เด็กเล็กชอบฟังนิทาน
คุณครูรัชนีที่เคารพ
คณะนักวิจัยยังจำได้ถึงวันที่มารับฟังความก้าวหน้าในการดำเนินกิจกรรมการจัดการความรู้ของโรงเรียน
ในฐานะที่คุณครูเป็นบุคคลแรกจากโรงเรียนที่เขียนบล็อกนี้จึงอยากจะให้คุณครูเล่าต่ออีกค่ะ เพราะเห็นเขียนไว้ว่าเด็กเล็กชองฟังนิทาน อยากให้สอนพวกเราที่ไม่เคยสอนเด็กเล็กว่ามีเทคนิคการเรียกความสนใจได้อย่างไร ใช้ภาษาแบบไหนเด็กจะชอบและเข้าใจและมีวิธีการสอดแทรกความรู้ได้แบบไหนบ้าง
ลองปรึกษาทางเขตถึงวิธีการใส่ข้อความในบล็อกนะคะ
ผมชอบเล่านิทานให้เด็กฟัง แล้วก็อยากได้นิทานไทยสั้นๆ ให้ข้อคิดคล้ายๆ นิทานอีสป แต่ค้นในเน็ตไม่ค่อยเจอ ที่เจอก็ไม่ค่อยสร้างสรรค์ คุณครูมีนิทานสนุกแบ่งปันกันบ้างไหมครับ
ขอขอบคุณคณะนักวิจัยที่แนะนำให้ครูรัชนีลงข้อความในบล็อกอีกครั้งนะคะ นิทานของครูรัชนีจะเป็นนิทานที่เกี่ยวกับตัวเด็ก ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ครูสังเกตพฤติกรรมประจำวันของเด็กๆ ดังตัวอย่างต่อไปนี้
"วันหนึ่ง พระอินทร์ที่อยู่บนสวรรค์ได้มองผ่านก้อนเมฆลงมายังโลกมนุษย์ ก็พบโรงเรียนแห่งหนึ่งที่มีขยะมากมายเหลือเกิน พระอินทร์จึงบอกกับเทวดาว่า "ให้พวกเจ้าลงไปดูซิ ว่าทำไมโรงเรียนแห่งนี้จึงมีแต่ขยะเกะกะมากมายจังเลย" แล้วเทวดาก็เหาะลงมายังโลกมนุษย์ ขณะที่ท่านเทวดากำลังเดินดูบริเวณโรงเรียนอยู่นั้น ท่านเทวดาก็เห็นเด็กชายธนภูมิและเด็กชายนนทวัฒน์ (นักเรียนชั้นอนุบาล2) กำลังทิ้งถุงขนมและแก้วน้ำแข็งลงบนพื้น ท่านเทวดาก็บอกให้เด็กทั้ง 2 คนเก็บถุงขนมกับแก้วน้ำนั้นไปทิ้งลงถังขยะ แต่เด็กทั้งสองกลับวิ่งหนี ท่านเทวดาจึงรีบกลับขึ้นไปรายงานพระอินทร์ที่อยู่บนสวรรค์ทันที
ในคืนนั้น เด็กทั้ง 2 คน ก็ฝันว่า ตามตัวของเขามีแต่ขยะเต็มไปหมด ภายในบ้านและในที่นอนก็มีแต่ขยะ เวลารับประทานอาหารก็เห็นแต่ขยะอยู่เต็มจานอาหาร ในความฝันเด็กทั้ง 2 คน นั่งร้องไห้อย่างน่าสงสารมาก
ตื่นขึ้นมาตอนเช้า เด็กทั้ง 2 คนก็อาบน้ำ ล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็แต่งตัวไปโรงเรียน พอมาถึงโรงเรียนพวกเขาก็นำเรื่องราวในความฝันมาเล่าให้คุณครูฟัง ครูจึงบอกเด็กทั้ง 2 คนว่า "ถ้าหนูทิ้งขยะลงในถังขยะ ตามตัวของหนูก็จะไม่มีขยะ ทั้งในบ้านและในที่นอนก็ไม่มีขยะ ถ้าหนูอยากให้บ้านและโรงเรียนของหนูสะอาด หนูจะต้องทิ้งขยะลงถังขยะให้เรียบร้อย แล้วหนูก็จะเป็นที่รักของคุณพ่อคุณแม่ คุณครู และเพื่อนๆ เพราะหนูเป็นเด็กดี และหนูก็จะมีเพื่อนเล่นมากมายเลยนะจ๊ะ"
