รำลึกการจากไป เมื่อ 41 ปีที่แล้ว ชายป่าดงพระเจ้า สกลนคร ของ จิตร ภูมิศักดิ์ นักคิดนักเขียน คนสำคัญของเมืองไทย ผู้ฝากความยิ่งใหญ่ในงานประพันธ์ และการต่อสู้

บทเพลง 

จิตร ภูมิศักดิ์ 

<p>วงคาราวาน</p>

บทประพันธ์ - เรียบเรียงเสียงประสาน  

</span><p></p><p> </p><p></p><p>เขาตายในชายป่า เลือดแดงทาดินเข็ญ ยากเย็น ข้นแค้นอับจน  
และถึงวันพราก เขาลงมาจากยอดเขา ใต้เงา มหานกอินทรี
ล้อมยิงโดยกระหยิ่ม อิ่มในเหยื่อตัวนี้ โชคดี สี่ขั้นพันดาว

ศพคนนี้ นี่หรือคือจิตร ภูมิศักดิ์ ตายคาหลักเขตป่ากับนาคร
เหมือนดาวร่วงหล่น ความเป็นคนล่วงหาย ก่อนตาย จะหมายสิ่งใด

แสนคนจนยากสิบคนหาก รวยหลาย อับอาย แก่หล้าฟ้าดิน
เขาจึงต่อสู้อยู่ข้างคนทุกข์เข็ญ ได้เห็น ได้เขียนพูดจา

คุกขังเขาได้ แต่หัวใจอย่าปรารถนา เกิดมา เข่นฆ่าอธรรม
แล้วอำนาจเถื่อน มาบิดเบือนบังหน กี่คนย่อยยับ อัปรา

สองพันห้าร้อยแปด เมฆดำปกคลุมฟ้า ด้วยฤทธา มหานกอินทรี
ร้างเมือง ไร้บ้าน ออกทำการป่าเขา เสี่ยงเอา ชีวีมลาย

พฤษภาห้าร้อยเก้า แดดร่มเงาจางหาย เขาตายอยู่ข้างทางเกวียน
ศพคนนี้นี่หรือคือจิตร ภูมิศักดิ์  ตายคาหลักเขตป่ากับนาคร

เขาตายในชายป่า เลือดแดงทาดินอีสาน
อีกนาน อีกนาน อีกนาน

เขาตายเหมือนไร้ค่า แต่ต่อมาก้องนาม ผู้คน ไถ่ถามอยากเรียน
ชื่อจิตร ภูมิศักดิ์ เป็นนักคิดนักเขียน
ดั่งเทียนผู้ถ่องแท้แก่คน

</p>