นกพิราบตัวหนึ่งบินถลาล้อเล่นลมเฉียดยอดไม้ลงต่ำเกือบถึงพื้นท้องน้ำทะเลสาบสงขลาแล้วเชิดหัวขึ้นลอยสูงเกือบใกล้จุดที่ถลาลงไป...

ชื่นชมธรรมชาติ..?สิ่งสวยงามที่ได้สัมผัส...

  <p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">นกพิราบตัวหนึ่งบินถลาล้อเล่นลมเฉียดยอดไม้ลงต่ำเกือบถึงพื้นท้องน้ำทะเลสาบสงขลาแล้วเชิดหัวขึ้นลอยสูงเกือบใกล้จุดที่ถลาลงไป...</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">มันคงตื่นตกใจที่ยูมิมานั่งอยู่เงียบ ๆ เพราะมันยังมาเหลียวมองอีกครั้งก่อนเลาะเลียบหลบหายไป  ยูมิเลยนั่งรับลมชมวิวต่อไปโดยมองดูสิ่งรอบกายอยู่บนยอดเขา  </p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ในภาพรวมแล้วล้วนมีความสงบนิ่ง  โปร่งเบาสบาย  การมองเห็นสุมทุมพุ่มไม้ปกคลุมทั่วขุนเขาเขียวชอุ่มปลายยอดอ่อน ๆล้วนหลากสีสันไปทางเขียวเหลืองอ่อนเวลาต้องลมพัดลงเขาดูไหวติงเพียงเบาบาง</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ความจริงด้านในกำลังเจริญเติบโต  เรามองไม่เห็นเอง  การสั่นไหวเหมือนโบกมือทักทายยิ้มให้กับการมาเยือนของเราในยามเช้าเช่นนี้  มองไกล ๆคล้ายหมอกกลิ่นไอฝน  อยู่ลาง ๆ เห็นเรือลำน้อยพอนับได้  ต่างล่องลอยไปตามกระแสแห่งล่มน้ำทะเลสาบสงขลา </p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"> พลัน..! เจ้าผีเสื้อสีขาว  บินฉวัดเฉวียนเล่นลมเหมือนกันหรือนี่แล้วหลบเข้าซอกกิ่งใบพุ่มไม้ไม่ห่างจากที่ยูมินั่งอยู่เท่าไหร่...มันคงมาทักทายกระมัง...อาจารย์..ๆ! ประตูที่ทำงานเปิดแล้วคะ...ครับผม...</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p>การชมสรรพสิ่งของผมหยุดลงเมื่อมีเสียงเรียก…เพราะตอนมาถึงที่ทำงานประตูยังไม่ถูกเปิดออก  เนื่องจากเรามาก่อนไก่ขัน  และเราก็ไปก่อนกา  เหมือนเรื่องศรีธนญชัยนั่นเอง  ฮา ๆ เอิก ๆ.