เพียงคำ
..คำพูดเพียงน้อยนิดที่ทำร้ายจิตใจใครสักคน
เปรียบเหมือนลมหนาวที่พัดผ่านมาพร้อมกับฝุ่นธุลี
ฝากเอาไว้เพียงรอยน้ำตาที่จะเกิดปฏิกิริยาสะท้อนกลับ
ด้วยการเอาน้ำตาชะล้างฝุ่นออกจากดวงตาที่พร่าแดง
และสายลมที่หนาวเหน็บฝากไว้กับผิวกาย แทรกซึมเข้าสู่ใจ
ให้รู้สึกทดท้อที่จะก้าวขาสั่นๆ ต่อไป
...หากใครสักคน...สักคนถ้ามี...
เห็นใครคนนี้นั่งขดตัว อย่างหนาวเหน็บพร้อมดวงตาพร่าเลือน
อย่าลืมส่งผ้าห่มนุ่มหนาให้สักผืน
มืออุ่นเช็ดน้ำตาให้สักครั้ง
และจับมือเค้าให้ลุกขึ้นสักนิดเพื่อก้าวต่อ
ก้าวต่อด้วยกำลังใจของใครสักคน...
...วันที่ลมเย็นกับสายฝนพัดผ่านมาให้สะกิดใจ...
อ่านแล้วหนาวเชียวว +
ใช่ค่ะนี่คือความจริงขอบคุณคะที่แบ่งบันถึง……
เยี่ยมยอด
เขียนเก่งจิงๆ.....
ชีวิตเป็นเรื่องเศร้า..แค่บางครั้ง