ตั้งแต่นั้นมา เด็กชายธนภูมิ และเด็กชายนนทวัฒน์ นักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 1 ก็ทิ้งขยะลงในถังขยะทุกครั้ง
หลังจากที่ครูเล่านิทานที่เกี่ยวกับพฤติกรรมที่พบเห็นในแต่ละวันของเด็กๆ ทำให้พฤติกรรมต่างๆ เหล่านี้ลดลง เพราะเด็กๆ จะช่วยเตือนเพื่อนๆ และเด็กก็สามารถเล่าเรื่องสั้นๆ ของตนเอง จากจินตนาการของเขาเองได้
สำหรับในปีการศึกษา 2550 ครูรัชนีได้ประจำชั้นอนุบาลปีที่ 1 ก็นำนิทานมาเล่าให้เด็กฟังอีก จากการสังเกตพฤติกรรมของเด็ก เด็กอายุ 4 ปี ไม่ค่อยอยู่นิ่ง และไม่ให้ความสนใจในนิทานมากนัก ครูจึงเปลี่ยนวิธีโดยการนำเพลงมาพัฒนาความคิดของเด็ก และส่งเสริมเรื่องเล่าของเด็กอายุ 4 ปี โดยการเล่านิทานสลับกับเพลง จากการสังเกต 2 สัปดาห์ เด็กจะชอบเพลงมากกว่า แต่การฟังนิทานของเด็กก็ยังมีความสุข สนุกสนานอยู่
ลองศึกษาวิธีการลงบล็อกใหม่นะคะ จะได้เก็บไว้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน ที่ทำอยู่มันแปลกๆยังไงชอบกล แต่ก็ดีนะได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้เหมือนกัน
จะนำนทานเป็นแนวทางสอนเด็กเพื่อให้เด็กมีวินัยในการเก็บขยะและทิ้งขยะลงในถัง
ขอบคุณค่ะ
อยากได้นิทานเกี่ยวกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอ่ะค่ะ
จะเอาไปทำงาน ,,
# หัวข้อ
**ตัวหนา**
*ตัวเอียง*
[ลิงก์](url)
- รายการ
> อ้างอิง
คุณครูรัชนีที่เคารพ
คณะนักวิจัยยังจำได้ถึงวันที่มารับฟังความก้าวหน้าในการดำเนินกิจกรรมการจัดการความรู้ของโรงเรียน
ในฐานะที่คุณครูเป็นบุคคลแรกจากโรงเรียนที่เขียนบล็อกนี้จึงอยากจะให้คุณครูเล่าต่ออีกค่ะ เพราะเห็นเขียนไว้ว่าเด็กเล็กชองฟังนิทาน อยากให้สอนพวกเราที่ไม่เคยสอนเด็กเล็กว่ามีเทคนิคการเรียกความสนใจได้อย่างไร ใช้ภาษาแบบไหนเด็กจะชอบและเข้าใจและมีวิธีการสอดแทรกความรู้ได้แบบไหนบ้าง
ลองปรึกษาทางเขตถึงวิธีการใส่ข้อความในบล็อกนะคะ
ผมชอบเล่านิทานให้เด็กฟัง แล้วก็อยากได้นิทานไทยสั้นๆ ให้ข้อคิดคล้ายๆ นิทานอีสป แต่ค้นในเน็ตไม่ค่อยเจอ ที่เจอก็ไม่ค่อยสร้างสรรค์ คุณครูมีนิทานสนุกแบ่งปันกันบ้างไหมครับ
ขอขอบคุณคณะนักวิจัยที่แนะนำให้ครูรัชนีลงข้อความในบล็อกอีกครั้งนะคะ นิทานของครูรัชนีจะเป็นนิทานที่เกี่ยวกับตัวเด็ก ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ครูสังเกตพฤติกรรมประจำวันของเด็กๆ ดังตัวอย่างต่อไปนี้
