CBT_?

บนความเป็นไปของสายฝนที่เรียงรายมากมายกว่าเม็ดน้ำตาของคนเศร้า ข้าพเจ้านั่งอยู่บนถนนลาดยางสีดำที่นำพาข้าพเจ้าจากที่ราบลุ่มภาคตะวันตกสู่ที่ราบสูงอิสาน......อิสาน ดินแดนที่ร้อนร้ายแห้งแล้ง แต่มากมายด้วยเรื่องเล่าที่เก่าเก็บ รอให้ผู้คนมาแกะกล่อง.......ท่ามกลางกระแสสังคมแห่งปัญญา ข้าพเจ้ามนุษย์ผู้ศรัทธาความโง่เขลาที่เป็นเสมือนเพื่อนคนแรกในวันที่ลืมตาดูโลก ได้ลึกซึ้งกับคำว่า "ไม่รู้" มันช่างงดงามนัก ความไม่รู้เป็นพาหนะนำพาไปสู่กระบวนการที่ต้องการหลุดพ้นและดั้นด้นไปสู่ความรู้ อิสานที่ข้าพเจ้ากำลังเดินทางเข้าหาเพื่อค้นหาความหมายของตัวตนผ่านการท่องเที่ยวก็เช่นกัน....บันทึกแรกข้าพเจ้าอยากจะตะโกนถามทุกท่านว่า "ข้าพเจ้าเริ่มจะรู้บ้างแล้วหรือยังหนอ" (อยากขอทียืนเล็กๆบนพื้นที่สังคมแห่งปัญญาอย่างเจียมตัวก็เท่านั้น 5555)

อิสาน.....รอยระแหงแห่งแผ่นดินผืนนี้ หยาดหยดน้ำตาและเหงื่อไคลของผู้พลิกฟื้นจากรุ่นสู่รุ่น ดนตรีที่เร่าร้อนเร่งเร้า เสมือนตัวตนแห่งอิสานที่ประกาศก้องให้สังคมรับรู้ถึงความยากแค้นลำเค็ญ และไม่ย่อท้อต่อชะตา..... มาวันนี้วัฒนธรรมที่ยาวนาน และความเก่าอันเป็นเสมือนรากเหง้าแห่งเราจะส่งผ่านสู่ผู้คนด้วยการท่องเที่ยว.....แม้ว่าอิสานจะไม่สดเขียวเช่นภาคเหนือ และชุ่มฉ่ำด้วยสายน้ำหลากเช่นภาคใต้ แต่ดินแดนฝุ่นแดงแล้งร้อนแห่งนี้ มีความยาวนาน เก่าแก่ แม้ใต้ผืนทรายไร้ค่า (ในสายตานักพัฒนาบางคน) เราเรียนรู้ที่จะขุดค้นก่นดินลงไปด้วยจอบแห่งการท่องเที่ยวเพื่อค้นหารากเหง้าและสินทรัพย์บนแผ่นดินแม่ แม้ว่ามันจะไม่สร้างเม็ดทองกองเงินเท่าใดนัก แต่เราก็อาศัยจอบเล่มนี้มาสร้างชุมชนของเราให้แข็งแรง และบอกเล่าความเป็นเราสู่ผู้คน เราเรียนรู้แล้วว่าเรามีนาและฝูงควายมากมายที่ต้องเลี้ยงดู การท่องเที่ยว และนักท่องเที่ยวทั้งหลายเป็นผู้เข้ามาและจะจากไปวันใดก็ได้ แต่ควายและนาจะเติมหนังท้องของเราให้อิ่มเอมตราบจนวันตาย นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ท่องเที่ยวอิสานเป็นประเด็นที่เย็น (มีบางคนที่สร้างคำนี้ขึ้นมา) และช้าเชื่อง เราเรียนรู้ที่จะจัดการผืนแผ่นดินแม่นี้ด้วยมือพวกเราที่เข้าใจตนเองมากกว่าจะให้ผู้คนภายนอกจัดทุกสิ่งให้แล้วทิ้งซากอนุสรณ์ของความล้มเหลวไว้บนหน้าผากที่ไร้สันจมูก........ มันอาจจะดูว่า อิสาน ช้ากว่าช้า นั่นก็กลับเป็นผลดีมากมายนัก การวิ่งอาจทำให้ถึงปลายทางได้รวดเร็วกว่าเดินทอดน่องก็ตาม แต่การเดินกลับเหนื่อยน้อยกว่า เสพซับความงามข้างทางได้มากกว่า บางทีมนุษย์ก็จำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะรอคอยให้มากกว่าทะยานอยากแม้ยังไม่พร้อมอยู่เสมอๆ และ การรวมกันของชาวอิสานที่ผู้ชำนาญในพื้นที่ทั้งหลายบอกเราว่าให้เกาะมือกุมใจกันไว้ในที่ใกล้ให้เหนียวก่อน จุดเล็กๆที่แข็ง เมื่อรวมกันเป็นจุดใหญ่ก็จะแข็งตามไปด้วย  นั่นก็คงไม่แปลกนัก ถ้าข้าพเจ้าจะกล่าวว่า อิสานคลืบคลานผ่านกระบวนการเรียนรู้ที่ท่องเที่ยวเป็นเสมือนเครื่องมือมากกว่าให้ตนเองตกเป็นเครื่องมือของมัน ในวันนี้อาจไม่ลึกซึ้ง แต่อย่างน้อยก็ได้มาบันทึกตามสัญญาที่ให้ไว้กับหลายคน อีกทั้งช่วงนี้ฝนตกบ่อย คงไม่แปลกนักถ้าน้ำจะท่วมทุ่งให้ผักบุ้งได้ขยับกายกันตามอัตภาพ 55555

                                                            ด้วยความถวิลหา