ได้อ่านหนังสือเยอะเลย

วันที่ 14 พฤษภาคม 2550

วันนี้เป็นวันแรกของสัปดาห์ที่สอง ชีวิตก็ดำเนินไปตามปกติ ผมมีนัดกับที่หน่วยว่า วันนี้เวลา 8 โมงเช้า Dr Arther Tseng จะคุยเรื่องการ round ผมกินกาแฟ ขนมปังและไข่ลวงเหมือนเดิม วันนี้เขาลวงได้สวยและน่ากินกว่าวันก่อนมากเชียว กินไข่ขาว 2 ฟอง ไข่แดง 1 ฟอง พอดีกับที่ท่านพี่ Shukiman เดินมา เลยนั่งกินและคุยด้วยกัน

               

8 โมงตรงเป๊ะ Dr Tseng ก็มานั่งคุยกลุ่มย่อยเลย เรามีกันทั้งหมด 5 คน มีหมอผู้หญิงอีก 2 คนคือ Jasmin ซึ่งกำลังเรียนต่อ (แบบไหนก็ไม่รู้) เธอต้องหมุนเวียนผ่านหน่วยต่างๆครั้งละ 3 เดือน และอีกคนผมจำชื่อไม่ได้สักที มาเพื่อทำวิจัยโดยเฉพาะ Dr Tseng บอกพวกเราว่า Dr Han ต้องการให้การทำงานที่นี่คล้ายกับโรงพยาบาลในมหาวิทยาลัย การ round ต้องเอาจริงเอาจัง ผมซึ่งเป็นน้องใหม่สุดต้องรายงานโดยตรงต่อหัวหน้า ซึ่งก็คือคุณพี่ Shukiman ในขณะนี้ เราต้องรู้จักผู้ป่วยทุกราย รู้ว่าเป็นโรคอะไร รักษาอะไร ข้อบ่งชี้ในการผ่าตัดคืออะไร เค้าก็บอกว่าผมอาจจะเบื่อนะ เพราะรู้ว่าผมเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย แถมยังงงเล็กน้อยเมื่อผมบอกว่าสามารถผ่าตัดผ่านกล้องได้ Shukiman บอกว่า Dr Han คงชอบเพราะเวลาผ่าตัดส่องกล้อง (คนไข้ VIP) จะได้ไมม่ต้องตามทีม laparoscopist ของที่นี่

(สงสัยไม่อยากแบ่งเงิน ฮา)

</span></span>

               

ประชุมกลุ่มย่อยเสร็จก็แยกย้ายไป round ผมก็เดินตาม Shukiman ไปที่ ward ชั้น 6 ซึ่งเป็นคนไข้ที่จ่ายเงินเอง และมีคนไข้ของหน่วยเพียง 1 คนเท่านั้น ผมล่ะงงกับการเขียน chart ของเขาจริงๆ ดูยังไงก็ยังคงไม่รู้เรื่อง แล้วแต่ละคนผมก็อ่านลายมือไม่ออกเลย นี่อาจจะเป็นตัวบอกว่า คอมพิวเตอร์สามารถลดข้อด้อยตรงนี้ลงได้

               

วันนี้ Dr Han ไม่อยู่ เนื่องจากติดประชุม เลยว่างงานเลย คลินิกก็จะไม่มีคนไข้ ผมจึงกลับไปนั่งที่สำนักงาน Judy เอาป้ายชื่อมาให้ ผมก็เอาบัตรผ่านเข้าออกเสียบลงไปด้วย แค่นี้ก็หล่อแล้ว นั่งเปิด mail สักพัก เมื่อไม่มีอะไรทำจริงๆก็ลงไปกินข้าวเที่ยง (ตอน 11 โมง) เพราะว่าจะกลับหอพักแล้ว ไปทำงาน อ่านหนังสือดีกว่า

               

วันนี้อ่านหนังสือไปได้เยอะ นี่ถ้าอยู่ที่บ้านคงไม่ได้อ่านมากขนาดนี้ เพราะว่าคุณจ้าเจ้าตัวเล็กเธอจะมาเล่นกับผมตลอดเลย จะนอนยังไม่ได้นอนเลย ผมนั่งๆนอนๆจนเย็นจึงออกไปเดินเล่น กะว่าจะไปหาของกินด้วย อยู่ที่ SIC มาตั้งนาน ยังไม่รู้เลยว่ารอบๆข้างเป็นอย่างไรบ้าง เดินอยู่นานเป็นชั่วโมงเลยครับ อากาศดีมาก ย่านที่อยู่นี้เป็นย่านคนรวย มีโรงเรียนเอกชนอยู่อย่างน้อย 2 แห่ง บ้านที่ปลูกนั้นดูโอ่อ่าเกือบทุกหลัง เห็นคนใช้ที่เป็นคนต่างชาติเยอะมาก หน้าตาเหมือนไทยหรือฟิลิปปินส์นี่เอง ผมได้พบ supermarket ริมถนน Bukit Timah เลยแวะเข้าหาของกิน ก็ได้ขนมปัง 1 ชิ้น นมถั่วเหลือง 1 กล่องสำหรับมื้อเย็น ได้แอปเปิ้ลไปอีก 3 ลูก ก็ปาเข้าไป 3.4 เหรียญ คืนนี้รอดตายไปอีก 1 มื้อ

               

ผมวางแผนจะกลับบ้านวันศุกร์ เนื่องจากมีรถทัวร์เที่ยว 6 โมงเย็น ก่อนหน้านี้อยากกลับเครื่องบินของ Tiger Air แต่เนื่องจากมันบินวันละเที่ยว และออกเวลาบ่าย 2 โมงด้วย งานยังไม่เลิกเลย แต่ไม่เป็นไร อยู่ไปสักพักคงหาทางได้สิน่า ผมได้คิดเมนูอาหารไว้แล้วว่าจะไปกินอะไรที่บ้านบ้าง แล้วค่อยเล่าให้ฟัง