"วันหนึ่ง พระอินทร์ที่อยู่บนสวรรค์ได้มองผ่านก้อนเมฆลงมายังโลกมนุษย์ ก็พบโรงเรียนแห่งหนึ่งที่มีขยะมากมายเหลือเกิน พระอินทร์จึงบอกกับเทวดาว่า "ให้พวกเจ้าลงไปดูซิ ว่าทำไมโรงเรียนแห่งนี้จึงมีแต่ขยะเกะกะมากมายจังเลย" แล้วเทวดาก็เหาะลงมายังโลกมนุษย์ ขณะที่ท่านเทวดากำลังเดินดูบริเวณโรงเรียนอยู่นั้น ท่านเทวดาก็เห็นเด็กชายธนภูมิและเด็กชายนนทวัฒน์ (นักเรียนชั้นอนุบาล2) กำลังทิ้งถุงขนมและแก้วน้ำแข็งลงบนพื้น ท่านเทวดาก็บอกให้เด็กทั้ง 2 คนเก็บถุงขนมกับแก้วน้ำนั้นไปทิ้งลงถังขยะ แต่เด็กทั้งสองกลับวิ่งหนี ท่านเทวดาจึงรีบกลับขึ้นไปรายงานพระอินทร์ที่อยู่บนสวรรค์ทันที
ในคืนนั้น เด็กทั้ง 2 คน ก็ฝันว่า ตามตัวของเขามีแต่ขยะเต็มไปหมด ภายในบ้านและในที่นอนก็มีแต่ขยะ เวลารับประทานอาหารก็เห็นแต่ขยะอยู่เต็มจานอาหาร ในความฝันเด็กทั้ง 2 คน นั่งร้องไห้อย่างน่าสงสารมาก
ตื่นขึ้นมาตอนเช้า เด็กทั้ง 2 คนก็อาบน้ำ ล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็แต่งตัวไปโรงเรียน พอมาถึงโรงเรียนพวกเขาก็นำเรื่องราวในความฝันมาเล่าให้คุณครูฟัง ครูจึงบอกเด็กทั้ง 2 คนว่า "ถ้าหนูทิ้งขยะลงในถังขยะ ตามตัวของหนูก็จะไม่มีขยะ ทั้งในบ้านและในที่นอนก็ไม่มีขยะ ถ้าหนูอยากให้บ้านและโรงเรียนของหนูสะอาด หนูจะต้องทิ้งขยะลงถังขยะให้เรียบร้อย แล้วหนูก็จะเป็นที่รักของคุณพ่อคุณแม่ คุณครู และเพื่อนๆ เพราะหนูเป็นเด็กดี และหนูก็จะมีเพื่อนเล่นมากมายเลยนะจ๊ะ"
ตั้งแต่นั้นมา เด็กชายธนภูมิ และเด็กชายนนทวัฒน์ นักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 1 ก็ทิ้งขยะลงในถังขยะทุกครั้ง
หลังจากที่ครูเล่านิทานที่เกี่ยวกับพฤติกรรมที่พบเห็นในแต่ละวันของเด็กๆ ทำให้พฤติกรรมต่างๆ เหล่านี้ลดลง เพราะเด็กๆ จะช่วยเตือนเพื่อนๆ และเด็กก็สามารถเล่าเรื่องสั้นๆ ของตนเอง จากจินตนาการของเขาเองได้
สำหรับในปีการศึกษา 2550 ครูรัชนีได้ประจำชั้นอนุบาลปีที่ 1 ก็นำนิทานมาเล่าให้เด็กฟังอีก จากการสังเกตพฤติกรรมของเด็ก เด็กอายุ 4 ปี ไม่ค่อยอยู่นิ่ง และไม่ให้ความสนใจในนิทานมากนัก ครูจึงเปลี่ยนวิธีโดยการนำเพลงมาพัฒนาความคิดของเด็ก และส่งเสริมเรื่องเล่าของเด็กอายุ 4 ปี โดยการเล่านิทานสลับกับเพลง จากการสังเกต 2 สัปดาห์ เด็กจะชอบเพลงมากกว่า แต่การฟังนิทานของเด็กก็ยังมีความสุข สนุกสนานอยู่
ลองศึกษาวิธีการลงบล็อกใหม่นะคะ จะได้เก็บไว้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน ที่ทำอยู่มันแปลกๆยังไงชอบกล แต่ก็ดีนะได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้เหมือนกัน
จะนำนทานเป็นแนวทางสอนเด็กเพื่อให้เด็กมีวินัยในการเก็บขยะและทิ้งขยะลงในถัง
ขอบคุณค่ะ
อยากได้นิทานเกี่ยวกับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอ่ะค่ะ
จะเอาไปทำงาน ,,