ในหนังสือชื่อ ปรัชญาฝ่ายโยคะ หรือ โยคสูตร ของมหามุนีปตัญชลี โดยศาสตราจารย์สวามี สัตยานันท ปุรี ... ในหน้า ๑๓๙-๑๔๐ มีข้อความตอนหนึ่งว่า...
....ท่านโยคี ควรสมมุติเอาว่า ไขสันหลังเป็นท่อใหญ่ท่อหนึ่ง กว้างประมาณ ๔ นิ้ว ในท่อนี้มีดอกบัวอยู่ ๕ ดอก (ตูภาพข้างกัน) ดอกที่ ๑ อยู่ที่ตอนปลายของไขสันหลัง มีกลีบอยู่ ๔ กลีบ สำเร็จด้วยโชติ ภายในดอกบัวนั้น (คือบนฝักบัว) มีบริเวณ ๔ เหลี่ยมด้านจัตุรัส สีเหลือง ภายในรูป ๔ เหลี่ยมนั้น ยังมีรูป ๓ เหลี่ยมสีแดงอีกรูปหนึ่งตั้งอยู่
ดอกที่ ๒ อยู่ตรงปลายองค์กำเนิด เป็นดอกที่มีกลีบ ๖ กลีบ บนฝักบัวมีรูปครึ่งวงกลมสีขาว
ดอกที่ ๓ ตั้งอยู่ตรงสะดือ มีกลีบ ๑๐ กลีบ บนฝักบัวมีรูป ๓ เหลี่ยมสีแดงรูปหนึ่ง
ดอกที่ ๔ ตั้งอยู่ตรงอก เป็นดอกที่มีกลีบ ๑๒ กลีบ บนฝักบัวมีรูปวงกลมสีฟ้ารูปหนึ่ง
ดอกที่ ๕ ตั้งอยู่ตรงคอ มีกลีบ ๑๖ กลีบ บนฝักบัวมีรูป ๖ เหลี่ยมสีเทา
ดอกบัว ๕ ดอกนี้ ตั้งอยู่ภายในท่อไขสันหลัง นอกเหนือไปกว่าดอกเหล่านี้ ยังมีอีก ๒ ดอก ดอกหนึ่งตั้งอยู่ตรงระหว่างคิ้ว แต่เป็นแถวเดียวกันกับดอกในท่อไขสันหลัง ดอกนี้มีกลีบ ๒ กลีบ ทุกๆ ส่วนทั้งภายในและภายนอกสำเร็จด้วยโชติ......
อนึ่ง หนังสือเล่มนี้พิมพ์โดยสำนักพิมพ์คลังวิทยา และในหน้าคำนำโดยพระยาอนุมานราชธน (เสฐียรโกเศศ) ลงวันที่ ๓๑ ม.ค. ๙๖
.....
คล้ายคลึงกับคำสอนของสำนักใด ?
.......
แต่ ปรัชญาฝ่ายโยคะนี้ มิใช่คำสอนของพระพุทธศาสนา