ผมขอบอกอย่างไม่อายเลยนะครับว่า เกิดมายังไม่เคยขึ้นเครื่องบิน แบบที่ลอยจริงอยู่บนฟ้าเลย เคยจำได้แต่ตอนเด็กไปงานวันเด็กได้ขึ้นเฮลิคอบเตอร์ เครื่องบิน แต่ก็เป็นแบบจอดนิ่ง ไม่ได้บินจริงเหมือนชื่อของมัน

โอกาสหายากของผมมาถึงแล้วที่จะได้ขึ้นเครื่องบิน เมื่อไปอ่านในบันทึกของน้องผึ้ง รายชื่อผู้เข้าร่วม UKM-10  ซึ่งจะได้ขึ้นทั้งไปและกลับเลยครับ

รายละเอียดการเดินทาง

เที่ยวไป : วันที่ ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๐ (ดอนเมือง-นครศรีธรรมราช) ออก ๑๓.๒๕ น. ถึง ๑๔.๓๕ น.

เที่ยวกลับ : วันที่ ๒๙ พฤษภาคม ๒๕๕๐ (นครศรีธรรมราช-ดอนเมือง) ออก ๐๗.๓๕ น. ถึง ๐๘.๔๐ น.

เป็นที่ทราบอยู่แล้วนะครับโอกาสในหน้าที่การงานระดับปฏิบัติการอย่างผม หรือในระดับใกล้เคียงกัน นั้น จะได้ไปราชการเดินทางโดยเครื่องบิน หาได้ยาก เนื่องจากการลำดับความสำคัญบ้าง กฏระเบียบบ้าง ความจำเป็นบ้าง ปกติการเดินทางทั้งไปราชการ หรือเรื่องส่วนตัว โดยมากผมก็ใช้บริการรถทัวร์ หรือรถส่วนตัวบ้าง

ดังนั้นก่อนจะถึงวันเดินทางไป UKM10 ผมจึงต้องทำการ Before Action Review อยู่ 2 เรื่อง คือ 

1)เรื่องการเตรียมตัวขึ้นเครื่องบิน โดยวิธีลัดถามจากผู้รู้ อย่างไม่อายที่จะถาม และบอกว่าไม่เคยขึ้นมาก่อน และคงใช้ไม่ตายสุดท้าย คือ “พฤติกรรมลอกเลียนแบบ” โดยทำหน้าตาฉลาดๆเข้าไว้

2)เตรียมเรื่องเล่าความสำเร็จ ในหัวข้อการบริหารจัดการที่ดี (Good Governance) หัวข้อนี้ผมทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว เหลือแต่ซ้อมเล่าอีกซัก 7 8 รอบ

เรื่องที่ 2 นั้นผมไม่หนักใจเท่าไหร่นักหรอกครับ แต่เรื่องแรกสิครับจะทำได้อย่างที่ BAR หรือไม่ อาจต้องหาคู่มือการขึ้นเครื่องบินมาอ่านบ้างแล้วครับ กลับมาจะ After Action Review ให้ฟังนะครับ เพราะไป KM ต้องทำอย่าง KM ครับ

ดังนั้นการไปครั้งนี้มหาวิทยาลัยได้ลงทุนไปกับผมมากกว่าที่ควรจะเป็น จึงต้องเก็บอะไรกลับมาตอบมหาวิทยาลัยให้มากกว่าเช่นกันครับ

สมาชิก UKM10 ที่จะได้ไปร่วมเช่นกัน ได้อ่านบันทึกนี้แล้ว ค่อยไปแซวกันเล่นที่นครศรีธรรมราช นะครับ

ปล.จริงๆแล้วบอกอีกอย่างก็ได้นะครับว่า รถไฟ ผมก็ยังไม่เคยขึ้นเช่นกัน

KPN