วันนี้เราได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่อง KM หรือการจัดการความรู้ ที่นี้ การจัดการความรู้ ท่านผู้รู้ หลายท่าน ก็ได้กล่าวมามาก มาย พอสมควรแล้ว แต่ในทัศนของข้าพเจ้าผู้เป็นผู้เกี่ยวข้องกับงานในการปฏิบัติที่ข้าพเจ้าคิดว่าได้ผลในองค์กร คิดว่า การที่ให้บุคคลากรในองค์กรได้แสดงความคิดเห็น หาโอกาสให้เขาเหล่าได้พูดคุยกัน ทำให้เกิดขึ้นให้ได้เป็นจุดเริ่มต้น และหาประเด็นที่ใกล้ตัวให้เขาเหล่านั้นได้พูดได้คุยกัน มากขึ้นได้มีการแสดงความคิดเห็น การมีกิจกรรมร่วมกัน การได้ทำในสิ่งที่พวกเขาไม่ค่อยได้ทำ คือการสมมติตัวเองเป็นผู้บริหาร และการที่ผู้บริหาร สมมติตัวเองเป็นลูกน้อง ต่างฝ่าย ต่างต้องหาทางแก้ไขปัญหา และวิกฤตการณ์ขององค์กรให้ได้เพื่อจะทำให้องค์กรเจริญก้าวหน้าไปให้ได้ ในมุมของการแสดงความคิด ความเห็นนั้น ไม่สำคัญ เรื่องราวเกี่ยวกับการถูก การผิด ไม่สนใจ อายุ ไม่สนใจตำแหน่ง แต่ให้เข้าใจสภาวะการณ์ ของปัญหา ที่ทุกคนได้ถูกกำหนดบทบาทให้เล่นในตำแหน่งนั้น ๆ ภายในองค์กร พยายามทำทุกวิถีทางในทางสร้างสรรค์เพื่อแก้ไขปัญหา วิกฤตการณ์ ขององค์กร ให้ได้ ซึ่งกิจกรรมนี้ต้องพยายาม อย่างมากในการที่ต้องปรับการคิด ปรับกระบวนทัศน์ของแต่ละบุคคลอย่างยิ่ง ซึ่งผลที่จะได้ ข้าพเจ้าคาดว่า ทุกคนจะเข้าใจบทบาทและหน้าที่ของตัวเองเกี่ยวกับการทำงาน หรือยอมรับการตัดสินใจของหัวหน้า การผ่อนหนักผ่อนเบาก การคิดก้าวหน้า การรู้รักสามัคคี การร่วมมือร่วมใจทำงาน สร้างสรรค์ผลงาน ต่อไป ซึ่งกว่ากิจกรรมแบบนี้จะเป็นไปได้ ข้าพเจ้าคิดว่าเป็นเรื่องที่น่าคิดและน่าลองดู เพราะ "การได้มาซึ่งองค์ความรู้ที่เป็น Tacit Knowledge ของบุคคล หรือ การเป็น Leadership ย่อม ต้องมีประสบการณ์ต่างกันอย่างแน่นอน" แต่สิ่งที่จะได้ มันคือขวัญและกำลังใจ และการร่วมมือร่วมใจกันสร้างสรรค์ผลงาน สู่การเป็นชุมชนนักปฏิบัติ หรือแม้แต่จะพัฒนาองค์กรสู่ความเป็นเลิศก็ย่อมได้
เป็นการแสดงความคิดเห็นส่วนหนึ่ง กับการจัดการความรู้เท่านั้น
พลนิกรณ์
21 พฤษภาคม 2550
พลังของการพูด การคุย การรับฟังอย่างตั้งใจ เป็นสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งของ KM ด้วยครับ