วันนี้เป็นวันหยุด จะมีแขกจริงๆ หมายถึง ชาวอินเดีย เดินทางมาจากประเทศอินเดีย เข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทย น่าจะใช่...เท่าที่สังเกตดู ถ้าไม่ใช่ก็ต้งเป็นคนแถบทางอินเดียใต้ นี่ล่ะ
วันนี้ตอนเช้าในระหว่างการอบรม 9 วัน  ครูอ้อยจะไปกินข้าวเช้าคนเดียว  ห้าวันแล้ว 
ในแต่ละวัน  จะได้พบกับแขกชาวต่างประเทศ  ที่เป็นชาวตะวันตกบ้าง  ชาวจีนบ้าง  หรือเป็นชาวเกาหลี  
แต่วันนี้  ครูอ้อยลงไปช้ากว่าทุกวัน 5 นาที  พบว่า....  ในเช้านี้  ครูอ้อยพบกับแขก  หมายถึง....  ชาวภารตะจริงๆ  
หลังจากที่ครูอ้อยอยู่มาหลายวัน  จนรู้ว่า...ชอบกินอะไร  ต้องเดินไปทางไหน 
วันนี้ครูอ้อยกินอาหารเช้าแบบ  Western  และต้องไปที่กาแฟ  พบว่า....  มีหญิงชาวอินเดีย 2 ท่าน  ชี้ให้ครูอ้อยดูเหยือกนม  ซึ่งทั้ง 2 เหยือกนั้น  แห้งเหือด 
หมายถึง...หมดเกลี้ยง  ด้วยความมี....จิตสาธารณะ  ที่อยากจะเอื้อเฟื้อต่อแขกชาวต่างประเทศที่เข้ามาเที่ยวในประเทศไทย  จะได้มีภาพพจน์ที่ดี 
ครูอ้อยจึงเดินไปหากัปตัน  และก็ถูก  กัปตันพูดใส่ดังๆว่า.....หมดอีกแล้วหรือ...
ครูอ้อยตกกะใจ  จึงเดินมาหลบๆ  แต่....ก็ยังรอนมเหยือกนั้นอยู่  
พอนมมาถึง  ครูอ้อยได้ยินกัปตันพูดว่า...You can't take it away. 
พอเขาพูดจบ  เขาเดินไป  
ครูอ้อยก็เห็นหญิงชาวอินเดียคนนั้น  เทนมใส่กระบอกนม  แล้วเอาฝาปิด 
ครูอ้อยก็เข้าใจทันที  พอหญิงชาวอินเดียเดินไปแล้ว  ครูอ้อยยืนอยู่คนเดียว  ยัง....งงอยู่ 
กัปตันคนเดิมก็เดินมาหาครูอ้อยและพูดว่า....ถ้าวันไหนมีแขกมานะครับ  นมเหยือกนี้จะหมดเร็วทีเดียว  เวลากินหมด  ทางโรงแรมไม่ว่า  แต่ถ้ามารินเก็บไปกินข้างนอกด้วยแบบนี้ไม่ไหว....
.มิน่าเล่า...ครูอ้อยคิด...วันนี้  นมจึงหมดเร็ว   มาอยู่ที่นี่  5  วันนี้  นมยังไม่เคยหมดเลย...เข้าใจแล้ว 
ครูอ้อยจึงเดินมานั่ง....ที่นั่ง ซึ่งตรงกันข้ามกับฝรั่งผู้ชายผมสีทอง  คนหนึ่ง 
เธอตั้งใจกินพอๆกับครูอ้อยที่ไม่พูดจา  แต่ลูกตาของครูอ้อยไม่ได้มองที่ฝรั่งคนนี้  กลับมองข้ามไปยังโต๊ะชาวอินเดีย  ที่นั่งพูดจากัน  และเดินวนเวียนตักอาหารอย่างสนุกสนาน 
ตรงกันข้ามกับฝรั่งคนนี้....ที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามครูอ้อย 
เธอหยิบอาหารมาเพียงพอ  หากเธอไม่อิ่ม  เธอก็ลุกขึ้นไปเติมมาอีก...
วันนี้...ครูอ้อยเรียนรู้เรื่อง...จิตสาธารณะในห้องอาหาร