้ยินว่าป้าเจี๊ยบจะทำหมั่นโถว ก็อาสาช่วย เริ่มจากค้นตำราอาหารจีนกันก่อน เพราะไม่ได้ทำนานแล้ว เปิดไปเจอสูตร Basic Yeast Dough ก็ส่งให้น้องแพรจัดการเตรียมส่วนผสมค่ะ
น้องแพรตวงแป้งสาลี 6 ถ้วยใส่ชาม พอป้าเจี๊ยบเดินเข้าไปใกล้ น้องแพรก็บอกว่า “ป้าเจี๊ยบไม่ต้องพูดเลย” ป้าเจี๊ยบก็งงว่าไม่ให้พูดอะไร สาวน้อยตอบว่า “ก็พูดว่า ถ้าไม่หกก็ไม่ใช่แพรไงคะ” แล้วก็ยิ้มตาหยี เลื่อนชามออกโชว์แป้งที่หกเกลื่อนอยู่นิดหน่อย ป้าเจี๊ยบก็เลยหอมแก้มไปซะหนึ่งทีโทษฐานดักคอป้าเจี๊ยบก่อน
ต่อมาก็ต้องเพาะยีสต์ให้ขึ้น ป้าเจี๊ยบใส่ชามน้ำ 1 กับอีก 3/4 ถ้วย เข้าไมโครเวฟจนร้อน แล้วตักน้ำตาลทราย ¼ ถ้วยใส่ลงไปคนจนละลาย พร้อมกับอธิบายว่านี่คืออาหารของยีสต์
ป้าเจี๊ยบบอกน้องแพรว่า “ตอนนี้น้ำร้อนเกินไป ถ้าใส่ยีสต์ไปตอนนี้ เดี๋ยวตายหมด ต้องรอให้อุ่นกว่านี้หน่อยนะคะ แล้วแพรค่อยใส่ยีสต์ลงไป 1 ช้อนโต๊ะ ” สั่งเสร็จป้าเจี๊ยบก็ออกจากครัวหวานไปหั่นอกไก่เป็นชิ้นขนาดลูกเต๋าสำหรับทำน้ำราดข้าวหน้าไก่ที่โต๊ะด้านนอก
สักพักก็ได้ยินเสียง “เคลียร์..บึบ เคลียร์..บึบ เคลียร์..บึบ” ดังเป็นระยะๆมาจากน้องแพร จึงวางมือเพื่อตามไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น!?!
พอไปถึงก็ถามสาวน้อยว่า “เกิดอะไรขึ้นคะ” น้องแพรยิ้มหวานบอกว่า “แพรกำลังช่วยชีวิตยีสต์” ป้าเจี๊ยบงงว่าทำยังไง สาวน้อยสาธิตให้ดูโดยร้อง “เคลียร์” แล้วเอาฝ่ามือถูกันทำท่าใช้เครื่องช้อตกระตุ้นหัวใจ จากนั้นก็แตะฝ่ามือไว้เหนือชามใส่ยีสต์ พร้อมกับร้องว่า “บึบ” ป้าเจี๊ยบหัวเราะก๊ากเลยค่ะกับมุขนี้..คิดได้ไง..
หลังจากรอดูอาการประมาณ 10 นาที ยีสต์ของน้องแพรก็รอดชีวิตค่ะ ฟื้นขึ้นมาฟูฟ่องพร้อมที่จะนำไปใช้ ป้าเจี๊ยบเทแป้งลงบนโต๊ะ ทำเป็นบ่อตรงกลางแล้ว เทน้ำผสมยีสต์ลงไป ค่อยๆ คนให้แป้งเข้ามาผสมกับน้ำ จนรวมตัวกันหมด จากนั้นก็นวดจนแป้งเนียนนุ่มเหมือนแก้มเด็ก แล้วใส่ชามเอาผ้าขาวบางเปียกน้ำหมาดๆคลุมไว้
น้องแพรวิ่งกลับบ้านไปตามแพทริคมาดู ป้าเจี๊ยบบอกว่าต้องรออีกชั่วโมงค่อยมาช่วยป้าปั้นหมั่นโถว สองพี่น้องพากันกลับไป พอครบชั่วโมงก็รีบกลับมา ตรงเวลามาก.ก..
