ระหว่างวันที่ 17-19 พฤษภาคม 2550 สมาคมปรัชญาและศาสนาแห่งประเทศไทย ได้จัดการอบรมวิชาการประจำปีนี้ขึ้น เรื่องการสอนศาสนาแนวใหม่ ที่คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (ประสานมิตร) ในโอกาสนี้ พระอาจารย์ชัยวุธ ได้เดินทางมาร่วมด้วย

ก่อนขึ้นมาจากสงขลา ก็ได้คุยกันและผมส่งแผนที่ให้พระอาจารย์ดูสถานที่ ตลอดจนการเดินทางจากวัดมายังสถานที่จัดการประชุม และสถานที่ก็อยู่ห่างที่ทำงานผมประมาณร้อยเมตร แต่ผมไม่สามารถไปพบในวันพฤหัสที่ 17 ได้ เพราะต้องไปงานสัมมนาอันหนึ่ง (ซึ่งยืนยันได้จากการคุยกับผู้ร่วมสัมมนา ว่าน่าสนใจทุกครั้งถ้าอยากไปหาแง่คิด) ในงานนี้ได้พบคุณ minisiam แต่เคยเจอกันแล้ว เธอเลยหนีกลับก่อน

วันศุกร์ที่ 18 กะว่าจะไปพบพระอาจารย์หลังเลิกสัมมนา เพราะว่าผมไม่ได้ลงทะเบียนเข้าร่วมสัมมนาไว้ จึงเห็นว่าไม่สมควรที่จะไปรบกวน พอไปถึง ปรากฏว่า session สุดท้ายเลิกไปสักครึ่งชั่วโมงแล้ว (ถามน้องๆ หน้าห้อง) ก็เลยคลาดกัน คืนนั้นพระอาจารย์ออนไลน์เพียงครู่เดียวจากอีกวัดหนึ่ง ก็เลยได้โอกาสนัดแนะกัน

วันนี้ก็เลยเอาใหม่โดยแวะไปอีกครั้งหนึ่ง หลังจากพาคุณพ่อคุณแม่ไปกินข้าวกลางวัน เมื่อส่งท่านกลับบ้านแล้วจึงออกไป มศว.ประสานมิตร แล้วก็ได้พบพระอาจารย์ตามที่ตั้งใจครับ ได้คุยกันสักครึ่งชั่วโมง ไม่ได้สนทนาธรรม แล้วก็ไม่ได้คุยเรื่องการเมือง แต่ทำความรู้จักกันและคุยกันเรื่องความคิดเสียเป็นส่วนมาก

ภาพนี้ถ่ายที่หน้าห้องสัมมนา ถ่ายมาเพราะอาจารย์ธวัชชัยสั่งเอาไว้

หลังจากเลิกงาน ก็นั่งคุยกันสักพักรอญาติพระอาจารย์ที่อยู่ที่กรุงเทพครับ พอทักทายพูดคุยกันพอสมควรแล้ว ผมก็พาพระอาจารย์ไปส่งที่ดอนเมือง คุยกันต่อในรถอีก โดยพยายามขับช้าที่สุดเพราะเวลาเหลือเฟือ

ขณะที่เขียนบันทึกนี้ พระอาจารย์กลับถึงวัดที่สงขลาแล้วครับ จบข่าว

ประเด็นของเรื่องนี้ก็คือ แม้ว่าการลงมือกระทำจะไม่ได้รับประกันผลสำเร็จที่ตั้งใจไว้ แต่การที่มัวแต่อ้างข้อจำกัดโดยไม่ลงมือทำอะไรนั้น ไม่มีโอกาสสำเร็จแน่ ส่วนคนที่ไม่มีเป้าหมาย ก็คือคนที่ไม่เคยบรรลุผลสำเร็จที่ตั้งใจไว้เลย

{แก้ไขตัวสะกด -- 21 พ.ค.}