เพลงประทับใจ

“ฉันจะฝันถึงเธอ” 

เมื่อตะวันลับลา ฟ้าก็หมองมืดหม่น ทนเงียบเหงาอ้างว้าง

เมื่อเธอลาลับไกล กลับอุ่นไอมิสร่าง ใจฉันค้างเคียงเธอ       

       รู้หรือไม่ว่าภายในดวงตาสองนั่น ฉันได้พบความอบอุ่นใจ       

       รู้หรือเปล่าว่าข้างในรอยยิ้มของเธอ ฉันแอบเพ้อละเมอคร่ำครวญ       

      อิ่มอกอ่วนอายอยากจะบอกสักคำ ฉันได้ถลำหัวใจ ตกอยู่ในความรักเมื่อตะวันนิทรา ฟ้าจะรอพบจันทร์ ฉันจะฝันถึงเธอ 

ขอแนะนำเพลงคลาสสิคของ สุภัทรา อินทรภักดี อัลบั้ม เมื่อดอกซากุระบาน กำกับโดย ดนู ฮันตระกูล

ผู้เขียนมิได้อยู่ในห้วงของความรัก

เพียงแค่! ครั้งหนึ่งของชีวิตนั้น ก็เคยมีประสบการณ์ของ...ความรัก

ขอเริ่มต้นบล็อกด้วยกลิ่นอายเล็กๆของห้วงของความคิดถึง และก็ขอสอดแทรกเกร็ดธรรมะสักเล็กน้อยไว้เป็นแนวคิดแด่ผู้อ่าน 

นิยามความรักของแต่ละคน อาจแตกต่างกันไป

แต่คำสอนของพระพุทธองค์ ทรงตรัสเทศนาไว้ว่า

“ที่ได้มีรัก ที่นั่นมีทุกข์”

หากแต่...ที่ใดมีรักที่ประกอบด้วยเมตตากรุณา ปราศจากกิเลส...และความใคร่แล้ว ก็อาจเป็นหนทางหนึ่งที่ไม่ก่อให้เกิดทุกข์ได้

เหตุผลง่ายๆ เพียงเพราะ หากเราไม่ยึดติด เราก็จะไม่เกิดทุกข์เป็นไปตามคำกล่าวของท่านพุทธทาสที่สอนไว้ในเรื่อง “ตัวกู ของกู” ที่ไม่ให้ยึดติดในตัวกู ของกู 

ความรักอาจถูกนิยามว่าเป็นสิ่งสวยงามในสายตาของคนบางคน

แต่สำหรับข้าพเจ้าแล้ว...การได้เห็นบุคคลอันเป็นที่รักมีความสุข เห็นรอยยิ้มและแววตาแห่งความสนุกสนาน เท่านี้ก็ถือว่า เพียงพอ...

ขอแค่ได้ก้าวเดินไป แม้เป็นเส้นทางขนาน แต่เราก็ยังมองเห็นกันและกันได้ ตลอดไป

...…CT…