..โลกที่อ้างว้าง ...อยากจะแบ่งปันความทุกข์ของเพื่อนร่วมทุกข์... หากแต่..แต่ละคนต่างมีโลกของตัวเองที่มิอาจก้าวล่วง และแต่ละคนก็มีวิธีการที่แตกต่าง...

ในช่วงระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน  เราได้มีโอกาสคุยกับเพื่อนสามคน  ต่างกรรม ต่างวาระ  แต่สิ่งที่เราสัมผัสได้ในใจของเพื่อนสองคนแรก... คนที่ขยัน  ทำงานอย่างมุ่งมั่น  คือ  ความรู้สึกโดดเดี่ยว  และเมื่อพบเพื่อนอีกคนในอีกสัปดาห์ต่อมา  “.......โลกนี้..บางครั้งก็อ้างว้าง”  ...  ครั้งนั้น  เราฟังแล้วได้แต่พยักหน้า ..นิ่งๆ

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ความรู้สึกอ้างว้าง เกิดขึ้นในใจคนเราได้เสมอ ด้วยต่างสาเหตุ  และดูเหมือน…ต่างคนต่างหาทางออกด้วยวิธีการของตนเอง</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เรารู้จักความรู้สึกนั้นดี  โดยเฉพาะเมื่อเป็นเด็กที่ต้องอยู่กับคนแปลกหน้ามาเป็นเวลาหนึ่งในสี่ของชีวิตปัจจุบัน  และต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราพบว่าวิธีที่ดีที่สุดสำหรับเรา   คือมองข้ามตัวเอง   ลดขนาดช่องว่างของความต้องการไขว่คว้าที่อยู่ในใจตัวเอง   ด้วยการ “ทำตัวเองให้เล็กและเป็นผู้ให้”   …ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก.. เราท่องจำมาจากพุทธภาษิตบทหนึ่งในวิชาศีลธรรม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ทำตัวเองให้เล็ก … ทำยาก ทำยังไง”  เพื่อนถาม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">… นั่นสินะ ….  เป็นคำถามที่ตอบยาก</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เมื่อยังเป็นเด็ก  เราเคยมองดาวบนฟ้า  มองจนรู้สึกว่าตัวเองหลุดลอยออกไปสู่จักรวาลภายนอก    ดาวที่เราเห็นได้บนโลก ไม่ใช่สิ่งเล็ก  แต่เมื่อเทียบกับจักรวาล  มันก็เป็นแค่จุดเล็กๆ   โลกเราก็คงเป็นเพียงจุดเล็กๆในจักรวาลเช่นดาวดวงอื่น    แล้วมนุษย์อย่างเราที่ยืนอยู่บนโลกกว้างเล่าจะเล็กสักเพียงใด   แท้จริงก็ไม่ต่างกับเศษฝุ่นผงธุลี ไร้ความหมายใดๆ..   ความรู้สึกในวัยเด็กนี้   ยังอยู่ในความทรงจำของเราตลอดมา  …คนเราก็แค่เศษธุลี ….</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และเมื่อเรามองข้ามตนเอง  รู้จักที่จะให้คนอื่น  เรากลับพบว่า  เราได้รับความรัก ความยอมรับกลับคืนมา  แต่ที่สำคัญที่สุดคือ ความรู้สึกว่าตัวเองมีค่า … แม้จะเป็นเศษธุลี</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เซนบอกว่าทำตัวเองให้เป็น “ถ้วยชาที่ว่างเปล่า แต่เป็นประโยชน์”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">..นั่นเป็นประสบการณ์ในวัยเด็ก</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เมื่อเติบโตขึ้น  ..และครั้งหนึ่งชีวิตเราสะดุด  เพื่อนบอกเราว่า “ให้อยู่กับความจริง (ในปัจจุบัน)  อย่าหลอกตัวเอง  อย่าหลอกคนอื่น  การยอมรับความจริงทำให้เราแก้ปัญหาได้ดีที่สุด”   …เขาบอกเราแค่นั้นจริงๆ ….. แล้วเราก็เลือกทางใหม่  เจ็บปวดเพียงเล็กน้อยแต่ก็ผ่านเวลานั้นไปได้อย่างง่ายดาย</p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ ณ วันนี้  เราทำงานหนักขึ้น ไม่เพียงแต่ลืมสำรวจจิตใจตัวเอง  แต่ลืมเพื่อนด้วย    มีเวลา “ให้” กับคนอื่นน้อยลง   ..เราทิ้งเพื่อนๆไปโดยไม่รู้ตัว   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และเมื่อถึงจุดหนึ่ง  เมื่อเราสะดุดอีกครั้ง  เราจึงได้พบว่า  ไม่มีใครอยู่ที่นั่น..   ยิ่งหมกมุ่นกับการแก้ปัญหา  ยิ่งทำให้ตัวเองกลับเป็นศูนย์กลางความคิดของตัวเอง ..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สำหรับเราผู้เพิ่งฝึกหัดนั่งสมาธิ… บางครั้ง เมื่อเรามุ่งมั่นที่จะหลุดพ้น  เรามุ่งกลับมาภายในจิตใจ   ตั้งใจกับมัน กะเกณฑ์กับตัวเอง เกิดเป็นอุปาทานที่ผูกตัวเองไว้กับความคิดและความมุ่งมั่นที่ยังวกวนของตัวเอง และกลายเป็นพันธนาการใหม่</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>จนกระทั่ง…..  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">….โลกนี้อ้างว้าง….   ความโดดเดียวของเพื่อนร่วมทุกข์…  ทำให้เราได้สติที่จะมองเห็นคนอื่นอีกครั้ง</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">…  อยู่กับความจริง… เพื่อนชาวตะวันตกเคยบอก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">….อยู่กับปัจจุบันอย่างมีสติและเมตตา เมื่อกายกับจิตอยู่ด้วยกันในปัจจุบัน ย่อมมีสติที่จะมองเห็นทางหลุดพ้น    …..    ท่านติช นัท ฮันห์ กล่าวไว้ทำนองนี้   และคำว่า “ความเมตตา”  ย่อมหมายถึงว่า  ท่านสอนให้เรามองเห็นผู้อื่นด้วย</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">…..มนุษย์เราก็แค่เศษธุลี….  ความทรงจำในวัยเด็กกลับคืนมา</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">…. ทำตัวเหมือนถ้วยชาที่ว่าง เปล่าแต่เป็นประโยชน์…  บทเรียนจากเซน</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">..โลกที่อ้างว้าง  ...อยากจะแบ่งปันความทุกข์ของเพื่อนร่วมทุกข์... หากแต่..แต่ละคนต่างมีโลกของตัวเองที่มิอาจก้าวล่วง และแต่ละคนก็มีวิธีการที่แตกต่าง...</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คงได้แค่ส่งกำลังใจให้กับเพื่อนทั้งสามด้วยความรักและความปรารถนาดีอย่างจริงใจ…. ในขณะที่ตัวเองก็ยังคงต้องใช้ชีวิตอยู่ในโลกที่อ้างว้างนี้ต่อไป  ….มีสติและเมตตา…</p>