และเวลานี้….. ถ้าคุณคิดว่าคุณไม่มีเวลาที่จะทำอะไรดีดีให้กับคนที่คุณรัก…
บทความนี้เขียนขึ้นโดย จอร์จ คอลลิน ซึ่งเป็นดาราตลกที่โด่งดัง เขาเขียนขึ้นในวันที่ 11 กันยายน (ตึกเวิรด์เทรดถล่ม) หลังจากที่ทราบว่าภรรยาของเขาเสียชีวิตในตึกนั้นด้วย...
ผู้บันทึกได้รับ Mail จากเพื่อน หลายท่านอาจจะได้รับแล้ว บางท่านอาจจะยังไม่เคยเห็น ผมประทับใจงานเขียนชิ้นนี้เลยเอามาเผยแพร่อีกครั้งครับ
หนึ่ง....
สอง....

สาม....

สี่...

ห้า...

หก....

เจ็ด....

แปด....
เก้า....

สิบ...

ผู้บันทึกต้องขอขอบคุณคุณจอร์จ คอลลิน ที่เขียนบันทึกนี้ได้กินใจเหลือเกิน และขอขอบคุณเพื่อนที่ส่งมาให้กล่อมเกลาทัศนคติยามนี้...
แล้วท่านล่ะครับรู้สึกอย่างไรบ้างต่อบันทึกของคุณจอร์จ คอลลินนี้...
สวัสดีค่ะ รูปยัง load ไม่เสร็จเลยค่ะ มาแปะโป้งไว้ก่อนแล้วจะมาอ่านอีกทีตอนอยู่ที่ทำงานพรุ่งนี้ค่ะ
load เสร็จแล้วครับอาจารย์ กมลวัลย์
บันทึกนี้มีรูปเยอะหน่อย เลยใช้เวลาบ้างครับ
สวัสดีค่ะพี่บางทราย
แบบรอรูป load นานหน่อยค่ะ แต่คุ้มค่ารอมาก ๆ โดยเฉพาะภาพนี้ เป็นความจริงในยุคสมัยนี้จริง ๆ
สวัสดีครับน้อง
สวัสดีน้องธรรมาวุธ ครับ
มีลมหายใจอยู่ก็ใช้ชีวิตให้ดีที่สุดละครับ...พยายามไม่ยึดติด...ทำชีวิตให้มีความสุข...
...เสียดายตึกworld trade..เคยขึ้นไปเยือนสองครั้ง...พาคุณยายไปเที่ยวด้วย...ตอนนี้ไม่มีคุณยายเหมือนกัน
โอชกร
สวัสดีครับน้อง TAFS
สวัสดีน้องโอชกร - ภาคสุวรรณ
ชอบมากๆ ครับ เอาไว้เตือนให้เราใช้ชีวิตอย่างมีสติ และใช้ชีวิตให้เป็น ได้เป็นอย่างดีเลยครับ
ประโยคที่ชอบที่สุด คงจะเป็น
"ชีวิตคือห่วงโซนาทีของความสุข ไม่ใช่แค่การอยู่รอด"
ขอบคุณมากครับคุณ
บางทราย (คนเข็นครก ขึ้นภูเขา)
สวัสดีครับน้องธรรมาวุธ
สวัสดีครับน้องแก่นจัง
สวัสดีครับน้องจินตนา อิ่มรักษา
สวัสดีครับjoin_to_know
หากได้อรรถรสจากบันทึกของคุณคอลลินก็ยินดีครับ เพราะผมรับรู้ต่อแรงสะเทือนใจเขามากจริงๆ
ขอบคุณครับที่แวะมาเยือน
สวัสดีค่ะคุณ
บางทราย (คนเข็นครก ขึ้นภูเขา)