สวัสดีครับคุณ ก๊วนคุณสะอาดสองแคว

ดีแล้วครับที่คุณนักการเมี่ยงรู้สึกผิด และยังคงมีเหตุการณ์นั้นอยู่ในใจ เพราะเราจะ

ไม่พลาดทำ ในสิ่งที่ไม่ควร และ

ไม่พลาดที่จะทำ ในสิ่งที่ควรอีก

มีเรื่องเล่าจากพระท่านหนึ่งท่านได้เล่าว่า

ผู้หญิงคนหนึ่งมีความทุกข์และรู้สึกผิดมาตลอดชีวิต เนื่องจากตนได้ขับรถไปเกิดอุบัติเหตุ จนทำให้เพื่อนรักต้องเสียชีวิตถึงสองคน ส่วนตัวเองรอดเพียงคนเดียว ทั้งๆที่ในตอนแรกเพื่อนของเธอไม่ได้อยากจะเดินทางไปกับเธอเลย และเธอก็เป็นคนคะยั้นคะยอแกมบังคับให้เพื่อนไปกับเธอและก็ประสบอุบัติเหตุและทำให้เพื่อนของเธอต้องเสียชีวิตในที่สุด 

เหตุการณ์นั้นเป็นเหมือนหนามที่ทิ่มแทงใจอยู่ตลอดเวลา แม้จะเป็นเวลาหลายปีแล้ว แต่เธอก็ยังคงรู้สึกผิดและมีความทุกข์อยู่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา แม้ใครๆจะบอกว่ามันเป็นเพียงอุบัติเหตุแต่ก็มิอาจทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นเลย

จนกระทั่งเธอไมพบพระรูปนี้ เธอได้เล่าสิ่งที่อยู่ในใจให้ท่านฟัง คำที่ทำให้เธอต้องอึ้งไปก็คือ สมควรแล้วที่เธอรู้สึกจะรู้สึกผิด เพราะส่วนใหญ่ หากไปเล่าความทุกข์ในใจให้ใครฟัง เขาจะปลอบว่ามันไม่ใช่ความผิดของเธอ มันเป็นอุบัติเหตุ

จากนั้นท่านจึงแนะนำให้เธอไปทำงานอาสา ช่วยดูแลผู้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ความทุกข์ที่เกิดขึ้นตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมานั้น ก็ได้แปรเปลี่ยนเป็นความสุขที่เกิดจากการเป็นผู้ให้และการทำความดีในที่สุด

หากถอดรหัสธรรมแล้ว การที่เรารู้สึกผิด สำนึกผิดและตั้งใจที่จะไม่ทำมันอีก ก็เป็นเหมือนการขอศีลในวันอุโบสถน์ เมื่อพระทำผิดศีลนั่นเอง

นี่กระมัง จึงเป็นเหตุที่ว่า ทำไมเวลาพระทำผิดศีลจึงขอศีลได้อีกและการที่พระต้องมีศีลมากมาย สองสามร้อยข้อนั้น ก็จะทำให้ต้องเจริญสติในชีวิตประจำวันอย่างยิ่ง ที่จะไม่พลาดทำผิดศีลข้อใดข้อหนึ่งไป