ทำดีได้ไม้ต้องอายใคร

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">      น้องนกน้อยเป็นเด็กต่างจังหวัดที่เข้ามาศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ ในขณะนั่งรถโดยสารกลับที่พัก  น้องนกน้อยต้องนั่งแยกกับเพื่อนๆ ที่นั่งอยู่ด้านหลังรถประจำทางสายนั้น</p>

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลังจากรถโดยสารจอดรับผู้โดยสารในป้ายแห่งหนึ่ง ด้วยเหตุบังเอิญที่นั่งผู้โดยสารเต็มพอดี  มีเพียงนักศึกษาหญิงคนหนึ่งต้องขึ้นมายืนอยู่เพียงคนเดียวน้องนกน้อยนั่งอยู่ใกล้นักศึกษาหญิงคนนั้นและรู้สึกตะขิดตะขวงใจที่เห็นสุภาพสตรีต้องยืนอยู่คนเดียวโดยไม่มีใครลุกขึ้นให้นั่ง  หลังจากตัดสินใจอยู่นานน้องนกน้อยจึงรวบรวม"ความกล้า"แล้วก็ลุกขึ้นให้นักศึกษาหญิงคนนั้นนั้ง จากนั้นจึงหันไปมองเพื่อนๆด้านหลังว่านั่งกันอยู่ตรงไหนบ้าง คิดในใจว่าเดี่ยวจะไปนั่งด้วยทันใดนั้นเองน้องนกน้อยก็ได้ยินเสียงผู้โดยสารชาย ท่านหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจทำน้องว่า น้องนกน้อยทำดีเพื่ออยากจะได้หน้า  สายตาทุกคู่จึงหันมามองน้องนกน้อยนาทีนั้น น้องนกน้อยรู้สึกอายมาก อายชนิดที่ว่าอยากจะแทรกพื้นรถโดยสารหนี  </p>

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">น้องนกน้อยคิดในใจว่า น้องนกน้อยรู้แล้วละว่า ทำไมคนสมัยนี้ ถึงได้ใจดำกันนักน้องนกน้อยจึงสัญญากับตัวเองว่า ต่อไปนี้น้องนกน้อยจะไม่ลุกให้ใครนั่งอีกถ้าไม่ใช่คนแก่หรือเด็กตัวเล็กๆ จนกระทั่งวันหนึ่งน้องนกน้อยโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่  น้องนกน้อยจึงคิดได้ว่า การทำความดีนั้น ทำได้โดยไม่ต้องอายใครเมื่อเราจะทำตัวเป็น"คนดี"แล้วทำไมเราต้องอาย  คนที่"ดีน้อย"ด้วยเล่า
      
     การทำความดีเล็กๆน้อยๆ อย่างเช่นช่วยถือของให้  เห็นเด็ก คนชราหรือสุภาพสตรียืนอยู่ แล้วเราลุกให้เค้านั่งการที่เราแยกขยะก่อนทิ้ง หรือแม้แต่กระทั่งเห็นขยะหล่นอยู่บนพื้นแล้วเราก้มลงเก็บนั้นมีผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อสังคมและประเทศชาติของพวกเราเลยทีเดียวดังกับคำที่กล่าวว่า "เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว"
      
      สมมุติว่า ต่างคนต่างแยกขยะก่อนทิ้งหรือเห็นขยะตกอยู่แล้วเราช่วยกันเก็บ หากทุกคนทำแบบเดียวกันหมดรัฐบาลจะประหยัดเงินค่าทำความสะอาดและทำลายขยะได้อย่างมากมายมหาศาล ที่สำคัญเราจะสามารถลดภาวะโลกร้อนได้อย่างมากมาย</p>

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> หากตอนนี้เราอายหรือไม่กล้า แม้จะกระทำความดี ในเรื่องเล็กๆน้อยๆเหล่านี้โดยที่คิดว่าเป็นเรื่องยากที่จะทำ เช่นกลัวเหนื่อย กลัวสกปรก กลัวไม่พบถังขยะหรือกลัวแม้กระทั่งสายตาคนมอง กลัวฯลฯ..(ลองทดสอบกับตัวเองดูครับมือสกปรกล้างได้แต่"ใจสกปรก"ล้างยากครับ)จนเราละเลยเรื่องง่ายๆเหล่านี้ไปหรือไม่ได้กระทำความดีจนเกิดเป็นนิสัย  </p>

 หากวันหนึ่งเรา โตขึ้นเป็นผู้ใหญ่มีโอกาสได้ทำงานในหน่วยงานแห่งหนึง แล้วพบว่าในหน่วยงานนั้นมีการทุจริตคอรัปชั่นขึ้นมา เราก็จะไม่มีความกล้าและพลังของความดีพอที่จะทำความดี เรื่องใหญ่ที่อาจจะถึงชีวิต  หรือไม่ก็อาจจะเห็นดีเห็นงามกับการกระทำที่ผิดนั้นไปด้วยเหมือนกับที่เรา เห็นขยะตกอยู่บนพื้นแล้วไม่เก็บนั่นเอง
     
      การเริ่มสะสมความดีจากความดีชิ้นเล็ก ชิ้นน้อยนี้จะเป็นภูมิคุ้มกันที่สร้าง"เกราะกายสิทธ์"ป้องกันความชั่วร้ายต่างๆ  ไม่ให้เกิดขึ้นในใจเรา ยิ่งสะสมมากพลังก็ยิ่งมาก
                          
คนดีต้องใช้ใน"ปัญญา"การทำความดี  มิเช่นนั้นแล้ว คนดีจะอยู่ดี.........ได้ไม่นาน ทำดีได้ไม้ต้องอายใคร ปล.ขยะชิ้นนั้นอาจสะสมจนกระทั่งท่อระบายน้ำอุดตันและเกิดปัญหาน้ำท่วมเมืองหากลอยลงสู่ทะเลอาจจะทำให้สัตว์ทะเลบางชนิดสูญพันธ์...ฯลฯ  อย่ารอให้น้ำท่วมโลกเนื่องจากปัญหาโลกร้อน เราจึงสะดุ้งตื่นกันซึ่งสะเทือนถึงดวงดาวจริงๆ</span></font></font></span></span>