ขอฝากบทเรียนนี้ไปถึงผู้ที่จัดกิจกรรมต่างๆได้ใช้เป็นอุทาหรณ์สอนใจ และข้อควรระวังในการจัดกิจกรรมต้องใส่ใจในปลอดภัยและรายละเอียดของผู้ร่วมกิจกรรมให้มากๆ

    วันนี้มีเรื่องราวของชมรมผู้สูงอายุตำบลบ้านกร่างมาเล่าสู่กันฟัง เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2550 ชุมชนคนบ้านกร่างของเราได้รับความกรุณาจาก องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกร่าง จัดสรรงบประมาณเพื่อให้ผู้สูงอายุได้ไปทัศนศึกษาตามสถานที่ต่างๆปีละ ครั้ง ซึ่งในปีนี้ทางชมรมผู้สูงอายุและชมรมออกกำลังกายที่ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ  มีมติขอไปศึกษาดูงานจังหวัดชลบุรี ซึ่งก็ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี กำหนดการที่พูดคุยกันไว้คือศึกษาชีวิตของสัตว์ทะเลที่สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล มหาวิทยาลัยบูรพา อ.บางแสน  .ชลบุรี จากนั้นก็พาไปเที่ยวชมบรรยากาศชายทะเลบางแสน ก่อนกลับบ้าน   ระหว่างการเดินทางจากบ้านกร่างถึง จ.หวัดชลบุรี มีฝนตกตลอดทางทำให้กังวลไปต่างๆนาๆทั้งอุบัติเหตุ เล่นน้ำทะเลไม่ได้ ไม่เป็นไปตามที่ความคาดหวังไว้ แต่ท้ายที่สุดก็ประสลผลสำเร็จดังที่ตั้งใจไว้ การดูงานครั้งนี้มีเรื่องราวให้ตื่นเต้นอยู่ สองเรื่อง    เรื่องแรก เกิดขึ้นเมื่อเวลาประมาณ 02.00 น เมื่อถึง พยุหะคีรี  จ.นครสวรรค์ มีเจ้าหน้าที่ทหาร ขอตรวจหลักฐานโครงการ  และบัตรประชาชนผู้นำคณะศึกษาดูงาน  ต้องขอบคุณหมอจอย (แสงทอง)มากๆที่นำเอกสารทุกอย่างติดมาด้วย  จึงไปต่อได้  เฮ้อ....โล่งอกไปที <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เรื่องที่สอง เกิดขึ้นเมื่อคณะของเราถึงชายหาดบางแสนทุกคนตื่นเต้น มีความสุขที่จะได้ชมธรรมชาติของท้องทะเลและเตรียมตัวเล่นน้ำ น้าดาถามขึ้นมาว่าป้าเอียงกับป้าฮงไปไหนเนี่ย   ถามใครก็ไม่มีใครรู้ จึงเกิดความวุ่นวายขึ้นเล็กน้อยมีผู้เห็นคุณป้าทั้งสองขึ้นรถแล้วที่ ม.บูรพา แล้วลงไปโทรศัพท์หาลูกแล้วก็ไม่เห็นป้าทั้งสองคนอีก  หมอจอย  หมอพร และน้องขวัญ จึงขึ้นรถโดยสารกลับไปที่สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล ซึ่งก็ได้พบคุณป้าทั้งสองนั่งอยู่ใต้ต้นไม้  ความรู้สึกที่คุณหมอเห็นคุณป้าทั้งสองพวกเราดีใจและร้องด้วยความดีใจสุดๆแต่สิ่งที่คุณหมอทั้งสามได้รับกลับมาก็คือความเฉยเมย กับคำพูดที่ว่า ฉันขอกระเป๋าฉันจะกลับบ้านทุกคนอึ้งพูดไม่ออกพาคุณป้ากลับมาที่รถ สมาชิกต่างพากันเข้ามาดูแลเทคแคร์คุณป้าทั้งสอง จนทุกอย่างผ่านไปด้วยดี จนกลับถึงบ้านด้วยความเข้าใจกัน  เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นบทเรียนที่ยิ่งใหญ่สำหรับทุกคนในคณะ   ทุกคนพร้อมรับผิดชอบในเหตุการณ์และขอโทษคุณป้าทั้งสอง  หลังจากนั้นก่อนรถออกทุกครั้งทุกคนจะช่วยกันสำรวจบุคคลที่มาด้วยกันอย่างรอบคอบ  </p>     สุดท้ายขอฝากบทเรียนนี้ไปถึงผู้ที่จัดกิจกรรมต่างๆได้ใช้เป็นอุทาหรณ์สอนใจ และข้อควรระวังในการจัดกิจกรรมต้องใส่ใจในปลอดภัยและรายละเอียดของผู้ร่วมกิจกรรมให้มากๆ <p>ศิริรัตน์  รายงาน</p>