จะทำได้ดีแค่ไหน ขอศึกษาดูเกณฑ์ของการเป็นที่ปรึกษาก่อนว่า...มีความเป็นไปได้มากแค่ไหนของความสำเร็จที่จะเกิดขึ้นในการทำงาน ขอไปดูก่อนว่าเป็นอย่างไร
จากบันทึก....วันนี้ได้สอนครึ่งวัน....  ครูอ้อยได้ขับรถออกจากโรงเรียนเมื่อเวลา 12.30 น.  เพื่อไปให้ทันประชุมเวลา 13.30 น.ที่โรงเรียนมัธยมที่เป็นศูนย์  ERIC  เขตพื้นที่ กทม.เขต2   
เมื่อไปถึงโรงเรียนก็ได้พบกับอาจารย์หญิงท่านหนึ่งที่เคยเป็นคุณแม่นักเรียนที่เรียนจบไปแล้ว   ได้ทักทายสักครู่หนึ่ง  อาจารย์ก็เรียกเด็กนักเรียนให้ช่วยครูอ้อยยกสิ่งของไปที่ห้องประชุม 
ซึ่งในขณะนั้น  ก็มีครูมากันแล้วประมาณ  5 คน  ผลงานของครูอ้อยที่ผ่านการประเมิน  จึงได้ไปอยู่ในมือของท่านอาจารย์ที่มาก่อน  นั่งลูบคลำกันพอประมาณ   ประธานในที่ประชุมก็เดินทางมาถึง  การประชุมจึงเริ่มต้น
 
การประชุมครั้งนี้  มีจุดมุ่งหมายในการคัดสรรงบประมาณให้กับโรงเรียนที่จัดการแข่งขันทางวิชาการ 
ซึ่งโรงเรียนที่ครูอ้อยสอนอยู่นั้น  ได้จัดการแข่งขันดังกล่าว  มาเป็นเวลา 2 ปีการศึกษาแล้ว  ยังไม่เคยได้รับงบสนับสนุนก้อนนี้เลย    วันนี้ต้องใช้วาจาในการเจรจาพอสมควร
 
ลืมบอกว่า..งานนี้  ครูอ้อยได้รับเลือกเป็นรองประธานในการจัดงานด้วย...อย่ามาดีใจ  หรือ  ยินดีกับครูอ้อยนะคะ  เพราะงานที่มีอยู่ก็มากแล้ว  ยังมีงานมาเพิ่มอีก....
จากนั้นก็เป็นการเจรจาตกลงเรื่อง...กิจกรรมที่จะแข่งขัน  โรงเรียนใดรับเป็นเจ้าภาพ    สำหรับกลุ่มโรงเรียนประถม...ก็ต้องเป็นโรงเรียนที่ครูอ้อยสอนล่ค่ะ.....ยินดีเสมอกับงานแบบนี้ที่ชอบ
 
เสร็จจากการประชุมเพื่องบประมาณสนับสนุนแล้ว..ก็เป็นการประชุมนอกรอบ  เกี่ยวกับผลงานเชิงประจักษ์  
มีครูรุ่นพี่ 2 ท่านที่ครูอ้อยเคยกล่าวถึง  ขอร้องให้ครูอ้อยเป็นที่ปรึกษาการทำผลงาน ฯ
วันนี้ครูอ้อยต้องศึกษาเกณฑ์การเป็นครูที่ปรึกษาและจะได้ตั้งใจอย่างจริงจังและถูกต้อง   
 ครูอ้อยนั่งฟัง ศน.เชี่ยวชาญ  แสดงความคิดเห็นต่อแผนการจัดการเรียนรู้    ซึ่งต่อจากวันนี้ครูอ้อยต้องบินเดี่ยวในการออกให้ความคิดเห็นแผนการจัดการเรียนรู้แล้ว   ซึ่งก็ยังหนักใจอยู่......เพราะมีข้อบกพร่องหลายประการ...แต่ก็ยังสู้สู้