เรียนรู้การเปลี่ยนแปลงของกาย...ใจขณะทำงาน

สัปดาห์สุดท้ายของเดือนเมษายนที่ผ่านมา ส่วนงานที่ดูแลด้านการเรียนรู้ของบริษัท ได้จัดให้มีการออกไปเรียนรู้นอกสถานที่ ณ.ค่ายร่มธรรมที่ อ.ปากช่อง โดยการดูแลของอาจารย์ วรภัทร  ซึ่งปกติแล้วก็ได้เจออาจารย์โดยเฉลี่ยเดือนละครั้ง ครั้งนี้ถือว่าแปลกใหม่เพราะเป็นการเรียนรู้นอกสถานที่ ที่แห่งนี้อาจารย์เล่าให้ฟังว่า ปู่ติ๊ก ซึ่งทำงานอยู่ที่ปูนซิเมนต์ไทยยกให้อาจารย์เพื่อทำเป็นที่อบรม...และเรียนรู้ ซึ่งนับว่าเป็นคนที่เสียสละเป็นอย่างยิ่ง สถานที่ดีบรรยากาศเยี่ยมเหมาะแก่การหลีกหนีความวุ่นวาย  จำนวนคนทั้งหมดที่ไปกันในครั้งนี้ 40 คนก็ถือว่ามากพอสมควร แต่ก็มีความสะดวกเพราะว่าห้องนำเพิ่งสร้างใหม่เราก็เป็นรุ่นแรกที่เข้ามาใช้บริการ อาจารย์กำลังจะทำบ้านดินและถือเป็นโอกาสให้ทุกคนมาร่วมกันออกแรงและเรียนรู้....อาจารย์บอกว่าที่บริษัทเป็นรุ่นแรกที่มา(รุ่นบุกเบิก) ในที่มก็แบ่งออกเป็นกลุ่มๆตามงานที่จะไปทำเป็นกลุ่มปลูกข้าว กลุ่มทำลานรอบกองไฟ กลุ่มย่ำดินสำหรับทำอิฐ กลุ่มปรับพื้นและทำที่เดินจงกรม กลุ่มทำกับข้าว และในตอนกลางคืน ก็มีการสอนการนั่งสมาธิ และการเดินจงกรม

 งานก็สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี ทุกคนมีความภาคภูมิใจในผลงานที่ได้ร่วมกันสร้างขึ้นมา แต่ว่าผลของงานคงไม่สำคัญมากเท่ากับกระบวนการเรียนรู้ที่ทุกคนได้รับ....ได้คิดก่อนที่มันจะออกมาเป็นวิธีการทำงานมันเป็นกระบวนการเรียนรู้ และเรียนรู้การเปลี่ยนแปลงของตัวเราเองเมื่อมีสิ่งที่ไม่ตรงกับความคิดเห็นเราเข้ามากระทบ เรียนรู้ที่จะจัดการกับอาการเหล่านั้น(อาการหงุดหงิด โมโห อากาศร้อน อาหารไม่อร่อย .............)ทำให้ตัวเองมีสติมาก....มากขึ้น ซึ่งนับว่าเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการทำงานร่วมกัน คนเราได้เรียนรู้ว่าการทำงานสามารถทำได้หลายวิธีไม่มีวิธีใดดีที่สุดเพียงแต่วิธีที่เราทำอยู่อาจจะเหมาะสมกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ หรืออาจจะเป็นเพราะเราไม่เคยรู้ว่ามีวิธีการอื่นๆอีก และความรู้ก็จะเกิดขึ้น คนเราจะมีความรู้ได้ต้องลงมือทำ