คราวนี้ป้าเจี๊ยบให้แพทริคเป็นคนนวดแป้งค่ะ บอกให้ไล่ลมในแป้งออกให้หมด แล้วทำเป็นท่อนยาวๆ แบ่งเป็นท่อนๆ ได้ 16 ท่อนค่ะ ป้าเจี๊ยบตัดแบ่งเป็นก้อนๆให้สองพี่น้องช่วยกันปั้น ทำตัวอย่างให้ดู 1 อัน โดยให้ใช้มือแผ่เป็นแผ่นบางๆ ก่อน แล้วม้วนเข้ามาเป็นท่อนทรงกระบอก ไม่ได้ทำเป็นรูปร่างกลมๆแบบศีรษะคนอย่างในตำนานหมั่นโถวของ beeman สองพี่น้องช่วยกันทำขณะที่ป้าเจี๊ยบตัดกระดาษมาให้วางหมั่นโถว
น้องแพรทำได้เหมือนตัวอย่าง ได้หมั่นโถวสัญชาติจีน แต่แพทริคปั้นออกมาเป็นหมั่นโถวสัญชาติฝรั่งเศสค่ะ คือรูปแบบหมือนกับขนมปังครัวซองส์!? หนุ่มน้อยถามป้าเจี๊ยบว่าทำอย่างนี้ได้มั๊ย? ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ
พอป้าเจี๊ยบบอกว่าต้องวางไว้ให้ขึ้นฟูอีกครึ่งชั่วโมงถึงจะนึ่งได้ หนุ่มน้อยซึ่งนึกว่ากำลังจะได้กินก็หน้าสลดลงนิดหนึ่งพร้อมกับบอกว่า “แพทไม่นึกว่ามันจะทำยากอย่างนี้” ป้าเจี๊ยบเลยปลอบว่า "ไม่ยากหรอกลูก แต่ใช้เวลามากหน่อย รออีกแป๊บเดียว อยากกินของอร่อย ต้องใจเย็นๆ”
พอแป้งขึ้นดีแล้วก็ใช้เวลานึ่งแค่ 10 นาทีเองค่ะ แพทริคมาตรงเวลาอีกเช่นกัน รีบเอาหมั่นโถวครัวซองส์ 1 อันกลับไปแบ่งให้พ่อกับแม่ชิม เนื้อหมั่นโถวเป็นปุยเหนียวนุ่มดีมากค่ะ
พอถึงตอนค่ำ แพทริกก็กินหมั่นโถวครัวซองส์ที่ตัวเองปั้นไปอีก 1 อัน แบบกินเปล่าๆ อีกเช่นเคย ป้าเจี๊ยบก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอร่อยได้ยังไง ส่วนคนอื่นๆ ก็กินกับเกาหยกสิคะ
ป้าเจี๊ยบสังเกตว่าหมั่นโถวครัวซองส์ได้รับความนิยมมากค่ะ หมดก่อนเพื่อนเพราะมีน้อย สมาชิกครอบครัวแย่งกันหยิบก่อน พ่อจ้อยของแพทริคบอกว่าหมั่นโถวแบบนี้สวยน่ากินกว่าแบบท่อนทรงกระบอก
ครั้งต่อไป หมั่นโถวบ้านป้าเจี๊ยบคงต้องมีรูปร่างแบบครัวซองส์แล้วล่ะค่ะ
ปล. ป้าเจี๊ยบไม่มีรูปมาให้ดูเพราะกว่าจะนึกได้ก็หมดเสียแล้วค่ะ ส่วนหมั่นโถวทั่วไปมีหน้าตาอย่างไร ต้องตามไปดูภาพและเรื่องใน "ตำนานหมั่นโถว" ในบันทึกของ beeman กันเองนะคะ ท่านเขียนไว้ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมปีที่แล้วโน่น
เสียดายจังที่ไม่เห็นรูป คงน่าทานมากเลยครับ พูดถึงเกาหยก ผมเพิ่งรู้จักก็ตอนไปเมืองตรังนี่แหละครับ หาดูใน google คำนี้มีแต่เพจของป้าเจี๊ยบนะครับเป็นอาหารที่ไม่ค่อยมีคนรู้จักนะครับ น่าทึ่งจังที่ป้าเจี๊ยบทำได้ด้วย
วันที่ผมไปตรังคุณหมอที่นั่นเขาพาผมไปทานอาหารที่อำเภอกันตัง อร่อยครับ โดยเฉพาะปลาเต๋าเต้ยหม้อไฟ ชื่อร้านโกเกี้ยครับ น่าทานมากๆ ครับ ถ้าป้าเจ๊ยบได้ไปอยากให้ลองไปชิมดูนะครับ
สวัสดีป้าเจี๊ยบครับ