เมื่อฉันเริ่มโต ฉันเห็นแม่ของฉันรักกล้วยไม้เหลือเกิน แม่เคยเอาเวลาว่างจากงานราชการมาเพาะแวนด้าซึ่งสมัยนั้นฮิตมาก.....
ตอนนี้แม่เกษียณอายุแล้ว อายุ 73 ปี....แต่หัวใจรักของแม่ยังผูกพันกับกล้วยไม้...โดยเฉพาะกล้วยไม้ป่า......
แม่ชอบให้ลูกชายที่นานๆจะมาจากกรุงเทพฯทีไปเดินงานเกษตร ของคณะเกษตรศาสตร์ มข. ที่จัดเสาร์-อาทิตย์....แม่บอกป๋าว่าแค่ไปเดินเล่น....แต่แม่ก็ได้กล้วยไม้สวยๆกลับมาทุกที....ป๋าไม่อยากให้แม่ซื้อมากเพราะมันแพง...และมันกินไม่ได้...แต่มันคือความสุขของแม่...
ป๋าบอกว่าบางทีได้มาเป็นกระถาง ค่อยๆเดินแอบเลาะรั้วบ้าน ไปแขวนไว้ปนๆกับของเก่า......ป๋าก็รู้....บางทีก็ทำเป็นไม่เห็นซะ...ฉันว่าเพราะป๋ารักแม่มากกว่า...จึงยอมลดความเข้มงวดของตัวเองลง..
เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา มีการจัดนิทรรศการกล้วยไม้ของชมรมคนรักกล้วยไม้ ของชาวขอนแก่น ครั้งที่ 1.......ป๋ากำชับกึ่งแซวๆว่า ให้งบแค่ 500 นะ...ไม่ให้มากกว่านั้น....แต่ฉันรู้ว่าถ้าแม่อยากได้ และชอบ...แม่จะซื้อแน่นอน...ป๋าก็ห้ามไม่ได้......
ป๋าเคยเล่าว่า...ถ้าแม่ถูกใจแล้วป๋าทัก...แม่จะเอามือตบกระเป๋ากางเกง....ปุ๊ๆ...พร้อมจะซื้อสิ่งที่แม่รัก....
แม่ไม่มีโอกาสมาเดินชมกล้วยไม้บ่อยนัก เพราะลูกสาวคนนี้ไม่ค่อยพามา แถมลูกชายก็อยู่ไกล นานๆมาที
คราวนี้..... ฉันเห็นแม่เดินกระย่องกระแย่งเพราะขาที่มีร่องรอยอาการชาเหลืออยู่จากเส้นเลือดในสมองแตกเมื่อ 5 ปีก่อน.....สีหน้าของแม่อมยิ้มตลอดเวลา ฉันพาแม่ไปเดินไปรอบๆ ดีหน่อยที่งานมีเพียงเต้นท์เล็กๆ.....ลูกเขยคนเดียวของท่านก็พาไปดูโน่น....ชมนี่...เป็นที่ถูกใจมากๆ....
ฉันได้มีโอกาสพาแม่ไปถ่ายรูปกับ ท่าน ศ.ระพี สาคริก...ที่พวกเราๆเรียกกันว่าคุณพ่อ.....แม่ตาพองโตเมื่อพบอาจารย์
แม่ถอดหมวกออก เพื่อแสดงความนอบน้อมที่แม่ของฉันมีเสมอมา....แม่ดูมีความุขเหลือเกินในวันนี้....ได้ชื่นชม ได้พบและพูดคุยกับเพื่อนๆ.....ได้ซื้อกล้วยไม้งามกลับบ้าน...แถมได้ถ่ายรูปกับบุคลากรอันทรงคุณค่า...แห่งวงการกล้วยไม้...ที่ท่านไม่คาดว่าจะได้พบใกล้ชิดขนาดนี้....
ท่าน อ. ระพี สาคริกน่ารักมากๆค่ะ เป็นกันเอง และท่านยังดูแข็งแรง ยังทำงานทุ่มเทให้กับคนไทยทุกๆคน...ในงานหลายๆด้านเหลือเกิน...โดยเฉพาะ "เรื่องของคน"....บันทึกหน้า เห็นทีจะอดเล่าถึง "บทความชีวิต" ของอาจารย์ไม่ได้ซะแล้ว......
......ฉันผู้เป็นลูก...มีสุขเหลือเกินค่ะ.......
เป็นความรู้สึกที่บอกและอธิบายใครไม่ได้หรอกครับว่าความรักที่มีต่อกล้วยไม้หน้าตามันเป็นอย่างไร นอกจากคนที่รักเหมือนกันเท่านั้นแหละครับจึงพอนึกหน้าตามันออกว่าเป็นอย่างไร และนั่งคุยกันได้เป็นวันวัน.....
ถ้าพี่ติ๋วมีโอกาศพาคุณแม่มาเที่ยวกระบี่ แถวๆอำเภออ่าวลึก โรงกล้วยไม้เล็กๆ ของคนตัวเล็กๆ ยินดีต้อนรับครับ
เป็นถ้อยคำที่เต็มไปด้วยความลึกซึ้งต่อความรักของครอบครัวครับ ผมอดที่จะร่วมแสดงความยินดีไม่ได้ขอให้มีความสุขตลอดไปครับ
สวัสดีค่ะ
ดีใจจังที่คุณกฤษณากับคุณแม่ชอบกล้วยไม้เหมือนกัน เป็นความสวยงามที่ธรรมชาติ สรรสร้างให้แก่เรานะคะ นำกล้วยไม้ ที่แสดงที่สยามพารากอนมาฝากค่ะ และลองไปชมกล้วยไม้ที่ถ่ายรูปมาอีกนะคะ
http://gotoknow.org/blog/goodliving/97664
สวัสดีค่ะ คุณ
พี่ติ๋วขา
ความสุขของแม่คือความสุขของลูกด้วยค่ะ
ดีใจที่ได้มีวันดี ๆ พาคุณแม่ไปเที่ยว
สวัสดีค่ะ คุณอึ่งอ๊อบ
สวัสดีค่ะ คุณsasinanda
สวัสดีค่ะ คุณกฤษณา สำเร็จ
อ่านแล้วรู้สึกถึงความสุขและความสัมพันธ์อันอบอุ่นในครอบครัวได้เลย ประทับใจค่ะ : )
อิจฉาครอบครัวพี่ติ๋วคับ
ว่างๆพาคุณตา คุณยาย ไปชมกล้วยไม้บนเมฆ
ที่ ดอยหลวงอ่างขาง บ้างสิ่คับ
หมูไม่ค่อยว่างเลย คิดถึงพี่ติ๋วคับ
สวัสดีค่ะ เป็นบันทึกที่งดงามเต็มไปด้วยความรักความใส่ใจความรู้สึกของสมาชิกในครอบครัว เป็นครอบครัวที่มีความสุข เห็นแล้วมีความสุขไปด้วย
ภาพกล้วยไม้ที่นำมาฝากก็สวยงามมากเช่นกัน
ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆที่ได้อ่านจากบันทึกของคุณกฤษณาเสมอค่ะ
มีความสุขจังค่ะ...คุณติ๋ว
กล้วยไม้...สิ่งที่ดีในชีวิตบั้นปลายของครูอ้อยค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณกมลวัลย์
สวัสดีค่ะ คุณ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><ul>
</ul>
สวัสดีครับ เด็กCom.......
เรียน ท่าน <table border="0"><tbody><tr>
ค่ะ
</tr></tbody></table><ul>
</ul>
สวัสดีค่ะครูอ้อย… <ul>
</ul>
คุณน้องขา....
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