ก็บ้านเราไม่มีสนามบิน ไม่มีสถานนีรถไฟ ไปสะดวกสุดก็รถทัวร์ แจ๊ค ทุกคนก็ต่างไม่เคยทั้งนั้นแหละ แต่ก็มีครั้งที่หนึ่งจนได้ สุดท้ายก็จะติดใจในความสะดวกสะบาย ต่อไปรถทัวร์ก็ไม่อยากจะขึ้นแล้วนะมันไม่ทันใจ อย่างว่าแต่แจ๊คตื่นเต้นเลยเป็นใครก็คงตื่นเต้นเหมือนกัน ตอนพี่เล็กขึ้นเครื่องครั้งแรกยิ่งไปคนเดียวด้วยก็ลอกคนข้าง ๆหมดเลยที่นั่งก็ให้แอร์ฯหาให้รู้ว่านั่งเลขที่อะไรแต่หาไม่เจอไม่รู้นั่งด้านซ้ายด้านขวา แต่ทำท่าดีเข้าไว้ ขนมนมเนยเค้ามาแจกบนเครื่องไม่เอาหลอก มันไม่มีกะจิตกะใจจะกิน ยังไม่ทันหายตื้นเต้นเลยถึงจุดหมายซะแล้ว บอกให้ใครฟังเค้าก็ว่าบ้านนอก บ้านนอก แต่ก็เอา...บ้านนอกก็ได้ขึ้นเครื่อง ก็เอา