สัมมนาแนะนำกิจกรรมช่วยเหลือคนพิการวันนี้...กลยุทธ์ของ สกอ. ดูมากมายแต่ผมไม่แน่ใจว่าจะทำได้มากแค่ไหนเพราะงบประมาณและบุคลากรที่แท้จริงจำกัดมากครับ

สาระที่ได้รับเมื่อฟัง คณะทำงานของวิทยาลัยราชสุดา มหิดล ร่วมกันทำงานเพื่อช่วยลดอุปสรรคของการเรียนร่วมระหว่างนักศึกษาที่มีความพิการและนักศึกษาที่ไม่พิการ

แนวคิดสากลของ Inclusive Education toward Society ของต่างประเทศ ทำได้ เพราะ มีทีมทำงานที่แท้จริงและมีการวางแผนคิดและลงมือปฏิบัติในทุกๆระดับของทุกสิ่งทุกอย่างที่ผู้พิการต้องการไปเกี่ยวข้องด้วย ที่สำคัญ การพัฒนา "จิตปัญญา" เน้นสร้างเจตคติที่ดีของคนในสังคมต่อคนพิการ และสร้างเจตคติที่ดีของคนพิการต่อตนเอง มีกระบวนการหลากหลายเพื่อลด Attitudinal & Environmental Barriers for person living with disabilities.....

"Changing systems to meet the needs of individuals with disabilities rather than changing children to fit the education"  

บ้านเราคนพิการมากมาย แต่ได้งบประมาณเพื่อตอบสนองนโยบายต่างๆ ตามแบบต่างประเทศ เป็นข้อจำกัดทางจิตปัญญาอย่างมาก ที่สำคัญบุคลากรทำงานอยู่เป็นกลุ่มเฉพาะทาง ไม่รู้แม้กระทั่งที่มาที่ไปของการเรียนวิชาเฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับผู้พิการนั้นมีคณะใดเปิดสอนบ้าง แต่ละคณะทำไปแบบคณะเดี่ยว แล้วค่อยนำไปแนะนำให้คณะที่น่าจะเชี่ยวชาญกว่าทราบภายหลัง ขาดการวางแผนและคิดพัฒนาอย่างเป็นระบบและเป็นทีมบุคคล สิ่งเหล่านี้เป็นข้อจำกัดทางจิตปัญญาของบ้านเราที่พยายามจะแก้ไขหรือพัฒนาจิตปัญญาของผู้พิการ แต่จริงๆแล้วเราควรมองระดับและแนวทางพัฒนาจิตปัญญาของเราก่อนนำความถูกต้องและแนวทางที่เหมาะสมไปให้กับกลุ่มผู้พิการต่อไป

สัมมนาวันนี้ดูวกวนและมีความเป็นไปได้ระดับหนึ่ง แต่ยังขาดแนวทางร่วมของคณะต่างๆที่มีความเชี่ยวชาญในความพิการและการดำเนินชีวิตของคนที่แตกต่างกัน

การใช้ศีล สมาธิและปัญญา เพื่อพัฒนาจิตปัญญาของแต่ละคน ไม่ว่าจะพิการหรือไม่พิการ น่าจะนำมาซึ่งภาพรวมของระบบทีทุกคนไม่เกิดการเสียเปรียบในทุกๆด้าน หากเป็นการเติมเต็มระหว่างศักยภาพของบุคคลนั้นๆ คล้ายๆกับประโยคที่ว่า

"Seeing individual differences not as provlems to be fixed, but as opportunities to enriching learning for individuals"

ท้ายสุดผมก็ชอบคำพูดของรองอธิการบดีท่านหนึ่งในวันนี้และเสริมไอเดียตนเองคือ ตาเนื้อปิดแต่ใจเปิดกว้าง ทำให้คนพิการพัฒนาจิตปัญญาได้ดีกว่าคนปกติที่ตาและใจเปิดแต่ไม่เข้าใจการดำเนินชีวิตร่วมกับคนพิการได้อย่างลึกซึ่ง มักจะทำงานแบบเฉพาะทางด้านใดด้านหนึ่ง ไม่ค้นคว้าและค้นหาพันธมิตรที่ให้มีความเฉพาะทางครบถ้วนในการช่วยเหลือคนพิการได้อย่างมีระบบแบบลึกและกว้าง