ภาษามลายู หรือ Bahasa Melayu นั้น เป็นภาษาหนึ่งของโลกที่มี ผู้ใช้ ในการสื่อสารกว่า 250 ล้านคน(หรือกว่า 300 ล้านคน)ได้แก่ ในประเทศ มาเลเซีย อินโดนีเซีย บรูไน สิงคโปร์ และบางส่วนของประเทศฟิลิปปินส์ ออสเตรเลีย ศรีลังกา อัฟริกาใต้ กัมพูชา และภาคใต้ของประเทศไทย เช่น ใน จังหวัดยะลา ปัตตานี และนราธิวาส บางส่วนของจังหวัดสงขลา ส่วนใหญ่ในจังหวัด สตูล และแม้แต่ในบางส่วนของกรุงเทพมหานคร เช่น บางส่วนของ หนองจอก มีนบุรี นนทบุรี และปทุมธานี ก็ยังคงมีผู้ที่สามารถ พูดภาษา มลายูได้

ภาษามลายูในหลายประเทศได้รับการยกฐานะเป็นภาษาแห่งชาติ (The National Language) เช่น ในอินโดนีเซียเรียกภาษามลายูว่า "ภาษาอิน โดนีเซีย" และในมาเลเซียเรียกว่า "ภาษามาเลเซีย" ยกเว้นใน ประเทศ บรูไนที่ยังเรียกว่า "ภาษามลายู"

ในการเขียนภาษามลายูนั้น สามารถเขียนโดยใช้อักษรรูมี (Rumi) หรืออักษร ยาวี หรือ ฌาวี (Jawi) ตัวอย่าง เช่น

 ภาษาไทย                 ภาษามลายู   คำอ่าน 
 อักษรรูมี  อักษรยาวี
 ใหม่  Baru  بارو บา-รู 
 เสื้อ  Baju  باجو  บา-ยู
เชือก
Tali
تا لي
ตา-ลี

 ที่มา : รัตติยา สาและ การอ่านและการเขียนภาษามลายูด้วยอักษรยาวี
โครงการแปลวรรณกรรมเพื่อนบ้าน มูลนิธิเสฐียรโกเศส-นาคะประทีป 2529