จุดยืนของสื่อหนังสือพิมพ์ ทำเพื่ออะไรครับ หนังสือพิมพ์สร้างขึ้นมาเพื่อรับใช้สังคมใช่ไหมครับ หรือว่ามีเป้าหมายอย่างไรครับ ผมไม่ทราบนะครับ ว่าการที่เราพาดหัวข่าวให้น่าเร้าใจแบบฆ่าโหดเหี้ยม หั่นศพ หรือชู้รักเพลิงแค้น แดนสวรรค์ อะไรทำนองนี้ จะส่งผลดีกับคนไทยแค่ไหนครับ เพราะยังไงเจ้าหน้าที่บ้านเมืองก็รับรู้และต้องจัดการตามกฏหมายอยู่แล้ว

สวัสดีครับทุกท่าน

             ผมจะตั้งคำถามเกือบทุกๆ ครั้งเวลาอ่านหนังสือพิมพ์ไทยทั้งผ่านกระดาษหรือทางอินเตอร์เน็ต ว่าด้วยข่าวหน้าแรก การพาดหัวข่าว รายละเอียดของข่าวหน้าแรก คุณคิดกันว่าอย่างไรครับ ที่เป็นอยู่ปัจจุบันนะครับ (ผมไม่ใช่นักข่าว หรือจบทางข่าว แต่อยากจะเห็นอะไรในอีกมุมมองหนึ่งเท่านั้น ดังนั้นขออนุญาตพูด และฝันในเรื่องนี้นะครับ)

             จุดยืนของสื่อหนังสือพิมพ์ ทำเพื่ออะไรครับ หนังสือพิมพ์สร้างขึ้นมาเพื่อรับใช้สังคมใช่ไหมครับ หรือว่ามีเป้าหมายอย่างไรครับ ผมไม่ทราบนะครับ ว่าการที่เราพาดหัวข่าวให้น่าเร้าใจแบบฆ่าโหดเหี้ยม หั่นศพ หรือชู้รักเพลิงแค้น แดนสวรรค์ อะไรทำนองนี้ จะส่งผลดีกับคนไทยแค่ไหนครับ เพราะยังไงเจ้าหน้าที่บ้านเมืองก็รับรู้และต้องจัดการตามกฏหมายอยู่แล้ว

             เป็นไปได้ไหมหากเราจะลงหน้าแรก ด้วยสิ่งดีๆ เช่นแนะนำคนดีคนไทย วันละคน ภาคละคน ส่วนละคน มุมมองของคนไทยจากอาชีพต่างๆ ต่อสังคมไทย แบบเอาเรื่องที่น่ายกย่องมาชี้ประเด็นให้คนทำความดีกัน ทำงานเพื่อสังคม ปลูกฝังคนในสังคม จะเป็นไปได้ไหม เพราะหนังสือพิมพ์นั่นคือผลาญทรัพยากรโลกในเรื่องของกระดาษด้วยส่วนหนึ่ง ผมคิดว่าการขายข่าวนั่นก็ดีครับ เป็นประโยชน์ต่อกลุ่มธุรกิจของ นสพ. แต่เราควรจะมีส่วนทำอย่างไรให้ นสพ. มีส่วนช่วยเกื้อกูลสังคมในทางที่ดี ได้ไหมครับ

              ว่าแล้วผมจะยกตัวอย่างในเยอรมัน (อีกแล้วครับ เดี๋ยวคุณจะว่า อะไรๆ ก็เยอรมัน อิๆ ผมจะยกตัวอย่างแต่ที่ดีๆ ของเค้า หากนำไปประยุกต์ใช้ได้กับบ้านเรา ควรจะทำหรือไม่ ก็ต้องคิดดูครับ คนทำงานสื่อในเมืองไทย เก่งๆ กันทุกคนครับ) ในเยอรมันเอง สื่อ นสพ. ออกหน้าแรกส่วนใหญ่เป็นการรายงานความเคลื่อนไหวในแต่ละวัน ในภาพรวม ในรัฐ หรือในพื้นที่เล็กๆ แล้วแต่เป้าหมายของ นสพ. นั้นๆ ส่วนข่าวที่ใครยิงใคร ฆ่าใคร นั้นไปอยู่ในหน้าอื่นๆ แล้วภาพเล็กๆ เค้าไม่ได้ให้ความสำคัญมากๆ เหมือนบ้านเรา

              ส่วนหนังสือพิมพ์แบบนินทา ซุบซิบ ในเยอรมันก็มีครับแต่มีน้อยครับ และจากการที่ผมถามเพื่อน นศ. ด้วยกัน เค้าไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือพิมพ์แบบนั้นซักเท่าไหร่

              หนังสือพิมพ์นั้น หากจะเปรียบเหมือน หนังสือดีๆ ก็ได้ครับ จะเป็นเหมือนการนำเสนอเกร็ดดีๆ ก็ได้ครับ ที่เกิดทั่วประเทศ ผมว่าเป็นสิ่งท้าทายสำหรับนักข่าว ในการเขียนข่าวที่จะเขียนอย่างไรในเรื่องดีๆ ให้คนหันมาสนใจ นับว่าเป็นเรื่องท้าทาย ลองทำกันดูซิครับ ผมอยากรู้เหมือนกันว่า หนังสือพิมพ์นั้นจะเจ๊งไหมครับ ยอดขายจะตกไหม อิๆ ลองพาดหัวข่าวดูซักวันก็ได้ครับ ในแต่ละเดือน หรือหนึ่งสัปดาห์ แล้วดูว่าหนังสือพิมพ์เหลือมากไหมในวันนั้น แล้วคุณค่าในเนื้อหาของหนังสือพิมพ์ไม่น่าจะอยู่แค่ข่าวในวันเดียวเท่านั้น ข่าวหรือบทความดีๆนั้นน่าจะตราตรึงในหัวใจผู้อ่าน ในทางที่ดีๆ มีแรงจูงใจในการทำดีด้วย หรือว่ามาร่วมกันสร้างงานเพื่อส่วนรวมกันด้วย นอกจากแม่ค้าขายกล้วยทอดจะนำไปห่อตอนขายของหรือขนมนะครับ (แต่ใครไปซื้อกินต้องระวังสารโลหะหนักแถมไปด้วยนะครับ ตอนเด็กๆเห็นตัวหนังสือติดที่ขนมกล้วยทอดเลย อิๆ)

              บทความนี้ ผมเขียนเพราะมันค้างคาในใจมากนาน มากแล้วครับ ว่าเราเปลี่ยนแนวทางได้อย่างไรบ้าง 

แล้วคุณหล่ะครับ คิดอย่างไร.......  วันหน้าผมจะพูดถึง ทีวีไทยในฝันบ้าง

มีหนังสือพิมพ์ไทยฉบับไหนตรงตามที่ผมฝันไว้บ้างครับ ที่มีแต่ข่าวดีๆ ในหน้าแรก ยกย่องและนำพาสังคมสู่อีกยุคหนึ่ง ยุคใหม่ ช่วยกระซิบฝากข้อความไว้ด้วยนะครับ

ขอบคุณมากๆครับ

เม้ง สมพร ช่วยอารีย์